Οπως όλος ο κόσμος, έτσι και η Τουρκία έχει μπει στην τροχιά του κορονοϊού. Γίνονται απολυμάνσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Δίνονται οδηγίες στο κοινό καθημερινά για την σωστή πρόληψη της ασθένειας.
Ομως ο κόσμος δεν φαίνεται να δίνει σημασία, ακόμα συνεχίζονται οι χειραψίες και οι αγκαλιές και τα σταυρωτά φιλήματα στα μάγουλα.
Γενικότερα, δεν υπάρχει ιδιαίτερη ανησυχία, με αποτέλεσμα να μην τηρούνται οι οδηγίες για την αντιμετώπιση του ιού. Παραδείγματος χάριν, όλοι οι φίλοι μου θεωρούν υπερβολικό το γεγονός ότι αρνούμαι να τους φιλήσω σταυρωτά και με κοροϊδεύουν ως υστερική Ευρωπαία, επιμένοντας τουλάχιστον για μια αγκαλιά όταν βρισκόμαστε.
Βέβαια, όταν τους εξηγώ ότι μπορεί να μη νοσήσουν βαριά οι ίδιοι αλλά ίσως να γίνει μεταφορά του ιού στους ηλικιωμένους γονείς, οπότε και τα πράγματα θα είναι σοβαρά, τότε τους «κόβεται ο βήχας».
Ισως σε αυτό οφείλεται και το γεγονός ότι η κυβέρνηση αποκρύπτει των αριθμό των θυμάτων. Σε κάποιες συζητήσεις με γιατρούς, που για ευνόητους λόγους θα αποκρύψω τα ονόματά τους και τα νοσοκομεία όπου δουλεύουν, κάνουν λόγο για ύπαρξη ειδικών πτερύγων στα νοσοκομεία με διασωληνωμένους ασθενείς.
Οταν οι ίδιοι οι γιατροί του νοσοκομείου ρωτάνε τους συναδέλφους τους που δουλεύουν στις συγκεκριμένες πτέρυγες τι συμβαίνει, η απάντηση που παίρνουν είναι ασαφής, του τύπου «δεν συμβαίνει τίποτα το ανησυχητικό και όλα πάνε καλά».
Το κοινό μαθαίνει αν υπάρχει κρούσμα του ιού μόνο όταν Τούρκοι πολίτες πηγαίνουν στο εξωτερικό και τους σταματάνε στα ξένα αεροδρόμια, όπως χθες που προσγειώθηκε αεροπλάνο στη Σιγκαπούρη και βρέθηκε επιβάτης θετικός στο SARS-CoV-2 στις Τουρκικές Αερογραμμές από την Τουρκία.
Ολη αυτή η μυστικότητα ίσως να εξηγείται από το γεγονός ότι η οικονομία της Τουρκίας έχει μπει σε περίοδο κρίσης και ένας από τους τομείς που τα πάει καλά είναι ο τουρισμός, οπότε η κυβέρνηση δεν θέλει να «ταράξει τα νερά» σε έναν τόσο προσοδοφόρο τομέα.
