Ο επανακαθορισμός των σφαιρών επιρροής ενόψει της αποχώρησης των ΗΠΑ από τη Συρία –«εάν αυτή υλοποιηθεί», όπως χαρακτηριστικά επισήμανε ο Βλαντίμιρ Πούτιν– ήταν το κύριο πιάτο στο μενού της χθεσινής συνάντησης των «λυκοσυμμάχων» προέδρων Ρωσίας και Τουρκίας στη Μόσχα: της πρώτης τους για το 2019, αλλά και μετά την –ακόμη ασαφή σε χρονοδιάγραμμα– αναγγελία στρατιωτικής απόσυρσης από τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, στα μέσα Δεκεμβρίου.
Το μόνο που κατέστη σαφές κατά τη χθεσινοβραδινή κοινή συνέντευξη Τύπου Πούτιν και Ερντογάν είναι ότι οι δύο πλευρές θα συντονιστούν για τη σταθεροποίηση της κατάστασης στην τζιχαντοποιημένη πια βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ, καθώς και ότι δεν διαφωνούν στην αναγκαιότητα δημιουργίας ζώνης ασφαλείας στη βορειοανατολική Συρία. Το πώς ακριβώς όμως θα γίνουν αυτά παρέμεινε στον «αέρα»…
Παρά τις χθεσινές δηλώσεις Ερντογάν ότι, ως προς την ανάγκη δημιουργίας ζώνης ασφαλείας στα ελεγχόμενα από τους Κούρδους της Συρίας βορειοανατολικά εδάφη, «η προσέγγιση των ΗΠΑ είναι θετική» και «δεν έχουμε πρόβλημα με τη Ρωσία», οι συνοδευτικές δηλώσεις Πούτιν δεν έδειχναν προς την ίδια κατεύθυνση που επιδιώκει να χαράξει η Αγκυρα: ήτοι να θέσει την εν λόγω ζώνη υπό τον πλήρη έλεγχό της.
Αφού πρώτα εξέφρασε δημόσια τη στήριξή του στον διάλογο μεταξύ της Δαμασκού και των Κούρδων της Συρίας (αντιπροσωπεία των οποίων λέγεται ότι μετέβη το προηγούμενο 24ωρο στη Μόσχα), ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε μεν ότι «σεβόμαστε τα συμφέροντα των Τούρκων φίλων μας, ιδιαίτερα όσον αφορά τον τομέα της ασφάλειας», υπενθύμισε ωστόσο τη διμερή συμφωνία του 1998 μεταξύ Συρίας και Τουρκίας. Αναφορά που οι περισσότεροι αναλυτές ανέγνωσαν ως επιχείρημα υπέρ της ρωσικής θέσης για την ανάληψη του ελέγχου της ζώνης ασφαλείας από τις συριακές δυνάμεις.
Γνωστή και ως συμφωνία των Αδάνων, αφορά αποκλειστικά τη δράση του PKK εντός του συριακού εδάφους και τη δέσμευση της Δαμασκού να εμποδίσει κάθε δραστηριότητα από τα συριακά εδάφη που θα θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Τουρκία.
Στο πλαίσιο μιας… δημιουργικής ασάφειας κινήθηκαν και οι δηλώσεις των δύο ηγετών για την έτερη μεγάλη εκκρεμότητα αυτή τη στιγμή στη συριακή «σκακιέρα»: την Ιντλίμπ, όπου, όπως ο Πούτιν υπογράμμισε, παρά τις προσπάθειες της Τουρκίας, «υπάρχουν δυστυχώς πολλά προβλήματα» που θα πρέπει να επιλυθούν.
Για την ακρίβεια, οι υπουργοί Αμυνας Ρωσίας και Τουρκίας έχουν ήδη διεξαγάγει συνομιλίες ως προς τη λήψη συγκεκριμένης δράσης στην Ιντλίμπ που τώρα θα εφαρμοστεί, ανέφερε ο Ρώσος πρόεδρος, χωρίς όμως και να τα περιγράψει…
Επιφορτισμένη ούσα με την –επί του πρακτέου αποτυχημένη– επόπτευση της εφαρμογής της συμφωνίας του περασμένου Σεπτεμβρίου μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν για τη δημιουργία ζώνης αποστρατιωτικοποίησης στην Ιντλίμπ, «η Τουρκία ενδεχομένως να ανοίξει τον δρόμο για στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ρωσίας μαζί με τις δυνάμεις του Σύρου προέδρου Ασαντ», σχολίαζε χθες στην Kommersant ο Κιρίλ Σεμενόφ, αναλυτής του ρωσικού ινστιτούτου αναλύσεων RIAC.
Πλην όμως, συμπληρώνει, «ως αντάλλαγμα θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα της Τουρκίας στη Μανμπίτζ», στα δυτικά του Ευφράτη, «και στη βορειοανατολική Συρία».
