Μπορεί η Ουάσινγκτον να δείχνει θετική στην προοπτική μιας συμφωνημένης αλλαγής συνόρων ανάμεσα στη Σερβία και το Κόσοβο, οι Ευρωπαίοι ωστόσο εμφανίζονται αρκετά επιφυλακτικοί. Η ιδιαίτερα συγκρατημένη στάση τους απέναντι στο ζήτημα έγινε έντονα αισθητή χθες στην άτυπη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών των χωρών της Ε.Ε. στη Βιέννη.
«Πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να ανοίξει πολλές παλιές πληγές στον πληθυσμό, γι’ αυτό και είμαστε πολύ σκεπτικοί», είπε ο Γερμανός ΥΠΕΞ Χάικο Μάας στους δημοσιογράφους, εκφράζοντας παράλληλα την εκτίμηση πως οι συζητήσεις για το θέμα αυτό «δεν είναι επίκαιρες». Παρόμοιες θέσεις με αυτή του Γερμανού ομολόγου τους εξέφρασαν και άλλοι υπουργοί Εξωτερικών.
Η Κάριν Κνάισλ (από το ακροδεξιό κόμμα FPO), η υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας, της προεδρεύουσας χώρας της Ε.Ε. αυτό το εξάμηνο, δήλωσε πως αντιμετωπίζει τις ενδεχόμενες εδαφικές τροποποιήσεις με «μεγάλο σκεπτικισμό», προσθέτοντας ότι κάτι τέτοιο ίσως ανοίξει «το κουτί της Πανδώρας των διεκδικήσεων».
Ο ΥΠΕΞ του Λουξεμβούργου, Ζαν Ασελμπορν, εξέφρασε τον φόβο του για «πολύ αρνητικές συνέπειες», ενώ ο Φινλανδός ομόλογός του, Τίμο Σόινι, χαρακτήρισε την ιδέα για αλλαγή συνόρων παρακινδυνευμένη, εάν δεν προηγηθεί σωστή προετοιμασία.
Την προειδοποίησή της εναντίον κάθε κινδύνου «αποσταθεροποίησης» είχε εκφράσει και η βρετανική διπλωματία στις αρχές Αυγούστου, μετά τις δηλώσεις Σέρβων και Κοσοβάρων αξιωματούχων για εδαφικές προσαρμογές που θα μπορούσαν να εξεταστούν στο πλαίσιο μιας μελλοντικής συμφωνίας ανάμεσα στο Βελιγράδι και την Πρίστινα.
Οι πρόεδροι της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, και του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι, υποστηρίζουν αυτή την προοπτική και στις 7 Σεπτεμβρίου θα ξεκινήσουν διμερείς διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες υπό την αιγίδα της Ε.Ε.
Πίσω από αυτή την «πρεμούρα» κρύβεται η επιθυμία των δύο χωρών να ενταχθούν μελλοντικά στην Ε.Ε. Κάτι που, όπως τους έχει διαμηνυθεί, δεν μπορεί να γίνει αν δεν επιλύσουν τις μεταξύ τους διαφορές, με πρώτη την αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Κοσόβου από τη Σερβία.
Δυο χώρες που ήταν άλλοτε μία και χωρίστηκαν με τις «ευλογίες» και της Ε.Ε. Τα δε σύνορά τους, για τα οποία σήμερα γίνεται λόγος «διόρθωσης», χαράχτηκαν ύστερα από την επέμβαση του ΝΑΤΟ -στην οποία συμμετείχαν και χώρες της Ε.Ε.- που άφησε πίσω της χιλιάδες νεκρούς και τεράστιες υλικές ζημιές. Αλλά, ποιος Ευρωπαίος αξιωματούχος θυμάται σήμερα τι και γιατί συνέβη το 1999…
