Νέο δράμα 177 προσφύγων ανοιχτά της Λαμπεντούζα

Νέο γύρο κοκορομαχίας μεταξύ Ιταλίας και Μάλτας έχουν προκαλέσει άλλοι 177 -ανεπιθύμητοι στις δύο χώρες- πρόσφυγες και μετανάστες, προερχόμενοι από τη Λιβύη, οι οποίοι διασώθηκαν την περασμένη Πέμπτη από το πλοίο της ιταλικής ακτοφυλακής Diciotti και παρέμεναν ώς χθες αρόδο της ιταλικής νήσου Λαμπεντούζα στην κεντρική Μεσόγειο, αναμένοντας άδεια ελλιμενισμού.

Ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών Ντανίλο Τονινέλι ανήγγειλε μεν πως το Diciotti θα αγκυροβολήσει στην Κατάνη της Σικελίας, χωρίς να επιτραπεί όμως η αποβίβαση των θαλασσοδαρμένων έως ότου η Ε.Ε. τον ενημερώσει για το ποια κράτη-μέλη πρόκειται να τους δεχτούν.

«Οι γενναίοι άντρες της ακτοφυλακής έκαναν το καθήκον τους, σώζοντας ανθρώπινες ζωές μόλις 17 μίλια ανοιχτά της Λαμπεντούζα. Τώρα η Ευρώπη πρέπει να παίξει τάχιστα τον δικό της ρόλο», τουίταρε με νόημα ο Τονινέλι, πετώντας το μπαλάκι στην Κομισιόν.

Την Κυριακή είχε ζητήσει την επιβολή κυρώσεων στη Μάλτα, κατηγορώντας την πως δεν βοηθά στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στη Μεσόγειο και πως αφήνει όλο το «βάρος» της ευθύνης στην Ιταλία.

Επιτυχής εκβιασμός

Το Diciotti, ως στρατιωτικό πλοίο, αποτελεί ουσιαστικά «ιταλικό έδαφος», απάντησε ο Μαλτέζος πρωθυπουργός Τζόζεφ Μουσκάτ, χωρίς να σχολιάσει το αίτημα Τονινέλι για κυρώσεις. Η Μάλτα σεβάστηκε το διεθνές δίκαιο, το αρχικό σκάφος στο οποίο είχαν στοιβαχτεί οι 177 δεν εξέπεμψε σήμα κινδύνου, οι επιβαίνοντες αρνήθηκαν τη βοήθεια της Βαλέτας και προτίμησαν να συνεχίσουν την πορεία τους προς την Ιταλία, υποστήριξε ο Μουσκάτ.

Στη διαμάχη ενεπλάκη φυσικά και ο ακροδεξιός Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι, καταφεύγοντας ξανά στον ωμό -πλην δοκιμασμένο με επιτυχία- εκβιασμό: πηγές από το υπουργείο του άφηναν να διαρρεύσει πως θα μπλοκάρει την αποβίβαση των διασωθέντων όσο δεν λαμβάνει συγκεκριμένες εγγυήσεις από την Ε.Ε. ότι θα φύγουν, θα πάνε αλλού.

Σε διαφορετική περίπτωση μάλιστα, απειλεί να τους στείλει πακέτο στη Λιβύη – μια καταφανώς παράνομη (πέρα από απάνθρωπη) κίνηση, καθώς η Ιταλία έχει ήδη καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το 2012 επειδή χρησιμοποιούσε ιταλικά πλοία για να απωθεί πρόσφυγες και μετανάστες πίσω στη Λιβύη, στο πλαίσιο βρόμικης συμφωνίας ανάμεσα στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και τον Μουαμάρ Καντάφι.

Για να ξεπεραστούν οι νομικοί σκόπελοι, η προηγούμενη κεντροαριστερή κυβέρνηση της Ρώμης -με τις πλάτες των Βρυξελλών- επέλεξε το… στρίβειν διά της λιβυκής ακτοφυλακής, η οποία έχει αναλάβει από πέρσι τη βρόμικη αποστολή των αναχαιτίσεων και επαναπροωθήσεων προσφύγων και μεταναστών στην επικίνδυνη επικράτεια της Λιβύης, συμβάλλοντας καταλυτικά στην κάθετη μείωση των αφίξεων στην Ιταλία (και έμμεσα στην αύξηση των φετινών αφίξεων στην Ισπανία).

Στο ζήτημα των 177 παρενέβη αυτή τη φορά και το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών, ζητώντας επίσημα από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να βρει λύση.

«Οι επαφές συνεχίζονται», δήλωσε χθες η εκπρόσωπος της Κομισιόν, Τόβι Ερνστ, χωρίς να ονοματίσει τις χώρες με τις οποίες γίνονται διαπραγματεύσεις για την κατανομή και την αποδοχή των διασωθέντων, όπως συνέβη την περασμένη βδομάδα με τους 141 πρόσφυγες και μετανάστες που είχε περισυλλέξει το διασωστικό πλοίο Aquarius ανοιχτά της Λιβύης, μεταφέροντάς τους τελικά στη Βαλέτα απ’ όπου διαμοιράστηκαν σε Γερμανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Ισπανία και Λουξεμβούργο.

«Η έρευνα και η διάσωση είναι θέμα διεθνούς δικαίου. Είναι ζήτημα των εθνικών αρχών. Δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», διευκρίνισε η εκπρόσωπος, προσθέτοντας πάγια: «Η Ε.Ε. δεν μπορεί να βασίζεται σε διευθετήσεις ad hoc. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι βιώσιμες λύσεις». Πού να βρεθούν όμως;