Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για την πρώην Γιουγκοσλαβία καταδίκασε χθες σε ισόβια κάθειρξη τον Ράτκο Μλάντιτς.
Ο πρώην διοικητής των σερβικών δυνάμεων στη Βοσνία, γνωστός στη Δύση και ως «χασάπης των Βαλκανίων», καταδικάσθηκε για δέκα συνολικά κατηγορίες, μεταξύ των οποίων γενοκτονία, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου.
Ο ίδιος ο 74χρονος στρατηγός δεν άκουσε διά ζώσης την ετυμηγορία, καθώς λίγα λεπτά πριν από την ανάγνωση της απόφασης σηκώθηκε όρθιος και άρχισε να φωνάζει στους δικαστές: «Λένε ψέματα. Ολοι σας λέτε ψέματα. Δεν αισθάνομαι καλά»…
Τελικά απομακρύνθηκε από τους φρουρούς και παρακολούθησε τη συνέχεια από το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης σε γειτονική αίθουσα.
Είχε προηγηθεί η απόρριψη διαδοχικών αιτημάτων της υπεράσπισης για διακοπή της διαδικασίας, με το επιχείρημα ότι ο κατηγορούμενος (που έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια τρία εγκεφαλικά επεισόδια) έχει ανεβάσει τις τελευταίες μέρες υψηλή αρτηριακή πίεση και «κινδυνεύει η ζωή του».

Ο πρώην επικεφαλής του στρατού των Σερβοβόσνιων, που κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη κρυπτόμενος επί 16 χρόνια και τελικά πιάστηκε (ουσιαστικά παραδόθηκε από το Βελιγράδι, καθώς η σύλληψή του εξελίχθηκε σε προαπαιτούμενο για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε.) στο ΔΠΔ μόλις το 2011, είναι αποδεδειγμένα ο βασικός υπεύθυνος για τον συστηματικό βομβαρδισμό του Σεράγιεβο και τη σφαγή χιλιάδων αμάχων στη Σρεμπρένιτσα.

Ωστόσο δεν έχει αποδεχθεί ποτέ την ενοχή του, αν και έχει δηλώσει ότι λυπάται «για κάθε αθώο που σκοτώθηκε απ’ όλες τις εθνικές κοινότητες της πρώην Γιουγκοσλαβίας».
Με την (αναμφίβολα δίκαιη) καταδίκη του Μλάντιτς, 22 ολόκληρα χρονιά μετά τον τερματισμό του πολέμου στη Βοσνία, κλείνει οριστικά τις πύλες του το αμφιλεγόμενο ΔΠΔ, αφού δεν υπάρχουν άλλοι κατηγορούμενοι ή καταζητούμενοι στις λίστες του.
Οι επικριτές του, ιδίως στη Σερβία, το θεωρούν –διόλου άδικα– ένα μονόπλευρο όργανο απονομής «δικαιοσύνης των νικητών», καθώς έριξε σχεδόν όλες τις ευθύνες για τον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο στην ηττημένη σερβική πλευρά, κάνοντας τα «στραβά μάτια» στις αντίστοιχες θηριωδίες Κροατών και μουσουλμάνων παραστρατιωτικών αλλά και στην ευρύτερη εμπλοκή ξένων δυνάμεων στον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο.
Να θυμίσουμε εδώ ότι μεταξύ 1992-1995 σκοτώθηκαν στη Γιουγκοσλαβία περισσότεροι από 100.000 και εκτοπίστηκαν πάνω από 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ το προδιαγεγραμμένο αποτέλεσμα ήταν η διάλυση του ενιαίου γιουγκοσλαβικού κράτους σε επτά κράτη, ή σωστότερα σε πέντε κράτη και δύο ΝΑΤΟϊκά προτεκτοράτα, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και το Κόσοβο, όπου αρκετοί αιματοβαμμένοι πρώην πολέμαρχοι εξελίχθηκαν σε αναγνωρισμένους «εθνικούς ηγέτες»…
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι ο «χασάπης» -όπως και ο Ράντοβαν Κάρατζιτς, που επίσης καταδικάστηκε πέρυσι σε 40 χρόνια κάθειρξης- εξακολουθεί να θεωρείται εθνικός ήρωας στην ημιαυτόνομη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας, όπου ζουν σε συνθήκες ουσιαστικού αποκλεισμού ένα εκατομμύριο Σέρβοι.
Αμερική και Γερμανία υποδέχτηκαν πάντως με ενθουσιασμό την απόφαση, ενώ ο Υπατος Αρμοστής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ είπε ότι η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί προειδοποίηση για όσους διαπράττουν τέτοια εγκλήματα ότι «δεν θα γλιτώσουν τη δικαιοσύνη, όσο ισχυροί και να είναι, όσος χρόνος και αν χρειασθεί». Κι όποιος θέλει, τον πιστεύει…
