Θα μας πάρουν με το καλό ή θα μας πάρουν νέα… μέτρα

Διίστανται οι απόψεις στις Βρυξέλλες για τις επιπτώσεις της ιταλικής κρίσης στο ελληνικό ζήτημα, ενώ, επίσημα τουλάχιστον, αποφεύγεται και το παραμικρό σχόλιο για τις τελευταίες εξελίξεις στη Ρώμη.

Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φρανς Τίμερμανς, απάντησε με ένα ξερό «όχι», όταν ερωτήθηκε, χθες, στην αίθουσα Τύπου, εάν επιθυμεί να σχολιάσει το βέτο του Ιταλού προέδρου, Σέρτζιο Ματαρέλα, για την ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από τον ευρωσκεπτικιστή, Πάολο Σαβόνα, και την απόφασή του να καλέσει το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, Κάρλο Κοταρέλι, να σχηματίσει προσωρινή κυβέρνηση.

«Ουδέν σχόλιον», λοιπόν, επίσημα από την Κομισιόν, η οποία δεν θέλει να ρίξει λάδι στη φωτιά που έχουν ανάψει οι κατηγορίες του δίδυμου Ματέο Σαλβίνι (Λέγκα) και Λουίτζι Ντι Μάιο (5 Αστέρια) για τον ρόλο των Βρυξελλών και γενικά του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού «κατεστημένου» στην απόφαση του Ιταλού προέδρου.

Ανεπίσημα, βέβαια, η επιλογή του Σέρτζιο Ματαρέλα χαιρετίστηκε με θέρμη και προκάλεσε ανακούφιση στις Βρυξέλλες, έστω κι αν εντείνονται οι ανησυχίες για το αναμενόμενο αποτέλεσμα των νέων εκλογών στην Ιταλία και την τύχη της προσωρινής κυβέρνησης του υπέρμαχου της πολιτικής λιτότητας Κ. Κοταρέλι – του αποκαλούμενου και… «κύριου Ψαλίδα», λόγω της τάσης του να ψαλιδίζει τις δημόσιες δαπάνες.

Φυσικά, το ερώτημα κατά πόσο θα επηρεάσουν οι εξελίξεις στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης το ελληνικό ζήτημα πλανάται στο κτίριο της Κομισιόν.

Η άποψη που κυριαρχεί είναι ότι το πιο πιθανό είναι να μη θελήσουν οι μεγάλες χώρες της ευρωζώνης -και ιδίως η Γερμανία- να τραβήξουν στα άκρα τις απαιτήσεις τους προς την ελληνική κυβέρνηση, η οποία, στο κάτω κάτω, έχει κατεβάσει εδώ και καιρό τα χέρια και δέχεται αδιαμαρτύρητα τις προσταγές των εταίρων-δανειστών.

Εν όψει, λοιπόν, της κρίσιμης συνόδου της ευρωζώνης, στις 21 Ιουνίου, στην οποία αναμένεται να ληφθούν αποφάσεις για το ελληνικό χρέος, τη μορφή της εποπτείας στη μεταμνημονιακή περίοδο, τις δεσμεύσεις των Αθηνών και κυρίως τον ρόλο του ΔΝΤ, η εκτίμηση είναι ότι οι εταίροι και ιδίως το Βερολίνο θα τηρήσουν ελαστική στάση, αποφεύγοντας έτσι την αναθέρμανση του ελληνικού ζητήματος.

Από την άλλη πλευρά, όμως, δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν στις Βρυξέλλες ότι θα σκληρύνει ακόμη περισσότερο τη στάση της η Γερμανία απέναντι στην Αθήνα, μετά τις πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία.

Οσοι υποστηρίζουν την άποψη αυτή, προβάλλουν ως επιχείρημα ότι μία αποδοχή από το Βερολίνο, να ελαφρυνθεί ουσιαστικά το ελληνικό χρέος όπως ζητεί το ΔΝΤ, θα δημιουργήσει ένα προηγούμενο που θα θελήσει αργά ή γρήγορα να εκμεταλλευθεί η Ιταλία.

Επιπλέον, το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση επιδεικνύει υπάκουη στάση, πέρα από κάθε προσδοκία των εταίρων-δανειστών, θεωρείται επιχείρημα του Βερολίνου για να διατηρήσει τη σκληρή στάση του έναντι των Αθηνών, πιστεύοντας ότι δεν τίθεται θέμα δημιουργίας «ελληνικού μετώπου».

«Δεν διαπραγματεύεσαι, αλλά απειλείς»

Η φράση της Ανγκελα Μέρκελ, ότι «με τον Αλέξη Τσίπρα δεν διαπραγματεύεσαι, αλλά απειλείς», δεν ξεχνιέται εύκολα στις Βρυξέλλες…

Προς το παρόν, η πολιτική που ακολουθούν τόσο η ευρωζώνη όσο και η Κομισιόν είναι η καλλιέργεια αισιοδοξίας απέναντι στην Αθήνα, με «καλά λόγια» και «εγκώμια» για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων με τους θεσμούς, συνοδευόμενα με πολλά «θα δούμε» για το χρέος.

Και από την άλλη πλευρά, υπενθυμίζουν στην Αθήνα τις υποχρεώσεις της. Την περασμένη Παρασκευή, υψηλά ιστάμενος αξιωματούχος υπενθύμισε ότι έχουν νομοθετηθεί μόνο 10 προαπαιτούμενα στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης και απομένουν άλλα 50 μέχρι τις 14 Ιουνίου.

Μάλιστα, εξέφρασε τις ανησυχίες του για την πορεία των ιδιωτικοποιήσεων και τις νέες αντικειμενικές αξίες στον ΕΝΦΙΑ…

Η Ελλάδα, λοιπόν, έχει μόνο υποχρεώσεις απέναντι στους εταίρους-δανειστές. Στα αιτήματά της, η απάντηση είναι «κάνε αυτό που σου λέμε και θα δούμε»… Για ποιον λόγο να τηρήσει μια ελαστική στάση η Γερμανία;

«Η υπακοή των Αθηνών είναι εντυπωσιακή», έλεγε, κατά την τελευταία σύνοδο των «19», Ευρωπαίος διπλωμάτης.