Φουντώνει ο πόλεμος των διαδόχων

Ανεβαίνει το θερμόμετρο στις πολιτικές ομάδες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την κάλυψη των κορυφαίων θεσμικών θέσεων της Ε.Ε. Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) συνέρχεται σήμερα στο Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας, αύριο ξεκινούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των τεσσάρων μεγάλων ομάδων της νέας Ευρωβουλής και την Παρασκευή θα γίνει στη Μάλτα η σύνοδος των κοινοτικών χωρών της Μεσογείου…

Στο «μενού», οι υποψηφιότητες για τη διαδοχή του Λουξεμβούργιου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Πολωνού Ντόναλντ Τουσκ στη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Βέβαια, η κάλυψη αυτών των δύο θέσεων εξαρτάται επίσης από το ποιος θα αντικαταστήσει τον Ιταλό Μάριο Ντράγκι στο πηδάλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), ενώ παίζεται και η θέση του ύπατου εκπροσώπου της Ε.Ε. για θέματα εξωτερικής πολιτικής που κατέχει σήμερα η Ιταλίδα Φεντερίκα Μογκερίνι, αλλά και του νέου προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που θα διαδεχθεί τον Ιταλό Αντόνιο Ταγιάνι…

Στόχος των συναντήσεων και των παζαριών που έχουν ήδη αρχίσει είναι να μοιραστούν οι θέσεις κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να ικανοποιηθούν τα συμφέροντα των μεγάλων χωρών και να μην αγνοείται η σημερινή κατάσταση από πλευράς εδρών του Ευρωκοινοβουλίου, όπως διαμορφώθηκε από τις εκλογές του Μαΐου.

Μία πρώτη εικόνα θα δοθεί στη σύνοδο κορυφής του Ιουνίου (20-21). Συντονιστής έχει αναλάβει ο Ντ. Τουσκ, τον οποίο θα πλαισιώσουν ως διαπραγματευτές δύο εθνικοί ηγέτες από το στρατόπεδο των 3 πρώτων σε έδρες Ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου (ΕΛΚ, Σοσιαλδημοκράτες και Φιλελεύθεροι).

Εσωτερικά προβλήματα

Οι εν λόγω πολιτικές Ομάδες, όμως, έχουν εσωτερικά προβλήματα. Το ΕΛΚ προωθεί τον Γερμανό Μάνφρεντ Βέμπερ για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά δεν είναι πλέον όπως ήταν.

Μπορεί να διατηρεί την πρωτιά από πλευράς εδρών στο νέο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά έχασε πολλές έδρες και, επιπλέον, ο Βαυαρός, τον οποίο υποστηρίζει η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ, απλώς «δεν τραβάει» και αμφισβητείται από πολλούς. Του καταλογίζουν έλλειψη εμπειρίας και πολιτικού αναστήματος, ενώ δεν έχουν ξεχαστεί οι γκάφες στις οποίες έχει υποπέσει, όπως να αναζητηθεί στην Ε.Ε. μια «τελική λύση» για το μεταναστευτικό…

Οπως είπε ο Γάλλος πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, κατά την τελευταία σύνοδο κορυφής για να δείξει ότι απορρίπτει την υποψηφιότητα Βέμπερ, «μιλάμε πρώτα απ’ όλα για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη μεγαλύτερη εκτελεστική εξουσία στην Ε.Ε., κατά συνέπεια ο υποψήφιος θα πρέπει να γνωρίζει τι σημαίνει εκτελεστική εξουσία και να έχει την ικανότητα να την ασκήσει».

Στο στρατόπεδο των Σοσιαλδημοκρατών προωθείται η υποψηφιότητα του Φ. Τίμερμανς για τη θέση του Ζ.-Κ. Γιούνκερ, αλλά η καθίζηση γενικά της σοσιαλδημοκρατίας, ιδίως στη Γερμανία, και η σημαντική απώλεια εδρών στις εκλογές του Μαΐου έχουν ψαλιδίσει τις φιλοδοξίες του Ολλανδού, ο οποίος, επιπλέον, έχει ανοίξει μέτωπο με ορισμένες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Πάντως, ακούγεται το όνομά του για τη διαδοχή της Φ. Μογκερίνι, σε περίπτωση που στο «πάρε – δώσε» των μεγάλων χωρών απορριφθεί η υποψηφιότητά του για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τριβές στους Φιλελεύθερους

Στην Ομάδα των Φιλελευθέρων (ALDE) φαίνεται ότι η ένταξη των ευρωβουλευτών του Ε. Μακρόν στους κόλπους της έχει δημιουργήσει τριβές. Ο Βέλγος πρόεδρός της Γκι Φέρχοφσταντ, ο οποίος φιλοδοξεί να διαδεχθεί τον Αντόνιο Ταγιάνι στη θέση του προέδρου της Ευρωβουλής, δεν βλέπει με τόσο καλό μάτι τις αρχηγικές βλέψεις των Γάλλων του Ε. Μακρόν στην Ομάδα των Φιλελευθέρων. Και έχουν αρχίσει γκρίνιες.

Μην ξεχνάμε, επίσης, την Ομάδα των Πρασίνων, η οποία ισχυροποιήθηκε σημαντικά στις εκλογές και επιθυμεί ένα μερίδιο από την πίτα των κενών θέσεων.

Ενα είναι σίγουρο: η παντοδυναμία του ΕΛΚ, με τη βοήθεια των Σοσιαλδημοκρατών που περίμεναν τα ψίχουλα της Κεντροδεξιάς, έχει λήξει. Εχουν μπει στο παιχνίδι και άλλοι παίκτες (Φιλελεύθεροι, Πράσινοι), ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθεί η ενισχυμένη παρουσία των αποκαλούμενων λαϊκιστών και της Ακροδεξιάς…

Από παρασκηνιακής πλευράς, τέλη της περασμένη εβδομάδας συμμετείχαν σε δείπνο στις Βρυξέλλες 6 Ευρωπαίοι ηγέτες: ο Βέλγος πρωθυπουργός Σαρλ Μισέλ, ο φιλελεύθερος Ολλανδός ομόλογός του Μαρκ Ρούτε, οι σοσιαλιστές επικεφαλής των κυβερνήσεων της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, Πέδρο Σάντσεθ και Αντόνιο Κόστα, και δύο πρωθυπουργοί που ανήκουν στο δεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ο Κροάτης Αντρέι Πλένκοβιτς και ο Λετονός Κρισγιάνις Καρίνς.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αμφισβητήθηκε από ορισμένους η υποψηφιότητα της Δανής φιλελεύθερης Μαργκρέτε Βεστάγκερ, αλλά και του Μ. Μπαρνιέ, ενώ ο Μ. Βέμπερ χάνει συνεχώς έδαφος. Το πιο πιθανόν είναι να τον «θυσιάσει» η Α. Μέρκελ, για να πάρει Γερμανός τη θέση του προέδρου της ΕΚΤ…

Μοιρασιά Γερμανίας-Γαλλίας

Από τις μέχρι τώρα παρασκηνιακές εξελίξεις, θεωρείται σχεδόν σίγουρο ότι τις θέσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του προέδρου της ΕΚΤ θα μοιραστούν η Γερμανία και η Γαλλία ή, σε περίπτωση αδιεξόδου, θα συμφωνήσουν οι δύο αυτές χώρες στην επιλογή ενός αχυράνθρωπου, στιλ Μπαρόζο. Πάντως, η Α. Μέρκελ θα δώσει μάχη για την προεδρία της ΕΚΤ, την οποία εποφθαλμιά ο πρόεδρος της Μπούτεσμπανκ, Γενς Βάιντμαν. Από την άλλη πλευρά, ο Ε. Μακρόν έχει το χαρτί του Μισέλ Μπαρνιέ για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Πάντως, η δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Ολαφ Σολτς, ότι στηρίζει την υποψηφιότητα Βάιντμαν, που δείχνει τις προθέσεις του Βερολίνου, δεν πέρασε απαρατήρητη στις Βρυξέλλες και ιδίως στη γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

«Ο Βάιντμαν είναι πολύ καλός, ένας ταλαντούχος κεντρικός τραπεζίτης, όλοι το αναγνωρίζουν αυτό», είπε ο αντικαταστάτης τού Β. Σόιμπλε. Βέβαια, «θα είναι μία κοινή απόφαση από όλα τα διαφορετικά κράτη – μέλη και, πιστεύω, θα τα καταφέρουμε. Υπάρχει μια διαδικασία για το πώς θα λάβουμε την απόφαση», πρόσθεσε. Ποιος κοροϊδεύει ποιον;