Οι μετεκλογικοί πανηγυρισμοί στη σκιά του «Ιμπιζα-γκέιτ» δεν κράτησαν πολύ για τον Αυστριακό καγκελάριο και νεαρό εκπρόσωπο της σκληρής ευρωπαϊκής Δεξιάς, Σεμπάστιαν Κουρτς. Τουλάχιστον προσώρας…
Ούτε ένα 24ωρο μετά τον εκλογικό θρίαμβο του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματός του στις ευρωεκλογές (με ποσοστό-ρεκόρ 34,9% και 7 έδρες), μόλις 18 μήνες από την ανάδειξή του στην καγκελαρία και λίγους μήνες πριν από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που αναμένονται στις αρχές Σεπτεμβρίου, η πλειοψηφία της αυστριακής Βουλής τού έδειξε χθες την πόρτα της εξόδου, υπερψηφίζοντας πρόταση μομφής που κατέθεσαν οι αντιπολιτευόμενοι Σοσιαλδημοκράτες.
Μετά την πρόσφατη κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού Δεξιάς-Ακροδεξιάς, η υπερψήφισή της ήταν από αριθμητικής άποψης σχετικά εύκολη υπόθεση, μιας και απαιτούνταν απλή πλειοψηφία.
Για την επίτευξή της, ωστόσο, χρειάστηκε η κοινοβουλευτική σύμπραξη των πολιτικά στάσιμων Σοσιαλδημοκρατών (δεύτερη δύναμη στις ευρωεκλογές, με 23,4%) με τους μέχρι πρόσφατα συγκυβερνώντες ακροδεξιούς του Κόμματος των Ελευθέρων, που παραδόξως βγήκαν σχεδόν αλώβητοι από το σκάνδαλο διαφθοράς «Ιμπιζα-γκέιτ», εξασφαλίζοντας 17,2% και την τρίτη θέση, με απώλειες μόλις 2,5 μονάδων και μίας έδρας, εκλέγοντας τελικά τρεις ευρωβουλευτές.
«Το να θέλει κάποιος να ρίξει την κυβέρνηση είναι κάτι που κανείς δεν κατανοεί στη χώρα», υποστήριξε στη χθεσινή ομιλία του ενώπιον της Βουλής ο Κουρτς, όχι μόνον αποποιούμενος κάθε ευθύνη για την πολιτική αστάθεια στη χώρα, αλλά αντίθετα προβάλλοντας εαυτόν ως τον μοναδικό εγγυητή για την αποτροπή της.
«Είμαι πολύ περήφανος και ικανοποιημένος από το κυβερνητικό έργο μας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο» διακήρυξε, χωρίς φυσικά να υπενθυμίσει ότι κορωνίδα αυτού ήταν η αντιμεταναστευτική και αντεργατική πολιτική του, που εφάρμοσε σε πλήρη σύμπνοια με τον ακροδεξιό (νεοναζιστή στα νιάτα του) πρώην κυβερνητικό εταίρο του.
Τον Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, πρωταγωνιστή του «Ιμπιζα-γκέιτ» και ως εκ τούτου παραιτηθέντα από την αντικαγκελαρία και την ηγεσία του Κόμματος των Ελευθέρων, για το οποίο πάντως τώρα οι φήμες οργιάζουν ότι μπορεί να πάρει την άγουσα για το Ευρωκοινοβούλιο, καταλαμβάνοντας προνομιακά μία από τις τρεις έδρες του ακροδεξιού κομματικού μορφώματός του.
Οσο για τις πολιτικές εξελίξεις στην ίδια τη Βιέννη; Το μπαλάκι πέφτει τώρα πρακτικά στο τερέν του Αυστριακού προέδρου Αλεξάντερ βαν ντερ Μπέλεν για τον διορισμό μεταβατικής κυβέρνησης τεχνοκρατών, που θα οδηγήσει τη χώρα στις πρόωρες εκλογές του φθινοπώρου.
Και μέχρι τότε, μένει να φανεί εάν ο Κουρτς -ο πρώτος καγκελάριος στη μεταπολεμική Ιστορία της Αυστρίας που πέφτει με πρόταση μομφής- θα καταφέρει να ξεπεράσει τον τίτλο του πιο βραχύβιου εγχώριου ηγέτη, εξασφαλίζοντας την επανεκλογή του.
Εάν το πετύχει, το επόμενο ερώτημα είναι με τι ποσοστό και ποιους πιθανούς κυβερνητικούς εταίρους. Ως τότε, βέβαια, αναμένεται να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι…
