«Δεν μπορούμε να ξαναβρεθούμε στο χείλος του γκρεμού από όπου καταφέραμε να απομακρυνθούμε… Οταν αρχίζει η ανάκαμψη δεν είναι καιροί για αλλαγές και ρίσκα… Δεν πρέπει να κάνουμε άλματα στο κενό, ούτε να πάνε χαμένες οι θυσίες των πολιτών… Δεν μπορούμε να παίξουμε το μέλλον των παιδιών μας στη ρώσικη ρουλέτα της επιπολαιότητας… Εμείς είμαστε το κόμμα της σταθερότητας και της ασφάλειας… Δεν υπάρχει κανένα βιώσιμο σχέδιο εναλλακτικό του δικού μας».
Τα ίδια εκφοβιστικά διλήμματα που χρησιμοποιήθηκαν στην Ελλάδα επιστράτευσε ξανά από το βήμα της Εθνικής Διάσκεψης του ΡΡ (Λαϊκού Κόμματος) ο Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, καταλήγοντας να φωνάζει: «Δεν μπορούμε», ένα λογοπαίγνιο για το αριστερό Podemos (Μπορούμε), που απειλεί να τον νικήσει στις φετινές εκλογές. Ηταν Κυριακή 25 Γενάρη και λίγο μετά την ομιλία του, τα αποτελέσματα στην Ελλάδα έγιναν δεκτά σαν ψυχρολουσία από το επιτελείο του, που πήρε μια γεύση τού πόσο αντίρροπη μπορεί να αποδειχθεί μια εκστρατεία φόβου αντί επιχειρημάτων.
Χρονιά εκλογών
Η συγκυρία δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερη για τον Ισπανό πρωθυπουργό σε μια χρονιά πολλαπλών εκλογικών αναμετρήσεων. Η εσωτερική αντιπολίτευση δυσανασχετεί και ακόμη και ο Χοσέ Μαρία Αθνάρ (ο άνθρωπος που τον πρότεινε για διάδοχό του) τον επέκρινε με ένα προκλητικό «Μα πού είναι το ΡΡ; Φιλοδοξεί πραγματικά να κερδίσει τις εκλογές;». Την Πέμπτη, αμέσως μετά την απελευθέρωσή του με καταβολή εγγύησης 200.000 ευρώ, ο Λουίς Μπάρθενας, πρώην ταμίας του κόμματός του και διορισμένος από τον ίδιο, κατήγγειλε πως «ο Ραχόι ήξερε για το “μαύρο” ταμείο του κόμματος και επί χρόνια λάμβανε ένα “επιμίσθιο” από αυτό το “μαύρο” χρήμα».
Χθες ο δικαστής Φερνάντο Αντρέου απήγγειλε κατηγορίες για υπεξαίρεση και απιστία κατά 78 συμβούλων και στελεχών του Ταμιευτηρίου Caja Madrid (που αργότερα συγχωνεύθηκε στην Bankia), οι οποίοι στο διάστημα 1999-2012 χρησιμοποίησαν «μαύρες» πιστωτικές κάρτες, πέραν των «επίσημων» και δηλωμένων επιχειρηματικών καρτών που τους πρόσφερε ο οργανισμός, δαπανώντας σχεδόν 15 εκατ. ευρώ είτε με αναλήψεις μετρητών είτε σε εξωτικά ταξίδια, σαφάρι, πεντάστερα ξενοδοχεία, ακόμη και ρούχα και εσώρουχα. Ολα αυτά ενώ ξεπέρασαν τα πέντε εκατομμύρια οι άνεργοι και τα πακέτα λιτότητας έχουν γονατίσει τον πληθυσμό μιας οικονομίας υπερχρεωμένης σε μεγάλο βαθμό λόγω της διάσωσης τραπεζών που γνώρισαν την κακοδιαχείριση και τις απάτες, όπως η Caja Madrid – Bankia.
Η υπόθεση είναι ακόμη ένα πλήγμα για το Λαϊκό Κόμμα, αφού «επίλεκτοί» του ήταν ο πρώην πρόεδρος της Caja Madrid, Μιγκέλ Μπλέσα, και ο διάδοχός του και μετέπειτα πρόεδρος της Bankia, Ροντρίγο Ράτο, που καθιέρωσαν τις «μαύρες» κάρτες και οι οποίοι είναι ήδη υπόδικοι για την υπόθεση της χρεοκοπίας της Bankia. Ο Μπλέσα ήταν οικονομικός σύμβουλος του ΡΡ και προτάθηκε ως πρόεδρος της Caja το 1996 από τον προσωπικό του φίλο, Αθνάρ. Το 2010 ο Ραχόι προώθησε ως διάδοχό του τον Ράτο, αντιπρόεδρο της δεύτερης κυβέρνησης Αθνάρ και υπουργό Οικονομικών του (1996-2004) και μετέπειτα διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έως το 2007.
Ζημίωσαν την τράπεζα
Επί Μπλέσα, οι σύμβουλοι είχαν δικαίωμα να δαπανήσουν από τις «μαύρες» κάρτες 2.500 ευρώ τον μήνα, τα μέλη της ελεγκτικής επιτροπής 3.400, οι τρεις αντιπρόεδροι από το Λαϊκό Κόμμα (PP), το Σοσιαλιστικό (PSOE ) και την Ενωμένη Αριστερά (IU) 3.700 και οι πρόεδροι 6.000. Μάλιστα στο διάστημα 2007-2010 ο Μπλέσα ζημίωσε την τράπεζα με επιπλέον 15 εκατ. ευρώ, αυξάνοντας τις αποδοχές των μελών της διοίκησης ακόμη και κατά 26%. Οταν ανέλαβε ο Ράτο τα ποσά από τις «μαύρες» κάρτες αναβαθμίστηκαν σε 6.000 για τους συμβούλους και 12.000 μηνιαίως για τους προέδρους και το επιτελείο τους. Τον Δεκέμβριο του 2011, λίγους μήνες πριν χρεοκοπήσει η Bankia, αποκαλύφθηκε ότι ο Ράτο έπαιρνε νόμιμα 2,34 εκατ. τον χρόνο. Αυτό δεν τον εμπόδισε να χρησιμοποιεί και τη «μαύρη» κάρτα για να κάνει μέσα σε έναν χρόνο 519 αγορές ύψους 99.000 ευρώ, από μουσικά όργανα μέχρι ποτά και αρώματα. Το τρίμηνο πριν από την παραίτησή του σήκωνε σε μετρητά 1.500 ευρώ κάθε εβδομάδα και ακόμη και την ημέρα της παραίτησής του τη χρέωσε με ένα δείπνο 341 ευρώ.
Αποδείξεις σε… e-mails
Μέιλ του συμβούλου Ραμόν Μαρτίνεθ Βίλτσες προς τον πρώην γενικό διευθυντή της Caja Madrid Σάντσεθ Μπαρκόχ τον Φεβρουάριο του 2011 σχετικά με την προ-συνταξιοδότησή του: «Δες αν αντί να λάβω κάποια καθορισμένη αποζημίωση μπορώ να διατηρήσω την προσωπική μου πιστωτική κάρτα για 12 μήνες μετά την αποχώρησή μου, με όριο τα 46.000 ευρώ, και να μου διαγράψεις τα δύο δάνεια που έχω (ένα 196.315 ευρώ και άλλο 175.839 ευρώ με υποθήκη) κι όλα αυτά εν είδει αποζημίωσης».
Μέιλ του Ενρίκε ντε λα Τόρε (δεξί χέρι του Μπλέσα) στον Σάντσεθ Μπαρκόχ, Αύγουστος του 2007: «Πόσο τελικά είναι το όριο για την κάρτα των απλών συμβούλων, με ρωτά ο Α. Ρεκάρτε και δεν θυμάμαι. Επίσης ρωτά αν μπορεί να επιστρέψει ένα ρολόι στο κοσμηματοπωλείο Duran και “να του δώσουμε το χρήμα”…»
