ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Θεόδωρος Ανδρεάδης - Συγγελλάκης
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ακόμη μια ιστορία μετανάστευσης που αποδεικνύει πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί μια ανθρώπινη αλλά και ασφαλής λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα.

Την Τετάρτη το πρωί, μερικοί από τους πάνω από εκατό μετανάστες που είχαν διασωθεί από το εμπορικό πλοίο «El Hiblu 1», όταν κατάλαβαν ότι ο προορισμός τους θα ήταν πάλι η Λιβύη, προχώρησαν σε πειρατεία. Ουσιαστικά, ανάγκασαν το πλήρωμα του πλοίου να αλλάξει πορεία πλεύσης και να κατευθυνθεί προς Βορρά, προς τη Μάλτα ή το ιταλικό νησί της Λαμπεντούζα.

Ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι κατέστησε αμέσως σαφές ότι κατά την άποψή του επρόκειτο για εγκληματίες και ότι δεν έπρεπε ούτε να διανοηθούν να πλησιάσουν στις ιταλικές ακτές. Η συγκεκριμένη πράξη των μεταναστών ήταν σίγουρα παράνομη, αλλά, όπως αναφέρουν και πολλοί Ιταλοί σχολιαστές, πιθανότατα συνδέεται με τις άθλιες, απάνθρωπες συνθήκες των λιβυκών κέντρων κράτησης.

Ηταν διατεθειμένοι, προφανώς, να τα παίξουν όλα για όλα, προκειμένου να μην επιστρέψουν στην κόλαση από την οποία είχαν μόλις καταφέρει να φύγουν. Τελικά, μετά από μια νύχτα αβεβαιότητας, χθες το εμπορικό πλοίο μπήκε στο λιμάνι της Μάλτας και ο πρωθυπουργός της, Τζόζεφ Μουσκάτ, έδωσε την απαιτούμενη άδεια για την αποβίβαση.

Πέντε υπεύθυνοι «πειρατές» συνελήφθησαν, ενώ πολλοί από τους υπόλοιπους 123 μετανάστες πρόκειται να κάνουν αίτηση για χορήγηση πολιτικού ασύλου. Στην ξηρά κατέβηκαν και 19 γυναίκες με δώδεκα παιδιά. Ο Σαλβίνι, βέβαια, επιμένει στο γνωστό του μοτίβο και υπογραμμίζει ότι «η υπόθεση αυτή αποδεικνύει πως τα ταξίδια των μεταναστών τα εκμεταλλεύονται εγκληματίες και, κατά συνέπεια, πρέπει να τα σταματήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο».

Οπως υπογραμμίζει ο ιταλικός Τύπος, μετά την αποχώρηση των πλωτών μέσων της ευρωπαϊκής αποστολής «Σοφία», στην κεντρική Μεσόγειο έχει μείνει μόνον ένα σκάφος που ανήκει σε μη κυβερνητική οργάνωση και οι δυνατότητες για παροχή βοήθειας στους μετανάστες έχουν περιοριστεί τραγικά.

Ο Ματέο Σαλβίνι, όμως, ξέρει καλά ότι οι ευρωεκλογές πλησιάζουν και αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να αυξήσει τη δημοτικότητά του. Με αυτή τη λογική πίεσε για να εγκριθεί χθες από την ιταλική Γερουσία και ο νόμος που ενισχύει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και στην οπλοχρησία.

Κάθε πολίτης στο εξής θα μπορεί να αντιδρά με «ανάλογο και κατάλληλο τρόπο» όταν η ζωή του απειλείται από έναν ληστή που έχει εισβάλει μέσα στην ιδιωτική κατοικία του. Μαζί με το μεταναστευτικό, ήταν και είναι μία από τις εμμονές της προπαγάνδας της Λέγκας.

Το θέμα, όμως, είναι ποιος θα αποφασίζει -από εδώ και στο εξής- πώς ορίζεται ο ανάλογος και κατάλληλος τρόπος αντίδρασης. Πότε, δηλαδή, ένας πολίτης ο οποίος πυροβολεί τον κλέφτη θα πρέπει να αθωώνεται. Ο κίνδυνος να μετατραπεί η Ιταλία σε «φαρ ουέστ» του εικοστού πρώτου αιώνα είναι πράγματι ορατός.

Αλλά όλα επιτρέπονται και θυσιάζονται, προφανώς, για τους εθνικιστές λάτρεις της τάξης, στον βωμό των επικείμενων ευρωεκλογών.