Περιστοιχισμένος από περίπου 50 ξένους ηγέτες και αξιωματούχους -μεταξύ αυτών σχεδόν από όλα τα Βαλκάνια, τον Ιρανό ΥΠΕΞ Ζαρίφ, τον Τουρκοκύπριο Μουσταφά Ακιντζί, τον εμίρη του Κατάρ και τον καταζητούμενο από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου Σουδανό πρόεδρο Αλ Μπασίρ- ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν εγκαινίασε χθες και επίσημα το νέο, γιγαντιαίο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, σε μια μεγαλειώδη τελετή που σημειολογικά σημάδεψε την 95η επέτειο ίδρυσης της τουρκικής Δημοκρατίας από τον Κεμάλ Ατατούρκ.
«Βιτρίνα» των φαραωνικών κατασκευαστικών έργων επί της υπερπροεδρίας του -με τα οποία ο Ερντογάν ευαγγελίζεται ότι, σε πείσμα της παραπαίουσας εθνικής οικονομίας, θα αναμορφώσει πλήρως την εικόνα και τον διεθνή ρόλο της χώρας του έως την εκατονταετία της τουρκικής Δημοκρατίας, το 2023- το νέο αεροδρόμιο Κωνσταντινούπολης προγραμματίζεται να αρχίσει να λειτουργεί κανονικά στα τέλη Δεκεμβρίου.
Προορίζεται, δε, άμα τη ολοκληρώσει και των τεσσάρων σταδίων κατασκευής και επέκτασης (πιθανόν το 2028), να γίνει το μεγαλύτερο στον κόσμο.
Τα θεμέλιά του ωστόσο έχουν ήδη βαφτεί με αίμα. «Το αεροδρόμιο έχει γίνει νεκροταφείο», σχολιάζει χαρακτηριστικά στο πρακτορείο AP ο Νιχάτ Ντεμίρ, μέλος του εργατικού συνδικάτου Dev Yapı-İş.
«Τα εργοτάξια», συμπληρώνει ο πρόεδρος του σωματείου, Οζγκιούρ Καραμπουλούτ, «είναι στρατόπεδα σκλάβων».
Ενεκα των ασφυκτικών προθεσμιών για τη σταδιακή ολοκλήρωση των έργων, οι συνθήκες εργασίας έγιναν απάνθρωπες, τα ωράρια ξεχείλωσαν και ο ένας μετά τον άλλο εργάτες έχαναν τη ζωή τους.
Από την έναρξη των εργασιών στα μέσα του 2015 μέχρι και σήμερα, το Dev Yapı-İş έχει ταυτοποιήσει 37 θανάτους κατά τα έργα κατασκευής του νέου αεροδρομίου, όπου επισήμως απασχολούνται σήμερα περίπου 36.000 άτομα.
Ωστόσο, αναφέρει το σωματείο, υπάρχουν τουλάχιστον άλλοι 100 νεκροί, αγνώστων λοιπών στοιχείων – αφήνοντας έτσι να εννοηθεί ότι στο έργο πιθανόν απασχολούνται και μη καταγεγραμμένοι μετανάστες.
Επικαλούμενη μαρτυρίες, η εφημερίδα Arab Weekly ανέφερε ότι ορισμένοι θάνατοι εργατών συγκαλύφθηκαν και με την εξαγορά της σιωπής συγγενών των θυμάτων.
Σύμφωνα πάντως με δημοσίευμα της αντιπολιτευόμενης «Τζουμχουριέτ», οι νεκροί εργάτες στα εργοτάξια του νέου αεροδρομίου της Κωνσταντινούπολης φτάνουν τους 400.
Η διαχειρίστρια εταιρεία IGA παραδέχεται μόνον 30, αποδίδοντας τους θανάτους «σε προβλήματα υγείας και τροχαία δυστυχήματα».
Στο μεσοδιάστημα, φρόντισε να καταστείλει με τη βία τη μαζική απεργία των εργατών, τον περασμένο Σεπτέμβριο, που είχε βασικό αίτημα την άμεση βελτίωση των συνθηκών εργασίας.
Τουλάχιστον 400 απεργοί συνελήφθησαν και αφέθηκαν αργότερα ελεύθεροι, άλλοι 20 παραμένουν υπό κράτηση. Και έκτοτε, τα έργα κατασκευής συνεχίζονται υπό την έντονη παρουσία-εποπτεία αστυνομικών δυνάμεων…
Στον βρόντο διαμαρτύρονται και περιβαλλοντικές οργανώσεις για μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στο οικοσύστημα στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, εκτιμώντας μεταξύ άλλων ότι για την ολοκλήρωση του νέου αεροδρομίου θα πρέπει να καταστραφούν τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια δέντρα.
Αναλυτές εν τω μεταξύ κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τον υψηλό εξωτερικό δανεισμό που μέχρι σήμερα έχει χρηματοδοτήσει μεγάλος μέρος της κατασκευαστικής «φούσκας» στην Τουρκία, φορτώνοντας τον ιδιωτικό τομέα με συνολικό χρέος 280 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
«Αυτό το αεροδρόμιο υποτίθεται ότι έχει σκοπό να καταδείξει τι έχει επιτύχει η τουρκική Δημοκρατία επί εποχής Ερντογάν και να αποτυπώσει την τόλμη και το μεγαλείο αυτού του οράματος», σχολιάζει στην εφημερίδα The National η Χένγκαρ Γουότερνποου, καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας.
«Ωστόσο, όλα όσα ακούμε για την οικονομική ύφεση και τα εργασιακά προβλήματα δείχνουν πως αυτά τα μεγάλα έργα είναι τρωτά σε ζητήματα πολιτικής και γεωπολιτικής»…
