Η συνήθης τακτική της άγριας καταστολής των «αντιφρονούντων» δεν αποδίδει αυτή τη φορά, και οι διαδιδόμενες από τον ίδιο τον Αλεξάντρ Λουκασένκο υποσχέσεις του «πατερούλη»-προστάτη Πούτιν για ρωσική στρατιωτική βοήθεια σε περίπτωση «ξένης απειλής», δεν μπορούν προφανώς να τον προστατεύσουν από τους εξεγερμένους υπηκόους του.
Κι έτσι, μετά την κυριακάτικη μεγαλειώδη και προπαντός ειρηνική αντικυβερνητική διαδήλωση, με τους πάνω από 200.000 συμμετέχοντες, αλλά και υπό την ασφυκτική πίεση των Ευρωπαίων, ο 65χρονος «πρόεδρος»/δικτάτωρ της Λευκορωσίας έκανε χτες ένα βήμα πίσω, επιχειρώντας να κερδίσει πολύτιμο χρόνο με υποσχέσεις για σταδιακή παραχώρηση… μέρους των (υπερ-)εξουσιών του.
Σε μια εμφανή προσπάθεια να εκτονώσει το κύμα αντιδράσεων εναντίον του, μετά τις προεδρικές εκλογές όπου… θριάμβευσε, υποτίθεται, για έκτη φορά σε 26 χρόνια, με πάνω από 80% των ψήφων, ο Λουκασένκο ρίσκαρε μια δημόσια εμφάνιση, μεταβαίνοντας με ελικόπτερο και δεκάδες σωματοφύλακες για να μιλήσει στους εργάτες του μεγάλου κρατικού εργοστασίου τρακτέρ έξω από το Μινσκ, που απεργούν -όπως και οι περισσότεροι εργαζόμενοι της χώρας- σε ένδειξη συμπαράστασης προς τους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές. Εκεί όμως βρέθηκε αντιμέτωπος με περίπου 5.000 απεργούς, αλλά και αρκετούς διαδηλωτές που είχαν έρθει από την πόλη και φώναζαν εν χορώ συνθήματα εναντίον του ζητώντας την άμεση παραίτησή του.
Στην προσπάθειά του να τους κατευνάσει και αφού πρώτα ξεκαθάρισε ότι «μόνο αν με σκοτώσουν» θα επαναληφθούν σύντομα οι εκλογές, ο Λουκασένκο έριξε στη συνέχεια τη «βόμβα» του δημοψηφίσματος, υποσχόμενος τροποποιήσεις στο υπάρχον Σύνταγμα – ένα «προεδροκεντρικό» Σύνταγμα που φυσικά έχει γραφτεί για λογαριασμό του, αφού η χώρα δεν έχει γνωρίσει ουσιαστικά άλλον ηγέτη μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ! «Θα θέσουμε τις αλλαγές σε δημοψήφισμα και θα παραδώσω τις συνταγματικές μου εξουσίες. Οχι όμως υπό πίεση, ούτε εξαιτίας των δρόμων. Και ναι, δεν είμαι άγιος. Ξέρετε τη σκληρή μου πλευρά. Δεν είμαι αιώνιος. Αλλά αν ρίξετε τον πρώτο πρόεδρο, θα καταρρεύσουν οι γειτονικές χώρες και τα πάντα!», τόνισε ο όλο και πιο «στριμωγμένος» εντός και εκτός της χώρας Λουκασένκο, που τελικά αποχώρησε εν μέσω της γενικής ιαχής «Παραιτήσου!».
Ηταν μια καθυστερημένη υποχώρηση του «τελευταίου δικτάτορα της Ευρώπης», αλλά και μια έμμεση απάντηση στο βιντεοσκοπημένο μήνυμα της αυτοεξόριστης πλέον στη Λιθουανία αντιπάλου του στις εκλογές, Σβετλάνα Τιχανόφσκαγια, που δήλωσε έτοιμη να επιστρέψει «για να αναλάβει την εξουσία ως εθνική ηγέτις», αρκεί η αστυνομία και ο στρατός «να αλλάξουν πλευρά», σημειώνοντας με νόημα ότι αν το κάνουν τώρα, «θα τους συγχωρεθούν παρελθούσες συμπεριφορές». Πράγματι, το μεγαλύτερο πρόβλημα του Λουκασένκο είναι πως εννιά μέρες μετά τις μαγειρεμένες κάλπες, οι μαζικές κινητοποιήσεις και απεργίες έχουν πλέον εξαπλωθεί και σε κλάδους που θεωρούνταν φυσικοί σύμμαχοι του… ισόβιου πρόεδρου, όπως στους εργάτες των μεγάλων κρατικών βιομηχανιών, τους δημοσιογράφους των κρατικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων (αρκετοί από τους οποίους παραιτήθηκαν ή απεργούν, με αποτέλεσμα πολύωρα «μπλακ άουτ» στον βασικό δίαυλο της κρατικής προπαγάνδας), αλλά και στην αστυνομία, πολλά μέλη της οποίας -όπως φάνηκε καθαρά το Σαββατοκύριακο- αρνούνται πια να ασκήσουν βία στους διαδηλωτές.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Λευκορώσος ηγέτης αντιμετωπίζει τώρα την απειλή πρόσθετων κυρώσεων από την Ε.Ε., μετά και τη χτεσινή ανακοίνωση του Σαρλ Μισέλ για έκτακτη τηλεδιάσκεψη κορυφής των 27 της Ε.Ε., που θα πραγματοποιηθεί αύριο το μεσημέρι με αποκλειστικό θέμα την κατάσταση στη Λευκορωσία.
Με επέκταση των κυρώσεων απείλησε ευθέως το Μινσκ και η (προεδρεύουσα αυτό το εξάμηνο) Γερμανία, ο πρόεδρος της οποίας Φρανκ-Βάλτερ Στάινμαγερ κάλεσε χτες τον στρατό της Λευκορωσίας «να μην αμαρτήσει κατά του λαού του κάνοντας χρήση βίας», δηλώνοντας πως «θαυμάζει το θάρρος» των διαδηλωτών.
