Σκληρή αντιπολίτευση, τριακοσίων εξήντα μοιρών» υπόσχεται τώρα ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Μετά τη ρήξη με τον Ματέο Ρέντσι, εξαιτίας της εκλογής του νέου προέδρου της Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα, χωρίς την προκαταβολική συναίνεση της κεντροδεξιάς Φόρτσα Ιτάλια, ο πρώην καβαλιέρε υπόσχεται δυναμική επιστροφή στο πολιτικό προσκήνιο.
Τέλος, δηλαδή, στη συνεργασία με την κυβέρνηση για την έγκριση του νέου εκλογικού νόμου και για τον περιορισμό του αριθμού των γερουσιαστών και των δικαιοδοσιών τους. «Ηταν ένα βάρος και τίποτε άλλο, τώρα μπορούμε να εργαστούμε με στόχο μια πραγματικά συμπαγή Κεντροδεξιά», δήλωσε ο Σίλβιο, ο οποίος, ως πρώτη κίνηση, συμμετείχε χθες σε συνέδριο για τη δωρεάν πρόσβαση των ηλικιωμένων στην οδοντιατρική περίθαλψη.
Μπλόφα ή επάνοδος;
Ο μεγιστάνας και πρώην πρωθυπουργός αποσαφήνισε ότι «δεν θα δεχτεί την έγκριση εκλογικού νόμου που να προβλέπει δεύτερο γύρο για τις βουλευτικές εκλογές και ούτε το όριο του 40% των ψήφων για την πριμοδότηση του πρώτου κόμματος». Το θέμα είναι: ο Μπερλουσκόνι μπλοφάρει για ακόμη μια φορά, εφαρμόζει μια πρόσκαιρη τακτική ή, σχεδόν στα εβδομήντα εννιά του, φιλοδοξεί να ασκήσει και πάλι ισχυρή αντιπολίτευση ποντάροντας στην πρωθυπουργία;
Τα εμπόδια είναι πολυάριθμα και ευδιάκριτα. Πρώτα απ’ όλα, ο Ιταλός καναλάρχης και πολιτικός ολοκληρώνει σε ένα μήνα την έκτιση της εναλλακτικής του ποινής στον οίκο προστασίας και θεραπείας υπερηλίκων έξω από το Μιλάνο, αλλά δεν θα μπορεί, παρά ταύτα, να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές. Του το απαγορεύει ο νόμος Σεβερίνο, ο οποίος ορίζει ότι σε περίπτωση οριστικής καταδίκης η οποία ξεπερνά τα δύο χρόνια φυλάκισης, όπως συνέβη με τον πρόεδρο της Φόρτσα Ιτάλια, απαγορεύεται η εκλογή στο Κοινοβούλιο.
Πέρα από το πρακτικής υφής αυτό κώλυμα, στην όλη πορεία προς την ένωση της ιταλικής Κεντροδεξιάς υπάρχουν και άλλα, πολιτικού χαρακτήρα προβλήματα: ο Αντζελίνο Αλφάνο, γραμματέας της Νέας Κεντροδεξιάς, ο οποίος συγκυβερνά με τον Ματέο Ρέντσι, δεν δείχνει διατεθειμένος, τουλάχιστον προς το παρόν, να εγκαταλείψει τη θέση του υπουργού Εσωτερικών.
Δεν φαίνεται πρόθυμος να επιλέξει τον ρόλο της αντιπολιτευόμενης δύναμης, στο πλευρό του μπερλουσκονικού συντηρητικού κόμματος. «Θα εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, δεν θα μας σταματήσουν οι μικρές πολιτικές δυνάμεις, τα κομματίδια» δήλωσε πρόσφατα ο Ρέντσι, με αφορμή σειρά εντάσεων με τη Νέα Κεντροδεξιά. Προφανώς, όμως, η διαχείριση της εξουσίας ενώνει περισσότερο από κάθε ταπεινωτική δήλωση.
Παράλληλα, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα πρέπει να αντιμετωπίσει το κεφάλαιο Λέγκα του Βορρά. Η ξενοφοβική αυτή δύναμη τους τελευταίους μήνες παρουσιάζει συνεχή άνοδο στα γκάλοπ, λόγω των όλο και πιο ακραίων θέσεων του γραμματέα της, Ματέο Σαλβίνι: από την πρόταση για έξοδο από το ευρώ, μέχρι τη στοχοποίηση των μεταναστών και των ανθρωπιστικών επιχειρήσεων διάσωσής τους. Ο ζάμπλουτος πρώην πρωθυπουργός θα δεχτεί να ανεβάσει τους τόνους και να προσεγγίσει τις θέσεις της Ακρας Δεξιάς, προκειμένου να ξανακερδίσει τους ψηφοφόρους που μετακινήθηκαν προς τη Λέγκα; Λίγο δύσκολο, από τη στιγμή που η Φόρτσα Ιτάλια είναι και μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και υπάρχουν ακόμη κάποια όρια.
Τα ερωτηματικά
Πρώτα απ’ όλα, όμως, θα πρέπει να δούμε αν η ρήξη του Ρέντσι με τον Σίλβιο είναι πράγματι οριστική. Μια πρώτη απάντηση θα δοθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες, όταν θα πρέπει να παρουσιαστούν από την κυβέρνηση οι νέες προτάσεις κατά της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής.
Σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές, αν επιλεγεί μια στάση και κατεύθυνση πιο αυστηρή από το παρελθόν, η δυσαρέσκεια του μεγαλύτερου κόμματος της ιταλικής Κεντροδεξιάς θα γίνει εμφανέστερη. Αν αναζητηθεί συμβιβασμός, μπορεί και να επιστρέψουν όλα στους «παλιούς καλούς καιρούς με άριστη συνεννόηση των αρχηγών των δύο παρατάξεων».
Προς το παρόν, ο Ρέντσι προσπαθεί να τονώσει το προοδευτικό προφίλ του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος και κάνει γνωστό με έμφαση: «Θα επισπεύσουμε την έγκριση του νόμου για την παροχή ιθαγένειας στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στη χώρα μας και την πορεία υπερψήφισης ισχυρών συμφώνων συμβίωσης για τους ομοφυλόφιλους πολίτες». Το υποσχέθηκε τρεις φορές μέσα σε ένα χρόνο. Αυτή θα είναι άραγε και η καθοριστική;
