Το μουντό φθινόπωρο του Ματέο Σαλβίνι

Ο Ματέο Σαλβίνι ξέρει ότι η εντυπωσιακή επικράτησή του στις εκλογές της περασμένης Κυριακής είναι, συγχρόνως, μεγάλη ευκαιρία αλλά και μεγάλη παγίδα.

Ούτε οι πιο «αισιόδοξοι» και φιλικά προσκείμενοι παρατηρητές δεν θα μπορούσαν να προβλέψουν ότι μέσα σε έναν χρόνο ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών θα κατάφερνε να διπλασιάσει τις ψήφους του. Από το 17% των βουλευτικών εκλογών του 2018, έφτασε στο 34% της 26ης Μαΐου.

Ενα «εθνικιστικό άλμα» το οποίο οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων, που μέχρι τώρα λειτούργησαν ευνοϊκά για τη Λέγκα: πρόκειται αναμφισβήτητα για το επικοινωνιακό ταλέντο του γραμματέα της, αλλά βάρυνε σίγουρα και το ότι ζήτησε υπουργεία τα οποία δεν έχουν άμεσο και επικίνδυνο κόστος.

Αφησε το Οικονομικών στον τεχνοκράτη Τζοβάνι Τρία και το Εργασίας και Οικονομικής Ανάπτυξης στον αρχηγό των Πέντε Αστέρων Λουίτζι Ντι Μάιο.

Ο ίδιος, διάλεξε το υπουργείο Εσωτερικών, για να μπορεί να εμφανίζεται με τη στολή της αστυνομίας, να κατεδαφίζει (παρουσία τηλεοπτικών καναλιών) καταυλισμούς Ρομά και να κάνει συνεχείς, επιθετικές δηλώσεις κατά των μεταναστών.

Κινήσεις που δεν προϋποθέτουν άμεση αύξηση των διαθέσιμων κονδυλίων.

Ρύθμιση χρεών

Ο Σαλβίνι κατάφερε να βάλει στο περιθώριο τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και τη Φόρτσα Ιτάλια, περιορίζοντας τη δύναμή της, μόλις στο 8,5% των ψήφων. Παράλληλα, τα ακροδεξιά Αδέλφια της Ιταλίας ξεπέρασαν το 6%.

Ο «ισχυρός άνδρας» της Λέγκας στοχεύει στη διαρκή αύξηση των ποσοστών της παράταξής του, υποσχόμενος –προς το παρόν ανέξοδα– όλα όσα θα ήθελε να ακούσει ο μέσος Ιταλός.

Επιμένει ότι θέλει να εγκριθεί μια ενιαία φορολογική κλίμακα στο 15% για τις οικογένειες που κερδίζουν μέχρι 50.000 ευρώ και προσθέτει ότι για την εφαρμογή του όλου σχεδίου του πρέπει να βρεθούν τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ. Στη φάση αυτή, όμως, λεφτά δεν υπάρχουν.

Για να βρει τους αναγκαίους πόρους, ο Ματέο Σαλβίνι και οι συνεργάτες του άρχισαν τις τελευταίες ημέρες να αναφέρονται σε ακόμη ένα μέτρο, το οποίο «χαϊδεύει τα αυτιά» πολλών ψηφοφόρων.

Πρόκειται για νέα, ευνοϊκή ρύθμιση όλων των χρεών των πολιτών και των επιχειρήσεων της χώρας.

Αν τελικά εφαρμοστεί, βέβαια, θα στείλει και πάλι το μήνυμα ότι δεν αξίζει τον κόπο να πληρώνεις με συνέπεια και θυσίες τους φόρους σου.

Την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχουν αρκετοί κίνδυνοι και απρόβλεπτες εξελίξεις. Διότι ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών έχει ξεκινήσει έναν πραγματικό αγώνα ενάντια στον χρόνο.

Τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να κατατεθεί ο νέος κρατικός προϋπολογισμός, ο οποίος, σύμφωνα με ό,τι έχει διαρρεύσει, μπορεί να αγγίξει τα 40 δισεκατομμύρια ευρώ.

Θα πρέπει να βρεθούν «εναλλακτικοί πόροι χρηματοδότησης» για να μην αυξηθεί ο φόρος προστιθέμενης αξίας, ενώ η Ευρώπη ζητά εξηγήσεις για την αύξηση του δημόσιου χρέους και του ελλείμματος. Με το σενάριο για ραγδαία αύξηση των σπρεντ να «καιροφυλακτεί».

Τι μπορεί να απαντήσει ο Σαλβίνι; Αν δεν αλλάξει το οικονομικό του πρόγραμμα, η μόνη επιλογή θα είναι η σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και η αύξηση του κόστους δανεισμού.

Η εναλλακτική –η οποία μοιάζει όλο και πιθανότερη– είναι μια πρόωρη προσφυγή στις κάλπες, τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο.

Για να προλάβει να πείσει τους Ιταλούς ότι οι προτάσεις του είναι ρεαλιστικές, πριν οι ψηφοφόροι μπορέσουν να καταλάβουν ότι οι θέσεις της Λέγκας υπάρχει κίνδυνος να γκρεμίσουν το σύνολο του κοινωνικού κράτους.