Αποφασισμένος να τραβήξει στα άκρα την (προεκλογική) κόντρα του με την Ευρώπη, μέσω Ολλανδίας, δείχνει ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν. Ετσι, στο πλαίσιο της -πολιτικά καιροσκοπικής- στρατηγικής πόλωσης που χαράσσει:
● Κλιμακώνει τις απειλές ότι θα «τινάξει στον αέρα» τη συμφωνία για το προσφυγικό, με προειδοποιήσεις από τρία κυβερνητικά στελέχη του μόνον μέσα στο τελευταίο 24ωρο, με τελευταίο τον Τούρκο ΥΠΕΞ.
● Διακηρύττει ότι θα κινητοποιήσει τον ισλαμικό κόσμο κατά «του φασισμού που επηρεάζει αρνητικά όλους τους μουσουλμάνους και αλλοδαπούς που ζουν στην Ευρώπη», όπως υποστήριξε σε χθεσινή ομιλία του, προαναγγέλλοντας προσφυγή σε όλα τα διεθνή φόρα, με έμφαση στον Οργανισμό Ισλαμικής Συνεργασίας, του οποίου προεδρεύει σήμερα η Τουρκία.
● Παρεμβαίνει ωμά στις κρίσιμες εκλογικές αναμετρήσεις σε κράτη-μέλη της Ε.Ε., καλώντας χθες –δεύτερη φορά μέσα σε ένα 24ωρο– όλους τους Τούρκους μετανάστες να μην ψηφίσουν «την κυβέρνηση και τους ρατσιστές», βάζοντας στο «κάδρο» την Ολλανδία και τη Γερμανία ως «κράτη-ληστές», με την επισήμανση μάλιστα ότι «η Ευρώπη είναι πολύ σημαντική ως ήπειρος για να εγκαταλειφθεί στο έλεός τους».
● Επιχειρεί να εμφανιστεί ενώπιον των Τούρκων ψηφοφόρων ως υπερασπιστής των δημοκρατικών αξιών, κατηγορώντας χθες την Ε.Ε., μέσω ανακοίνωσης του ΥΠΕΞ, ότι «εφαρμόζει επιλεκτικά τη δημοκρατία», «αγνοώντας την [ολλανδική] παραβίαση των διπλωματικών συμβάσεων και του δικαίου».
Επικαλούμενη, μάλιστα, διπλωματικές πηγές, η αγγλόφωνη έκδοση της «Hürriyet» αναφέρει ότι «η Τουρκία θα προσφύγει κατά της Χάγης στον ΟΗΕ, στον ΟΑΣΕ και στο Συμβούλιο της Ευρώπης, με την αιτιολογία ότι η ολλανδική κυβέρνηση παραβίασε τη Σύμβαση της Βιέννης για τις Διπλωματικές Σχέσεις του 1961».
«Ξέρουμε την Ολλανδία και τους Ολλανδούς από τη σφαγή της Σρεμπρένιτσα. Ξέρουμε πόσο σάπιος είναι ο χαρακτήρας τους από τη σφαγή εκεί 8.000 Βόσνιων [μουσουλμάνων]», υποστήριξε χθες ο Ερντογάν για να δημιουργήσει κλίμα, κατηγορώντας ουσιαστικά την Ολλανδία για το μεγαλύτερο έγκλημα πολέμου μεταπολεμικά στην Ευρώπη.
Γενοκτονία, σύμφωνα με απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, διεπράχθη από τις δυνάμεις των Σερβοβόσνιων επί βοσνιακού εμφυλίου, το 1995, ενώ ο θύλακας βρισκόταν υπό την προστασία του ΟΗΕ και φυλασσόταν από Ολλανδούς κυανοκράνους.
«Αποκρουστική παραποίηση της Ιστορίας» χαρακτήρισε τις δηλώσεις Ερντογάν ο Ολλανδός (απερχόμενος) πρωθυπουργός, Μαρκ Ρούτε. «Ο τόνος του έχει γίνει ακόμη πιο υστερικός», προσέθεσε. «Δεν θα πέσουμε σ’ αυτό το επίπεδο».
Ανάλογου ύφους ήταν και η αντίδραση του Βερολίνου στις χθεσινές δηλώσεις Ερντογάν ότι, με τη στάση της, η Ανγκελα Μέρκελ «δεν διαφέρει σε τίποτα από τους Ολλανδούς». «Η καγκελάριος δεν έχει την πρόθεση να συμμετάσχει σε αγώνα δρόμου προκλήσεων», σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ.
Την ίδια ώρα, η Χριστιανοδημοκράτισσα πρωθυπουργός του κρατιδίου Σάαρλαντ, Ανεγκρετ Κραμπ Κάρενμπαουερ -η οποία δίνει μάχη πολιτικής επιβίωσης στις τοπικές εκλογές της 26ης Μαρτίου- ανακοίνωνε ότι θα μεταχειριστεί «όλα τα μέσα» για να απαγορεύσει προεκλογικές συγκεντρώσεις Τούρκων πολιτικών, επικαλούμενη (και αυτή) λόγους δημόσιας τάξης.
Σε ανάλογες εξαγγελίες, ο Αυστριακός καγκελάριος, Κρίστιαν Κερν, χρησιμοποίησε πιο μεστό πολιτικό λόγο. Οι προεκλογικές εμφανίσεις Τούρκων πολιτικών πρέπει να απαγορευτούν, υπογράμμισε χθες, επειδή σε αυτές εκφυλίζεται η ελευθερία του συναθροίζεσθαι, αφού το επικείμενο τουρκικό δημοψήφισμα «αφορά, ούτε λίγο ούτε πολύ, την κατάργηση της δημοκρατίας».
Δεν είναι μόνο οι μαντίλες…
Του Γιώργου Τσιάρα
Οι ισλαμοφοβικοί έσπευσαν να την παρουσιάσουν ως «απαγόρευση της μουσουλμανικής μαντίλας στους χώρους δουλειάς», αλλά η χτεσινή βαρυσήμαντη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι πολύ ευρύτερη και σίγουρα κρύβει εκπλήξεις για όσους έσπευσαν να πανηγυρίσουν.
Συγκεκριμένα, το δικαστήριο αποφάσισε (απορρίπτοντας επί της ουσίας τις προσφυγές δύο γυναικών που απολύθηκαν διότι αρνήθηκαν να βγάλουν τις μαντίλες τους) ότι οι εργοδότες έχουν το δικαίωμα να απαγορεύουν στους υπαλλήλους τους να φορούν «εμφανή πολιτικά, φιλοσοφικά και θρησκευτικά σύμβολα» και ότι κάτι τέτοιο «δεν συνιστά ευθεία διακριτική μεταχείριση»: πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ένας εργοδότης μπορεί πλέον και με τον νόμο να απαγορεύσει στους εργαζομένους του να φορούν χριστιανικούς σταυρούς, εβραϊκά «κιπά», κονκάρδες με πολιτικό περιεχόμενο, ακόμα και ένα μπλουζάκι με τον Τσε Γκεβάρα ή οποιαδήποτε άλλη εικόνα ή φράση που μπορεί να εκληφθεί ως «πολιτικό, φιλοσοφικό ή θρησκευτικό σύμβολο»!
Το μόνο ουσιαστικό «προαπαιτούμενο» για κάτι τέτοιο είναι να περιλαμβάνεται η απαγόρευση γραπτώς στον «εσωτερικό κανονισμό της επιχείρησης» – και η διατύπωση του δικαστηρίου είναι τόσο γενική, που μπορεί με μια διασταλτική ερμηνεία να χωρέσει σχεδόν κάθε υπάρχον σύμβολο πίστης ή ιδεολογίας…
