Με το καθεστώς Ασαντ σαφώς ενισχυμένο μετά και την αιματοβαμμένη νίκη του στην Ανατολική Γούτα, την τουρκική εισβολή στη βόρεια Συρία σε προσωρινή «παύση» μετά την κατάληψη του Αφρίν –υπό τις απειλές Ερντογάν για επέκτασή της–, τον Αμερικανό πρόεδρο να προαναγγέλλει στρατιωτική απεμπλοκή «πολύ σύντομα» των ΗΠΑ από τη Συρία και τη χθεσινή επιβεβαίωση από τον Λευκό Οίκο και το Κρεμλίνο περί επίσημης πρόσκλησης του Ντόναλντ Τραμπ για μια τρίτη αμερικανο-ρωσική σύνοδο κορυφής (σε άγνωστο ακόμη τόπο και χρόνο), ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν καταφτάνει σήμερα στη «λυκοσύμμαχο» Αγκυρα, για τα περαιτέρω…
Κυρίαρχος πια του συριακού «παιχνιδιού» –αν και απομονωμένος, ένεκα της υπόθεσης Σκριπάλ, από τη Δύση– θα εγκαινιάσει μαζί με τον Τούρκο ομόλογό του Ερντογάν τα έργα κατασκευής (από τη ρωσική Rosatom) του πρώτου στη γείτονα πυρηνικού σταθμού στο Ακουγιού, στα σεισμογενή μεσογειακά παράλια της Μερσίνας.
Οι δύο άνδρες θα συζητήσουν όσα τους ενώνουν (S-400, Ακουγιού, αγωγός Turkstream, απομόνωση από τη Δύση) και όσα τους χωρίζουν (βλ. Μπασάρ αλ Ασαντ).
Και αύριο, στην Αγκυρα, θα καθίσουν δεύτερη φορά από τον περασμένο Νοέμβριο μαζί με τον έτερο βασικό σύμμαχο του Ασαντ, τον Ιρανό πρόεδρο Ρουχανί –συνεγγυητή των υποτιθέμενων συριακών «ζωνών αποκλιμάκωσης»– για να συζητήσουν το μέλλον της Συρίας.
«Ο Ερντογάν δεν έχει άλλη επιλογή από το να ενδώσει» ως προς την παραμονή του Ασαντ στην εξουσία, εκτιμά ο αναλυτής Καμάλ Αλάμ σε άρθρο του στο Middle East Eye.
Ωστόσο, «για τον Σύρο πρόεδρο», τονίζει, «μία επαναπροσέγγιση με τον Ερντογάν σημαίνει ότι η Τουρκία πρέπει να άρει την υποστήριξή της στις εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις στα συριακά εδάφη».
«Ο Μπασάρ μένει»
Τον κυρίαρχο πλέον ρόλο του Σύρου προέδρου –και μέσω αυτού της Μόσχας– ήδη αναγνωρίζει ένας από τους βασικότερους μέχρι σήμερα περιφερειακούς εχθρούς του.
«Ο Μπασάρ μένει», παραδέχτηκε μιλώντας στο περιοδικό Time o Σαουδάραβας πρίγκιπας-διάδοχος Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, εν μέσω της πρώτης του επίσημης, διάρκειας τριών (!) εβδομάδων, επίσκεψης στις ΗΠΑ.
«Πιστεύω όμως ότι είναι προς το συμφέρον του Μπασάρ να μην αφήσει τους Ιρανούς να κάνουν ό,τι θέλουν», συμπλήρωσε ο 32χρονος πανίσχυρος διάδοχος του σαουδαραβικού θρόνου, σηματοδοτώντας έτσι στροφή 180 μοιρών στην πολιτική του Ριάντ στο Συριακό, πλην όμως παραμένοντας σταθερά στοχοπροσηλωμένος στην ανάσχεση του «μεγάλου εχθρού»: του Ιράν, για το οποίο συζήτησε εκτενώς με τον Αμερικανό πρόεδρο Τραμπ, στη συνάντηση που είχαν προ ημερών στον Λ. Οίκο.
Η στάση των δύο ανδρών, σχολιάζει στη Haaretz ο αναλυτής της, Ζβι Μπαρέλ, «αποκαλύπτει μια ξεκάθαρη αμερικανο-σαουδαραβική στρατηγική, σύμφωνα με την οποία οι περιφερειακές διενέξεις θα διευθετούνται από τα εμπλεκόμενα μέρη τους, ενώ άξιες προσοχής και πιθανόν παρέμβασης θα θεωρούνται μόνον εκείνες που μπορούν να πυροδοτήσουν διεθνείς συρράξεις».
«Ενα παράδειγμα είναι η μάχη κατά του Ιράν», επισημαίνει, «που θα συνεχίσει να απασχολεί την Ουάσινγκτον και το Ριάντ, καθώς το θεωρούν ύψιστης διεθνούς σημασίας κι όχι απλά μια τοπική απειλή έναντι του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας».
Οσο για τη Συρία, παρατηρεί, «ο ανταγωνισμός μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας για τον έλεγχο των πενιχρών πλουτοπαραγωγικών της πόρων έχει εξασθενήσει από τότε που η Ρωσία πήρε τον έλεγχο των κυριότερων συριακών πετρελαιοπηγών και των συμβολαίων για τη μελλοντική εκμετάλλευσή τους».
«Οι Κούρδοι έχουν συνειδητοποιήσει εδώ και καιρό ότι η Ουάσινγκτον δεν θα κόψει τον λαιμό της γι’ αυτούς», προσθέτει ο Ισραηλινός αναλυτής. «Ακόμη μία φορά, η Αγκυρα αποδείχθηκε πιο σημαντική για τον Τραμπ και […] η τουρκο-κουρδική διένεξη θα διεξαχθεί μεταξύ των δύο μερών, χωρίς αμερικανική ανάμειξη, όπως και η ισραηλο-παλαιστινιακή διένεξη ή η “τοπική” διαμάχη στη Συρία».
Νίκη στη Γούτα
Επειτα από έξι εβδομάδες αιματηρών επιχειρήσεων εν τω μεταξύ, με πάνω από 1.600 άμαχους νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες άλλους τραυματίες, το καθεστώς Ασαντ κατήγαγε και τυπικά χθες τη μεγαλύτερη στρατηγική νίκη του μετά την προπέρσινη ανακατάληψη του Χαλεπιού, βγαίνοντας έτι ενισχυμένο από την κατά κράτος επικράτησή του –με ρωσικές πλάτες και αυτή τη φορά– στο τελευταίο οχυρό των αντικαθεστωτικών στα περίχωρα της Δαμασκού: στην Ανατολική Γούτα.
Λεωφορεία άρχισαν από χθες τη σταδιακή μεταφορά μαχητών της ισλαμικής οργάνωσης «Τζάις αλ Ισλάμ» από το μέχρι χθες τελευταίο στην περιοχή αντικαθεστωτικό οχυρό της Ντούμα.
Τελικός προορισμός τους ήταν η Τζαραμπλούς, στη βόρεια Συρία, που την ελέγχουν δυνάμεις Σύρων αντικαθεστωτικών στο «όνομα» της Τουρκίας.
Στο μεσοδιάστημα, περισσότεροι από 46.000 άνθρωποι, εκ των οποίων πάνω από 11.500 ισλαμιστές μαχητές από τη Γούτα, έχουν μεταφερθεί στην –ελεγχόμενη από εξτρεμιστές αντικαθεστωτικούς– βορειοδυτική επαρχία Ιντλίμπ, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης, άτυπης θρησκευτικο-εθνοτικο-δημογραφικής κατάτμησης των συριακών εδαφών. Τουλάχιστον προσώρας…
