Να που συμφώνησαν σε κάτι, έστω οριακά. Μόνο που είχαν ήδη ξανασυμφωνήσει για το ίδιο ζήτημα τον Ιανουάριο, προκαλώντας και τότε μείζον πρόβλημα στην κυβέρνηση Μέι…
Η πολιτική παραφροσύνη του Brexit σε όλο της το μεγαλείο έγινε πάλι εμφανής χθες στην άκρως διχασμένη Βουλή των Κοινοτήτων, όπου με ισχνή διαφορά μόλις τεσσάρων ψήφων (έναντι οχτώ τον Ιανουάριο), 312 βουλευτές υπερψήφισαν εν τέλει τη μη δεσμευτική διακομματική τροπολογία που κατέθεσαν συνάδελφοί τους της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης, βάσει της οποίας απορρίπτεται (πάλι) η πιθανότητα εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. χωρίς συμφωνία, όποτε κι αν αυτή συμβεί, μολονότι παραμένει σε ισχύ η νομοθεσία που θέτει ως δεσμευτική ημερομηνία αποχώρησης την 29η Μαρτίου. Κι αν μπερδευτήκατε ήδη, πού να διαβάσετε και παρακάτω…
Το πολιτικό μπάχαλο στο Κοινοβούλιο χτυπούσε κόκκινο, καθώς οι κυβερνώντες Συντηρητικοί είχαν αποφασίσει να μην επιβάλουν κομματική πειθαρχία στους βουλευτές τους στις χθεσινές ψηφοφορίες, επιδιώκοντας τη μαζική υπερψήφιση της κυβερνητικής πρότασης που προέβλεπε ουσιαστικά ό,τι και η εγκριθείσα τροπολογία, δηλαδή αποκλεισμό ενός Brexit χωρίς συμφωνία, αλλά στις 29 Μαρτίου και μόνο, αφήνοντας στο τραπέζι το νομικά «αυτόματο» (default) σενάριο ενός μη συντεταγμένου διαζυγίου από την Ε.Ε. σε μεταγενέστερη ημερομηνία, αν μέχρι τότε δεν έχει αρθεί το αδιέξοδο και δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία.
Διαπιστώνοντας όμως στην πορεία πως η ψήφος κατά συνείδηση τους γύρισε μπούμερανγκ, οδηγώντας όχι μόνο βουλευτές των Συντηρητικών αλλά και αρκετούς υπουργούς να στηρίξουν τη διακομματική τροπολογία που έρχεται σε μικρή, αλλά ουσιαστική αντίθεση με την κυβερνητική πρόταση, μπλοκάροντας μια έξοδο χωρίς συμφωνία ασχέτως ημερομηνίας αποχώρησης, το κυβερνών κόμμα επέβαλε εκ νέου κομματική πειθαρχία, πυροδοτώντας χαοτικές σκηνές στη Βουλή, όπως μετέδιδαν τα περισσότερα βρετανικά ΜΜΕ.
Σουρεαλιστικό αποκορύφωμα; Παρά την αντίθετη γραμμή του κόμματος, η τροποποιημένη πλέον κυβερνητική πρόταση εγκρίθηκε τελικά με διαφορά 43 ψήφων, καθώς 321 βουλευτές την υπερψήφισαν και 278 την καταψήφισαν, με ορισμένους υπουργούς να επιλέγουν την αποχή, προκαλώντας όργιο φημών πως επίκεινται υπουργικές παραιτήσεις.
Ηδη χθες βράδυ παραιτήθηκε η Σάρα Νιούτον, υφυπουργός Εργασίας και Συντάξεων. Η Τερέζα Μέι -χολωμένη και από το νέο στραπάτσο που της προκάλεσε η δεύτερη σαρωτική κοινοβουλευτική καταψήφιση της συμφωνίας του Brexit την Τρίτη- ανήγγειλε την επόμενη κίνησή της εν όψει της τρίτης συναπτής ψηφοφορίας σήμερα στη Βουλή: κατέθεσε πρόταση που θέτει διορία στους βουλευτές μέχρι την επόμενη Τετάρτη να εγκρίνουν τη συμφωνία για το Brexit (που έχουν ήδη απορρίψει δύο φορές).
Αν η συμφωνία περάσει μέχρι τότε, η κυβέρνηση θα ζητήσει αναβολή της εξόδου έως τις 30 Ιουνίου μέσω παράτασης του Αρθρου 50 της Συνθήκης της Λισαβόνας, η ενεργοποίηση του οποίου δρομολόγησε τη διετή διαδικασία αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε.
Αν ωστόσο η συμφωνία δεν εγκριθεί μέχρι την Τετάρτη, η κυβέρνηση θα χρειαστεί μεγαλύτερη αναβολή, που θα σημάνει τη συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου στις ευρωεκλογές στις 23-26 Μαΐου.
Προς την ώρα μηδέν
Συνεχίζεται παράλληλα η φημολογία πως σκληροπυρηνικοί μπρεξιστές βουλευτές των Συντηρητικών ενδέχεται να υπαναχωρήσουν και να υπερψηφίσουν τελικά -την τρίτη και… φαρμακερή για τους ίδιους φορά- τη συμφωνία της Μέι με την Ε.Ε., φοβούμενοι συνολικό εκτροχιασμό της πολυαγαπημένης τους εξόδου.
Με τον χρόνο -και την ανοχή της Ε.Ε.- να εξαντλούνται ταχύτατα, οι Ευρωπαίοι δεν κρύβουν πια ότι έχουν απηυδήσει και προειδοποιούν αφ’ ενός πως οι διαπραγματεύσεις και οι παραχωρήσεις για τους όρους του διαζυγίου με τους Βρετανούς έχουν φτάσει στο ώς εδώ και μη παρέκει και αφ’ ετέρου πως το σενάριο ενός Brexit χωρίς συμφωνία δείχνει όλο και πιο ορατό.
Γι’ αυτό και εντείνουν διαρκώς τις προετοιμασίες τους για παν ενδεχόμενο, αξιώνοντας από το Λονδίνο να ξεκαθαρίσει άμεσα τι θέλει και όχι τι δεν θέλει.
Η αναβολή του Brexit απαιτεί ομόφωνη απόφαση των υπόλοιπων 27 κρατών-μελών της Ε.Ε.
Παρότι κάποιοι το… παίζουν δύσκολοι, σε γενικές γραμμές οι Ευρωπαίοι εμφανίζονται διατεθειμένοι να δώσουν ένα πρόσθετο μικρό χρονικό περιθώριο στους Βρετανούς με ορίζοντα τις ευρωεκλογές, υπό την αυστηρή όμως προϋπόθεση να το αξιοποιήσουν στο πλαίσιο υλοποίησης ενός σαφούς πλέον σχεδίου για το τι μέλλει γενέσθαι: επίτευξη οριστικής συμφωνίας, δεύτερο δημοψήφισμα ή πρόωρες εκλογές (με τα δύο τελευταία σενάρια, βέβαια, να μπορούν δυνητικά να ανατρέψουν άρδην τα έως τώρα δεδομένα, ακόμα και το ίδιο το Brexit).
