Καρόλα Ρακέτε: «Να σώζει τους απελπισμένους της θάλασσας η Ε.Ε.»

Η Καρόλα Ρακέτε συνεχίζει να υπερασπίζεται την ορθότητα της στάσης της και τον σεβασμό της στον νόμο της θάλασσας, αλλά και στους άγραφους νόμους της ανθρώπινης συνείδησης.

Η τελευταία της ανάκριση ενώπιον των δικαστικών του Ακράγαντα διήρκεσε τέσσερις ώρες, με την κατηγορία ότι ευνόησε την παράτυπη μετανάστευση και ότι προέβαλε αντίσταση σε στρατιωτικό πλοίο της ιταλικής οικονομικής αστυνομίας.

Ως γνωστόν, μια πρώτη έρευνα της ιταλικής δικαιοσύνης είχε καταλήξει στην απόφαση ότι δεν υφίστανται αδικήματα, διότι αυτό που προέχει πάντα είναι η διάσωση της ανθρώπινης ζωής μεταναστών και προσφύγων.

Τώρα, αναμένεται η δεύτερη απόφαση του δικαστηρίου του Ακράγαντα, αλλά όλοι θεωρούν πλέον απίθανο η Γερμανίδα καπετάνιος να καταδικαστεί σε φυλάκιση.

«Είμαι ευχαριστημένη που μπόρεσα να εξηγήσω όλες τις λεπτομέρειες διάσωσης στην οποία προχωρήσαμε στις 12 Ιουνίου», τόνισε η Ρακέτε. Και πρόσθεσε πως «ελπίζει η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μετά και την εκλογή του Ευρωκοινοβουλίου, να κάνει ό,τι μπορεί για να αποφευχθούν παρόμοιες περιπτώσεις».

Ζητά, ουσιαστικά, όλα τα εμπορικά πλοία να έχουν δικαίωμα να σώζουν τους ανθρώπους που κινδυνεύουν να πνιγούν στη Μεσόγειο και οι άνθρωποι αυτοί να γίνονται δεκτοί, στη συνέχεια, σε όλα τα λιμάνια των μεσογειακών χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης». Tο κύριο θέμα παραμένει αν η Λιβύη πρέπει να θεωρείται- ή όχι- ασφαλές λιμάνι.

Η κυβερνήτης του Sea Watch επιμένει στο «όχι» της και στη διαπίστωση αυτή συμφώνησε, στο πρόσφατο παρελθόν, και ο τεχνοκράτης Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Εντσο Μοάβερο Μιλανέζι.

Η Καρόλα άλλωστε -μαζί με το υπόλοιπο πλήρωμα- στοχεύουν στο να αποδείξουν ότι οι διασώσεις τους γίνονται «σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης», κάτι που θεωρούν ότι αποδεικνύεται και από το ημερολόγιο του σκάφους τους, το οποίο κατέθεσαν στη δικαιοσύνη.

Ουσιαστικά, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις λένε ότι, αν η Λιβύη δεν είναι ασφαλής χώρα τότε όχι μόνο τα δικά τους σκάφη, αλλά πλωτά μέσα όλων των χωρών της Ενωσης θα έπρεπε να βρίσκονται στα όρια των χωρικών υδάτων της Τρίπολης για να βοηθούν αποτελεσματικά και άμεσα τους «απελπισμένους της θάλασσας». Ο Ματέο Σαλβίνι, ασφαλώς, έχει εντελώς διαφορετική άποψη.

Συνεχίζει να επαναλαμβάνει ότι μετανάστες και πρόσφυγες πρέπει να μεταφέρονται στη Λιβύη και στην Τυνησία και κατηγορεί τις Βρυξέλλες ότι «συνεχίζουν να αφήνουν μόνη της την Ιταλία».

Ο ίδιος, όμως, από τη μια, συμμετέχει σε ελάχιστες συνεδριάσεις των Ευρωπαίων υπουργών Εσωτερικών και από την άλλη αποφάσισε να μην υπερψηφίσει τη νέα πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Oύρσουλα φον ντερ Λάιεν. Μια κίνηση που -σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές- μπορεί να δημιουργήσει επιπλέον προβλήματα στις σχέσεις της Ρώμης με τις Βρυξέλλες.

Ο γραμματέας της Λέγκας, δυστυχώς, όμως, δεν επενδύει στη ρεαλιστική διάσταση της όλης αυτής ιστορίας, αλλά στους φόβους, την άγνοια και τον θυμό πολλών Ιταλών. Οι οποίοι, προς το παρόν, συνεχίζουν να τον πιστεύουν.