Το «δικαίωμα στην επικοινωνία» το οποίο διεκδικούν οι γονείς που επιθυμούν να εξακολουθούν να βλέπουν τα παιδιά τους μετά το διαζύγιο παρότι έχουν χάσει την επιμέλεια, αφορά και τους παππούδες, έκρινε σήμερα το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αφορμή στάθηκε η υπόθεση μιας γιαγιάς από τη Βουλγαρία, η οποία επιθυμεί να εξακολουθήσει να βλέπει το εγγόνι της, το οποίο ζει στην Ελλάδα με τον πατέρα του μετά το διαζύγιο των γονιών του.
Η γυναίκα αναφέρθηκε στη βουλγαρική δικαιοσύνη, που με τη σειρά της απευθύνθηκε στο Δικαστήριο με έδρα το Λουξεμβούργο. Σύμφωνα με ανακοίνωση του Δικαστηρίου, η γιαγιά ζήτησε «να καθοριστούν οι όροι της άσκησης του δικαιώματος της επικοινωνίας με τον εγγονό της».
Επιθυμεί να βλέπει το παιδί ένα Σαββατοκύριακο τον μήνα και να την επισκέπτεται στο σπίτι της δύο φορές τον χρόνο για διάστημα δύο ή τριών εβδομάδων στη διάρκεια των διακοπών.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε στην απόφασή του ότι ο νομοθέτης της ΕΕ «επέλεξε να μην περιορίζει τον αριθμό των ατόμων που μπορούν να ασκούν γονεϊκές ευθύνες ή αυτών που μπορούν να ωφελούνται από το δικαίωμα στην επικοινωνία».
Συνεπώς, η επικοινωνία δεν θεωρείται μόνο δικαίωμα των γονιών, αλλά και των ανθρώπων «με τους οποίους είναι σημαντικό το παιδί να έχει προσωπικές σχέσεις, κυρίως τους παππούδες του», διευκρινίζει το Δικαστήριο στην απόφασή του.
Επιπλέον τονίστηκε πως προκειμένου να αποφευχθεί η υιοθέτηση αντιφατικών μέτρων από διαφορετικά δικαστήρια και για να διασφαλιστεί το συμφέρον του παιδιού, το ίδιο δικαστήριο πρέπει να αποφασίζει για τα δικαιώματα επικοινωνίας, επί της αρχής αυτό της μόνιμης κατοικίας του παιδιού.
