Ενας λαθρεπιβάτης. Ετσι τον αναφέρουν τα ρεπορτάζ των βρετανικών μέσων ενημέρωσης, χωρίς όνομα, καθώς τώρα ξεκινά η έρευνα, αλλά και χωρίς άλλη ιδιότητα, «μετανάστης», για παράδειγμα, ή «ταξιδιώτης», «απελπισμένος ταξιδιώτης», έστω «παράτολμος ταξιδιώτης», ή «τραγικό θύμα», οποιοδήποτε κλισέ από αυτά που συνηθίζει ο Τύπος όταν αναφέρεται σε καταστάσεις που ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο μέτρο και κινούνται στη σφαίρα του τραγικού.
Ομως ο άνθρωπος που ταξίδεψε από το Ναϊρόμπι στο Λονδίνο κρυμμένος στις ρόδες προσγείωσης του αεροσκάφους των Κενυακών Αερογραμμών για περίπου οκτώμισι ώρες και έπεσε στο κενό από περίπου ένα χιλιόμετρο ύψος δέκα λεπτά πριν φτάσει το αεροπλάνο στο Χίθροου, αυτός ο άνθρωπος αναφέρεται στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης μόνο σαν λαθρεπιβάτης.
Η εφημερίδα Sun: «Το σώμα ενός λαθρεπιβάτη αεροπλάνου προσγειώθηκε στον κήπο ενός σπιτιού στο νότιο Λονδίνο, πέφτοντας από το κάτω μέρος του αεροσκάφους της πτήσης των Κενυακών Αερογραμμών».
Και ο Independent: «To σώμα ενός φερόμενου λαθρεπιβάτη έπεσε από αεροσκάφος και προσγειώθηκε ένα μέτρο μακριά από έναν άνθρωπο που λιαζόταν στον κήπο σπιτιού στο νότιο Λονδίνο, όπως αναφέρει γείτονας».
Φορούσε τζιν και μπλε τίσερτ. Στο χώρο τής πίσω αριστερά ρόδας του αεροσκάφους βρέθηκε αργότερα μια τσάντα με φαγητό και ρούχα. Επεσε με το κεφάλι, το οποίο «δεν φαινόταν σε καλή κατάσταση», σύμφωνα με τους γείτονες.
Αλλά το σώμα δεν διαλύθηκε, καθώς ήταν παγωμένο από τις θερμοκρασίες στην ατμόσφαιρα, που φτάνουν τους μείον 60 βαθμούς Κελσίου. Η πρόσκρουση δημιούργησε λάκκο στο έδαφος. Εκεί εξαντλούνται τα στοιχεία για τον νεκρό, καθώς δεν έχει γίνει ακόμα έρευνα.
Αλλά φαίνεται ότι εκεί εξαντλείται και το ενδιαφέρον των δημοσιογράφων γι’ αυτόν τον άντρα. Η ταυτότητά του, η προέλευσή του, ο λόγος που τόλμησε το αδιανόητο αυτό ταξίδι, ο λόγος που ήθελε πάση θυσία να φύγει από εκεί που ήταν ή να φτάσει εκεί που δεν έφτασε τελικά ποτέ, αυτά δεν φαίνεται να απασχολούν.
Είναι σαν η λέξη «λαθρεπιβάτης» να εξηγεί όσα χρειάζεται να εξηγηθούν, να σβήνει κάθε άλλη ιδιότητα, να κάνει σχεδόν επιβεβλημένο τον θάνατο. Ο άνθρωπος αυτός αναφέρεται περίπου σαν υποσημείωση. Στην ιστορία του θανάτου του δεν πρωταγωνιστεί.
Τα δημοσιεύματα διηγούνται μιαν άλλη ιστορία, το σοκ που προκάλεσε ο θάνατός του στους ανθρώπους στο έδαφος, οι οποίοι γλίτωσαν από καθαρή τύχη τη ζωή τους. Εδώ τα ρεπορτάζ γίνονται αναλυτικά.
«Ακουσα έναν γδούπο – ανέβηκα πάνω να κοιτάξω από το παράθυρο. Στην αρχή νόμιζα ότι στον κήπο κοιμόταν κάποιος άστεγος. Φορούσε τα ρούχα του. Κοίταξα καλύτερα και είδα τα αίματα πάνω στους τοίχους του κήπου», διηγείται ο γείτονας.
Εχουν υπάρξει και άλλοι νεκροί λαθρεπιβάτες αεροπλάνων, μας ενημερώνουν τα ρεπορτάζ. Τον Ιούνιο του 2015 έπεσαν στο κενό δύο άντρες από αεροσκάφος των Βρετανικών Αερογραμμών σε πτήση από το Γιοχάνεσμπουργκ.
Ο ένας βρέθηκε νεκρός στην ταράτσα ενός κτιρίου, ο άλλος σε κρίσιμη κατάσταση. Τον Αύγουστο του 2012 βρέθηκε νεκρός ένας άντρας στον χώρο των αποσκευών του αεροσκάφους μιας πτήσης από το Κέιπ Τάουν.
Ο Τύπος περιγράφει τις συνθήκες του θανάτου τους και την εντύπωση που προκάλεσε στους αυτόπτες μάρτυρες. Δεν μιλά όμως για τις συνθήκες που οδήγησαν τους άντρες αυτούς από την Αφρική στο ταξίδι του θανάτου τους, για την προφανή ανάγκη τους να φύγουν από τη χώρα τους και την προφανή έλλειψη άλλης δυνατότητας να το κάνουν με νόμιμο και ασφαλή τρόπο.
Μιλά για τον θάνατο ενός λαθρεπιβάτη, όχι για τον θάνατο ενός ανθρώπου με ιστορία και επιθυμίες, ενός φυγά ή πρόσφυγα ή μετανάστη, που δεν έχει άλλο τρόπο να διεκδικήσει τη ζωή του παρά μόνο αν τη ρισκάρει.
