Σε ένα από τα πιο «πολιτικά» και δη φιλομεταναστευτικά κηρύγματα της έως τώρα θητείας του, ο Πάπας Φραγκίσκος απαιτεί από τα κράτη της Ευρώπης και του πλανήτη να ανοίξουν τις πύλες τους στους κατατρεγμένους, ξεκαθαρίζοντας πως το δικαίωμα των μεταναστών στην ατομική ασφάλεια και αξιοπρέπεια «αποτελεί πολύ μεγαλύτερη προτεραιότητα από την εθνική ασφάλεια των κρατών».
Στο γραπτό μήνυμά του, που αποτελεί στην πράξη ευθεία απάντηση στο νέο κύμα ξενοφοβίας το οποίο σαρώνει την Ιταλία και την Ευρώπη και που πρόσφατα οδήγησε στο ουσιαστικό κλείσιμο του «λιβυκού διαδρόμου» προς τα ιταλικά λιμάνια μέσω της ντε φάκτο εκδίωξης των διασωστικών ΜΚΟ από τη λιβυκή ακτοφυλακή, καθ’ υπόδειξιν της Ρώμης, ο Αργεντινός ποντίφικας αξιώνει από τις κυβερνήσεις «να υποδέχονται, να προστατεύουν, να βοηθούν και να ενσωματώνουν στις κοινωνίες» τους μετανάστες, θυμίζοντας τα σχετικά λόγια του Ιησού Χριστού πως η ρίζα της αγάπης έγκειται στη φιλοξενία των επήλυδων κάθε φυλής και ηλικίας.
Απαιτεί ακόμη, με σκληρά λόγια, την επιτάχυνση και απλοποίηση της έκδοσης προσωρινών ταξιδιωτικών εγγράφων και «ανθρωπιστικής βίζας» για τους πρόσφυγες, χαρακτηρίζοντας «απαράδεκτες» «τις μαζικές και αυθαίρετες απορρίψεις αιτήσεων ασύλου και τις απελάσεις».
Προσθέτει δε πως οι συνοροφύλακες πρέπει να επανεκπαιδευτούν ώστε να προστατεύουν τους νεοφερμένους μετανάστες και ότι σε όλους όσους φτάνουν στην Ιταλία -ανεξαρτήτως νομικού στάτους- πρέπει να εξασφαλίζεται η πρόσβαση «σε όλες τις βασικές υπηρεσίες», πέρα από τις πρώτες βοήθειες.
Σε αυτές τις «βασικές υπηρεσίες», διευκρινίζει ο πάπας, πρέπει να περιλαμβάνεται η εγγυημένη πρόσβαση στα προξενεία τους, στο δικαστικό σύστημα και στις τράπεζες, ώστε να μπορούν να επιβιώσουν στον ξένο τόπο…
Ειδικά δε για τα ασυνόδευτα προσφυγόπουλα ή τα παιδιά μεταναστών που γεννιούνται σε ιταλικό έδαφος, απαίτησε την άμεση αλλαγή πολιτικής, τονίζοντας πως πρέπει να τους δίνονται αμέσως ιθαγένεια και πρόσβαση στο εκπαιδευτικό σύστημα και βέβαια πως πρέπει να κατευθύνονται σε προγράμματα αυξημένης φροντίδας ή ακόμη και υιοθεσίας, αντί για κέντρα κράτησης.
Και βέβαια επανέλαβε την έκκληση για πολιτικές επανένωσης οικογενειών, εύρεσης εργασίας και συνολικής επιτάχυνσης των διαδικασιών χορήγησης υπηκοότητας για τους μετανάστες.
Και μια «στείρα» απάντηση
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πάπας Φραγκίσκος μιλά τόσο ανοιχτά για το προσφυγικό – άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε τις βαρυσήμαντες επισκέψεις του στη Λαμπεντούζα το 2013, αλλά και πέρσι στα «hotspots» της Μυτιλήνης, στο αποκορύφωμα του προσφυγικού κύματος στο Αιγαίο, όπως και μια σειρά από άκρως συμβολικές πράξεις, όπως όταν έπλυνε προσωπικά τα πόδια Αφρικανών μεταναστών σε ένα ιταλικό «καμπ» ή όταν έφερε μαζί του στη Ρώμη μια ομάδα Σύρων προσφύγων, παρακάμπτοντας τη γραφειοκρατία.
Ούτε φυσικά είναι τυχαίο πως, αμέσως μετά το γνήσια χριστιανικό του αυτό μήνυμα, ο πρώτος που έσπευσε να του επιτεθεί ήταν ο (δήθεν βαθιά θρησκευόμενος) ηγέτης της ιταλικής Ακροδεξιάς, ο αρχηγός της ανοιχτά ρατσιστικής και ξενοφοβικής Λέγκας του Βορρά, Ματέο Σαλβίνι, που έγραψε στο Facebook πως «αν το θέλει [σ.σ. να δίνει αυτομάτως υπηκοότητα στα ασυνόδευτα παιδιά], ας το κάνει στο Βατικανό… Ομως εγώ, ως καθολικός, δεν πιστεύω ότι η Ιταλία μπορεί να υποδεχτεί και να υποστηρίξει ολόκληρο τον κόσμο»!
