Μυστικές συναντήσεις για πρόεδρο

Η Ιταλία μπήκε για τα καλά στη γνωστή, μονοδιάστατη πραγματικότητα που δημιουργεί η εκλογή του εκάστοτε προέδρου της Δημοκρατίας. Ο Τζόρτζιο Ναπολιτάνο παραιτήθηκε, επέστρεψε στο 120 τετραγωνικών μέτρων σπίτι του, στην περιοχή Μόντι της παλιάς Ρώμης, και πλέον χρέη προέδρου εκτελεί, τις ημέρες αυτές, ο επικεφαλής της Γερουσίας Πιέτρο Γκράσο.

Σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις, η Κεντροαριστερά του Ρέντσι θα πρέπει να τα βρει με τη «Φόρτσα Ιτάλια» του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, για την επιλογή ενός προσώπου κοινής αποδοχής, το οποίο να μπορέσει να εκλεγεί με σχετική άνεση, ιδίως από την τέταρτη ψηφοφορία και πέρα, όταν θα είναι αρκετή μόνον η απλή πλειοψηφία των εκλεκτόρων. Το σενάριο αυτό προβλέπει και την πιθανή συνεργασία του μικρού, σε συνεχή φθίνουσα πορεία, κεντροδεξιού κόμματος Νέα Κεντροδεξιά, του υπουργού Εσωτερικών Αντζελίνο Αλφάνο.

Υπάρχουν, όμως, μια σειρά από εμπόδια. Σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές, η εσωκομματική αντιπολίτευση του Δημοκρατικού Κόμματος ετοιμάζεται να δώσει μάχη. Ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα, ο Πιερλουίτζι Μπερσάνι, ο Στέφανο Φασίνα και αρκετοί άλλοι βουλευτές και γερουσιαστές, οι οποίοι δεν συμφωνούν με τους χειρισμούς του Ρέντσι και τον θεωρούν υπερβολικά μετριοπαθή, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα δεχτούν παθητικά την όποια επιλογή τού «μίστερ τιβί» και του Ιταλού πρωθυπουργού.

Μπορεί να εκδηλώσουν την αντίθεσή τους πριν ξεκινήσουν οι ψηφοφορίες -στις 29 Ιανουαρίου- ή και τη στιγμή κατά την οποία βουλευτές, γερουσιαστές και εκπρόσωποι των περιφερειών θα κληθούν να εκφράσουν τη βούλησή τους.

Το ίδιο ισχύει και για το κεντροδεξιό στρατόπεδο. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι θα πρέπει να λάβει υπόψη του τις διαθέσεις του κύριου εσωκομματικού αμφισβητία του, του Ραφαέλε Φίτο. Ο 45χρονος αυτός ευρωβουλευτής της «Φόρτσα Ιτάλια», με καταγωγή από την Κάτω Ιταλία, έχει πει ξεκάθαρα ότι δεν συμφωνεί με τη νέα γραμμή του Σίλβιο, με τον περιορισμό στο ελάχιστο της άσκησης αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση Ρέντσι. Την περασμένη Πέμπτη είχαμε μια πρώτη συνάντηση Φίτο – Μπερλουσκόνι, και είναι πιθανό να ακολουθήσουν αρκετές άλλες.

Ξεκίνησαν ήδη τα «στρατηγικά δείπνα», σε διάφορα, ξακουστά και μη, εστιατόρια της Αιώνιας Πόλης: κεντρώοι πρώην χριστιανοδημοκράτες, μέλη της αριστερής πτέρυγας των Δημοκρατικών, επίδοξοι διάδοχοι του ζάπλουτου πρώην πρωθυπουργού. Κανείς δεν παραδέχεται ότι το αποκλειστικό θέμα συζήτησης είναι το προφίλ και το όνομα του νέου προέδρου, αλλά πρόκειται για κοινό μυστικό.

Ο φιλόσοφος και πρώην δήμαρχος της Βενετίας, Μάσιμο Κατσιάρι, είναι ο μόνος που προχώρησε σε συγκεκριμένη πρόβλεψη: μιλώντας στο ιταλικό τηλεοπτικό κανάλι La7 δήλωσε πως είναι βέβαιος ότι είναι μόνο τρία τα «ισχυρά ονόματα» για το σημαντικότερο αξίωμα της ιταλικής Δημοκρατίας: ο πρώην πρόεδρος της Κομισιόν Ρομάνο Πρόντι, ο σοσιαλιστής πρώην πρωθυπουργός Τζουλιάνο Αμάτο (στενός συνεργάτης του Μπετίνο Κράξι) και ο χριστιανοδημοκράτης πρώην δικαστικός Σέρτζιο Ματαρέλα.

Υπάρχουν, όμως, και πολλές άλλες «υποψηφιότητες»: εκείνη του συνταγματολόγου Στέφανο Ροντοτά (που θεωρείται ιδανική από πολλούς ψηφοφόρους της Αριστεράς και του κινήματος Πέντε Αστέρων), αυτή του πρώην δημάρχου της Ρώμης Βάλτερ Βελτρόνι, ο οποίος τώρα πρόσκειται στον Ρέντσι, ενώ δεν λείπει και μια πρωτοβουλία η οποία, μέσω διαδικτύου, προωθεί το όνομα του γνωστού διευθυντή ορχήστρας Ρικάρντο Μούτι.

Πολλά, φυσικά, θα κριθούν από τη στάση και την ομοιογένεια των διαφόρων πολιτικών κομμάτων. Η φήμη που κυκλοφορεί έντονα είναι ότι τον νέο πρόεδρο τον επέλεξαν ήδη, τον περσινό Ιανουάριο, ο Ιταλός πρωθυπουργός και πρώην δήμαρχος της Φλωρεντίας, μαζί με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, σε συνάντηση που είχαν στα γραφεία των Δημοκρατικών. Μια συνομιλία κατά την οποία συζητήθηκε τόσο ο νέος εκλογικός νόμος όσο και η μεταρρύθμιση της Γερουσίας. Αυτό εξηγεί, πιθανώς, και τις διάφορες εσωκομματικές τριβές και αντιδράσεις στους κόλπους των Δημοκρατικών και της Φόρτσα Ιτάλια.

Υπερβολές ή πικρή αλήθεια; Θα το καταλάβουμε, ίσως, στην πορεία. Ο Ματέο Ρέντσι, πάντως, φέρεται έτοιμος να χρησιμοποιήσει το μυστικό του όπλο για να πείσει τους αμετανόητους αμφισβητίες του: πρόκειται για το ενδεχόμενο άμεσης προσφυγής σε πρόωρες βουλευτικές εκλογές, με ψηφοδέλτια που θα πρέπει να λάβουν, φυσικά, την προσωπική του έγκριση και «ευλογία».