Ψήφος ή αποχή: το συνειδησιακό δίλημμα των λαϊκών και φτωχών συνοικιών

«Οι ξεχασμένοι από την προεκλογική εκστρατεία πολίτες των εργατικών λαϊκών συνοικιών, οι ψηφοφόροι που ζούνε κάτω από το μέσο όρο είναι το κλειδί για το δεύτερο γύρο.

Εξοργισμένοι από τις διάφορες οδηγίες για τη δική τους ψήφο θυμούνται καλά ότι οι ρατσιστικές πρακτικές αποτελούν μέρος της καθημερινής τους ζωής».

Με αυτό το εισαγωγικό σημείωμα η συνεργάτρια του Mediapart, Καρίν Φουτώ δίνει το λόγο στους πρώτους που θα υποστούν τις βιαιότητες αν επικρατήσει σήμερα η Λεπέν.

Η Κ. Φουτώ συνέλεξε μαρτυρίες από ακτιβιστές μετανάστες που ζούνε εκεί, αγωνίζονται εκεί και που υποφέρουν εκεί, δίπλα στους φτωχούς κατοίκους των συνοικιών.

Επιλέξαμε να δημοσιεύσουμε στην «Εφ.Συν» τη μαρτυρία μιας γυναίκας που εκφράζει παρόμοιους προβληματισμούς με όλους τους υπόλοιπους και επιλέγει να πάει την Κυριακή να ψηφίσει τον Εμανουέλ Μακρόν και να μην απέχει.

«H Mounia Feliachi έρχεται από μακριά για να ψηφίσει.

Αυτή η μαχητική, αντιρατσίστρια, αντικαπιταλίστρια, φεμινίστρια και ακτιβίστρια είναι μέλος της συλλογικότητας κατά της Ισλαμοφοβίας, δεν μετακινήθηκε στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών.

Αυτή της η απόφαση ήταν συνέπεια του πώς εδώ και καιρό έχουν εκτραπεί οι εκλογικές διαδικασίες.

“Σταμάτησα να ψηφίζω από τις ευρωεκλογές του 2014. Το μόνο μου κίνητρο ήταν να πολεμήσω το Εθνικό Μέτωπο. Ομως το Εθνικό Μέτωπο σχεδόν νίκησε”.

Η απόφασή της να μην ψηφίζει στηρίχτηκε στην πεποίθηση ότι δεν είχε πλέον να περιμένει τίποτα από τα κόμματα, τα συνδικάτα και τις ενώσεις που υπερασπιζόντουσαν τις ιδέες της αλλά αυτή η ίδια να δεσμευτεί στην προσπάθεια να γίνουν οι ιδέες αυτές κτήμα του καθενός.

Ψάχνοντας μια μορφή άμεσης δημοκρατίας βρέθηκε στο κίνημα διαμαρτυρίας “όρθιοι όλη τη νύχτα” συμμετέχοντας ενεργά στην Επιτροπή κατά της Ισλαμοφοβίας.

“Στον πρώτο γύρο δεν υπήρχε κανείς που να με αντιπροσωπεύει, υποψήφιοι ήταν μόνο άνδρες λευκοί επαγγελματίες της πολιτικής και δύο γυναίκες η μία της άκρας δεξιάς και μία άλλη που υποστήριζε την ισλαμοφοβία”.

Το βράδυ των εκλογών δήλωσε ότι δεν θα ψηφίσει ούτε στο δεύτερο γύρο.

“Είμαι μία από εκείνους που δέχτηκαν τα δακρυγόνα στη διάρκεια των διαδηλώσεων για τα εργασιακά.

Δεν υπήρχε περίπτωση να δώσω την ψήφο μου σε έναν υποψήφιο που θα φέρει ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή στους εργασιακούς Νόμους.

Μετά παρενέβη η μητέρα μου που είναι Αλγερινή και έχει άδεια παραμονής στη Γαλλία χωρίς όμως να έχει δικαίωμα ψήφου.

Μου είπε “θα πας να ψηφίσεις”! Δεν τη φοβίζει τίποτα περισσότερο από το Εθνικό Μέτωπο. Είναι τρομοκρατημένη.

Της είπα ότι θα το κάνω, θα ψηφίσω για εκείνη αλλά θα το κάνω και για τον εαυτό μου γιατί έχω αγωνιστεί πολύ για να μπορούμε να έχουμε μια άδεια παραμονής και μια θέση εργασίας.

Οι γονείς μου θυσίασαν πολλά για τα παιδιά τους. Δεν μπορώ να μείνω απαθής να μην κάνω τίποτα.

Με το Εθνικό Μέτωπο κινδυνεύω να χάσω τα πάντα”.

Αυτά είπε η Mounia Feliachi. Η ίδια θα ψηφίσει τον Μακρόν με βάρος στην καρδιά γιατί δεν έχει την πολυτέλεια να ακολουθήσει τις δικές τις πεποιθήσεις.

Πρόσθεσε όμως εδώ κι άλλο ένα επιχείρημα:

“Γνωρίζουμε ότι ο Μακρόν θα εφαρμόσει μια σάπια πολιτική που όμως θα παραμείνει στα πλαίσια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

Με τη Λεπέν δεν υπάρχει αυτή η βεβαιότητα.

Ηδη έχουμε γλιστρήσει σε ένα σύστημα με απαγόρευση των διαδηλώσεων, με συλλήψεις εκείνων που υπερασπίζονται τους μετανάστες, με άδικες αποφάσεις προσωρινών κρατήσεων.

Με το Εθνικό Μέτωπο όμως ο κίνδυνος είναι να αφεθούν πλέον ελεύθεροι οι φασίστες να “επελάσουν” ανενόχλητοι χωρίς να υπάρχει δρόμος επιστροφής”».

Πολλοί δηλώνουν ότι αποφάσισαν μόλις τις τελευταίες ημέρες το τί θα κάνουν. 

Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, συμφωνούν ότι πρέπει να πάνε να ψηφίσουν μια και η αποχή ωφελεί τελικά το Εθνικό Μέτωπο ενώ αποφάσισαν να ψηφίσουν Μακρόν. 

«Αν η Λεπέν επικρατήσει θα έχει όλες τις εξουσίες για να μετατρέψει τη Γαλλία σε μια φασιστική και ολοκληρωτική χώρα όπως συνέβη με τον στρατάρχη Πετέν. Για τους πληθυσμούς όπου ανήκω κι εγώ και είναι θύματα του ρατσισμού μαύροι, Αραβες, Εβραίοι , Ρομά και ασιάτες η Λεπέν και το κόμμα της αντιπροσωπεύουν μια ζωτικής σημασίας απειλή» σημειώνει ο Yasser Louati, πρώην εκπρόσωπος τύπου της Ένωσης ενάντια στην Ισλαμοφοβία (CCIF).

Επιμέλεια: Αντα Ψαρρά