Το μεταναστευτικό συνεχίζει να κυριαρχεί στην ιταλική επικαιρότητα και στη νέα χρονιά που μόλις ξεκίνησε. Δύο είναι τα κύρια μέτωπα, τα οποία άρχισαν να προκαλούν και ενδοκυβερνητικές συγκρούσεις.
Από τη μία, εδώ και δύο εβδομάδες 49 μετανάστες και πρόσφυγες βρίσκονται στα πλοία Sea Eye και Sea Watch3 της γερμανικής MKO Sea Watch, τα πληρώματα των οποίων διέσωσαν τους ναυαγούς από τα παγωμένα νερά της κεντρικής Μεσογείου.
Τα σκάφη είναι εντός των χωρικών υδάτων της Μάλτας, αλλά η κυβέρνηση της Βαλέτας έστειλε μόνον εφόδια, χωρίς να ανοίξει το λιμάνι της. Η πάγια θέση της είναι ότι το νησί είναι πολύ μικρό για να μπορέσει να φιλοξενήσει μετανάστες και αιτούντες άσυλο. Η δε ιταλική κυβέρνηση του Τζουζέπε Κόντε επέλεξε, αυτή τη φορά, την οδό των αμφίσημων δηλώσεων.
Ο αρχηγός των Πέντε Αστέρων, υπουργός Εργασίας και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Λουίτζι ντι Μάιο δήλωσε ότι η Ρώμη είναι πρόθυμη να φιλοξενήσει τις γυναίκες και τα ανήλικα που βρίσκονται στα δύο πλοία υπό τον όρο όμως ότι πρώτα θα αποβιβαστούν σε λιμάνι της Μάλτας.
Την ίδια ώρα, ο έτερος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αλλά και γραμματέας της Λέγκας και υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι, αποφάσισε να μη μετακινηθεί ούτε κατά ένα εκατοστό από τη γνωστή σκληρή γραμμή του. Υπογράμμισε ότι τα ιταλικά λιμάνια παραμένουν κλειστά, ότι «η στάση της Ευρώπης προκαλεί μόνον ντροπή» και ότι «οι επιβάτες των δύο αυτών πλοίων πρέπει να αποβιβαστούν στην Μάλτα».
Ο Ντι Μάιο και ο πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε, δηλαδή, προσπάθησαν να φανούν κάπως πιο ελαστικοί, αλλά ο Σαλβίνι (που είναι και αρμόδιος επί του όλου θέματος) δεν αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας.
Οι δε υπεύθυνοι των μη κυβερνητικών οργανώσεων υπογραμμίζουν τις σαφείς διαφορές στο εσωτερικό της ιταλικής κυβέρνησης, κρίνουν «μη αξιόπιστη» την πρόταση και την όλη θέση της Ρώμης και καθιστούν σαφές ότι «οι οικογένειες που βρίσκονται πάνω στα δύο πλοιάρια δεν πρόκειται να χωριστούν».
Οι γυναίκες και τα παιδιά, άλλωστε, σε σύνολο 49 ανθρώπων, είναι μόλις έντεκα. Υπάρχουν μετανάστες που κινδυνεύουν να υποστούν σοβαρές συνέπειες στην υγεία τους λόγω αφυδάτωσης και υποθερμίας. Και η φουρτουνιασμένη θάλασσα αναγκάζει τους επιβάτες να παραμένουν σε πολύ μικρούς, κλειστούς χώρους.
Υψωσε τη φωνή του, ζητώντας να μπορέσει να βρεθεί επιτέλους μια λύση, ο ίδιος ο Πάπας Φραγκίσκος. Μιλώντας στους συγκεντρωμένους πιστούς στην πλατεία του Βατικανού, ο ποντίφικας «απηύθυνε έκκληση από τα βάθη της καρδιάς του προς Ευρωπαίους ηγέτες να δείξουν πραγματική αλληλεγγύη προς τους ανθρώπους αυτούς».
Σύμφωνα με πληροφορίες, Γερμανία και Ολλανδία έχουν δηλώσει έτοιμες να δεχτούν μέρος των μεταναστών. Αν προχωρήσει σε μια πραγματική κίνηση καλής θέλησης και η Ιταλία, το όλο θέμα μπορεί να λυθεί σχετικά εύκολα και χωρίς επικίνδυνες συνέπειες για την υγεία των ανθρώπων αυτών.
Μέτωπο δημάρχων
Από την άλλη, υπάρχει και το δεύτερο μέτωπο. Ολο και περισσότεροι δήμαρχοι της Ιταλίας (του Παλέρμο, του Μιλάνου, της Νάπολης, της Φλωρεντίας, της Πάρμα) αρνούνται να εφαρμόσουν τον νέο νόμο του Ματέο Σαλβίνι περί μετανάστευσης και ασφάλειας.
Τον νόμο, δηλαδή, που ορίζει ότι οι δήμαρχοι δεν έχουν δικαίωμα, πλέον, να χορηγούν ταυτότητες και περίθαλψη στους αιτούντες άσυλο, έστω και αν διαθέτουν κανονική άδεια παραμονής.
Η Ενωση των Δήμων της Ιταλίας και πολλές περιφέρειες είναι στο πλευρό των «ανυπάκουων δημάρχων» και ετοιμάζονται προσφυγές στο Συνταγματικό Δικαστήριο.
Ο Σαλβίνι, βέβαια, επιμένει ότι ο νόμος ψηφίστηκε και άρα πρέπει να εφαρμοστεί. Σύμφωνα με πολλούς συνταγματολόγους, προς το παρόν μπορεί και να έχει δίκιο. Αλλά όλο και περισσότεροι Ιταλοί άρχισαν να διερωτώνται αν σε περιπτώσεις σαν και αυτή η πολιτική ανυπακοή -με τον άγραφο, ανθρώπινο νόμο- μπορεί να υπερισχύσει τελικά μιας (πιθανότατα εσφαλμένης) απόφασης του Κοινοβουλίου.
