Τον 22χρονο Ακμπαρζόν Τζαλίλοφ, Ρώσο υπήκοο με καταγωγή από την Κιργιζία, ταυτοποίησαν οι ρωσικές αρχές ως το άτομο που πιθανότατα εκτέλεσε την επίθεση αυτοκτονίας στο μετρό της Αγίας Πετρούπολης τη Δευτέρα, σκοτώνοντας τουλάχιστον άλλους 13 ανθρώπους και τραυματίζοντας δεκάδες.
Γενετικό υλικό του εντοπίστηκε τόσο στα υπολείμματα της αυτοσχέδιας βόμβας που εξερράγη μέσα σε βαγόνι όσο και στον δεύτερο εκρηκτικό μηχανισμό που είχε κρύψει σε διαφορετικό σταθμό και τελικά εξουδετερώθηκε.
Η παρουσία του στο μετρό επιβεβαιώνεται και από κάμερες ασφαλείας. Νωρίτερα, οι μυστικές υπηρεσίες της Κιργιζίας είχαν ονοματίσει τον Τζαλίλοφ ως τον βασικό ύποπτο για το τρομοκρατικό χτύπημα, ανακοινώνοντας πως είχε γεννηθεί το 1995 στην πόλη Ος αλλά ζούσε εδώ και έξι χρόνια στην Αγία Πετρούπολη και είχε πάρει ρωσική υπηκοότητα. Οι γονείς του ανακρίνονται από τις κιργιζικές αρχές.
Επικαλούμενη αστυνομικές πηγές, η ιστοσελίδα της Pravda ανέφερε πως ο νεαρός έδρασε με τη βοήθεια δύο συνομήλικων συμπατριωτών του, ενός άντρα και μιας γυναίκας που καταζητούνται.
Οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας και πληροφοριών ερευνούν πιθανές σχέσεις του με εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις, χωρίς να έχει υπάρξει μέχρι χθες βράδυ ανάληψη ευθύνης για την πολύνεκρη επίθεση στη γενέτειρα του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος βρισκόταν στην πόλη την ώρα του χτυπήματος.
Η παρουσία του Ρώσου ηγέτη στην Αγία Πετρούπολη χαρακτηρίστηκε πάντως «αξιοσημείωτη» από το Κρεμλίνο, το οποίο αποκάλεσε την τρομοκρατική ενέργεια «πρόκληση για όλους τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου».
Από τα έως τώρα στοιχεία για το παρελθόν του Τζαλίλοφ, με βάση εγχώρια και δυτικά ΜΜΕ αλλά και ρωσικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δεν προκύπτουν άμεσες διασυνδέσεις του με οργανώσεις φανατικών ισλαμιστών ή τεκμήρια για ριζοσπαστικοποίησή του.
Φαινόταν να έχει μια κανονική ζωή, ήταν πιστός μουσουλμάνος και στα ιντερνετικά ενδιαφέροντά του συγκαταλεγόταν τόσο το Ισλάμ όσο η ποπ μουσική και οι πολεμικές τέχνες.
Δημοσιεύματα του ρωσικού και του διεθνούς Τύπου, που έκαναν λόγο για πιθανά αντίποινα τζιχαντιστών, και δη του «Ισλαμικού κράτους», λόγω της καταλυτικής στρατιωτικής υποστήριξης της Μόσχας στο καθεστώς της Δαμασκού στον συριακό πόλεμο, απορρίφθηκαν ως «κυνικά και κακόβουλα» από τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, ο οποίος συναντήθηκε χθες με τον Κιργίζιο ομόλογό του και τόνισε πως η επίθεση δείχνει ότι η χώρα του πρέπει να συνεχίσει τη μάχη κατά της τρομοκρατίας.
«Αν επαληθευτεί πως ο βομβιστής του μετρό είχε σχέσεις με ριζοσπαστικοποιημένους ισλαμιστές, η απόφαση της Μόσχας να επέμβει στη Συρία θα μπορούσε να προκαλέσει οργή σε ορισμένους Ρώσους έναν χρόνο πριν από τις προεδρικές εκλογές, τις οποίες αναμένεται να κερδίσει ο Βλαντίμιρ Πούτιν» έγραφε χθες με νόημα το Reuters.
Το σίγουρο είναι ότι -εκτός από τους πυρήνες φανατικών ισλαμιστών που παραμένουν ενεργοί στη ρωσική περιοχή του Βόρειου Καυκάσου (Τσετσενία, Νταγκεστάν, Βόρεια Οσετία, Ινγκουσετία μεταξύ άλλων)- και στις γειτονικές πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας (Κιργιζία, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν, Τουρκμενιστάν, τα απολυταρχικά καθεστώτα των οποίων διατηρούν στενές σχέσεις με τη Μόσχα), υπάρχουν εξτρεμιστικές ισλαμικές ομάδες που οραματίζονται απειλητικά τη δημιουργία ενός «χαλιφάτου» ή «εμιράτου» στα νότια σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Από αυτή δε την επικίνδυνη «μαγιά», εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες μαχητές έχουν στρατολογηθεί και μεταβεί σε Συρία και Ιράκ, πολεμώντας στο πλευρό του «Ι.Κ.».
Ο Βλαντίμιρ Πούτιν δέχτηκε χθες τηλεφώνημα συλλυπητηρίων από τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ. «Οι πρόεδροι θεωρούν την τρομοκρατία ένα κακό που πρέπει να αντιμετωπιστεί με συντονισμένη προσπάθεια» δήλωσε κατόπιν ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, προσθέτοντας πως οι δύο άνδρες «συμφώνησαν να μείνουν σε επαφή».
Ο Ρώσος πρόεδρος συνομίλησε τηλεφωνικά με τη Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ και τον Γάλλο πρόεδρο Ολάντ τόσο για την επίσπευση ανταλλαγής πληροφοριών στο πλαίσιο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας όσο και για τη νέα εκεχειρία στην Ουκρανία, που κηρύχθηκε την… Πρωταπριλιά.
Κατακραυγή προκάλεσε πάντως και στη Γερμανία η άρνηση του δήμου του Βερολίνου να φωτίσει την Πύλη του Βρανδεμβούργου στα χρώματα της ρωσικής σημαίας σε ένδειξη πένθους και αλληλεγγύης, σε αντίθεση με τον Πύργο του Αϊφελ στο Παρίσι που επρόκειτο να σκοτεινιάσει τα μεσάνυχτα στη μνήμη των θυμάτων της Αγίας Πετρούπολης.
