Το μακελειό στο Ορλάντο πυροδοτεί στις ΗΠΑ τον δημόσιο διάλογο με επίκεντρο τρία ζητήματα:
Kατά πρώτον την ευρεία εξάπλωση της οπλοκατοχής, ζήτημα που έχουμε δει να επανέρχεται κάθε φορά που συμβαίνουν αντίστοιχα περιστατικά που αποδεικνύουν ότι η εύκολη πρόσβαση σε οπλισμό -ακόμη και στρατιωτικού τύπου- είναι σε μεγάλο βαθμό προσβάσιμη και ανεξέλεγκτη και στοιχίζει ανθρώπινες ζωές.
Προβληματισμό προκαλεί αυτό που καταγράφεται από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ότι δηλαδή παρότι ο 29χρονος τρομοκράτης είχε βρεθεί στο παρελθόν στο στόχαστρο ερευνών του FBI για πιθανή διασύνδεσή του με εξτρεμιστικά στοιχεία και τρομοκρατικές οργανώσεις, χωρίς ωστόσο κάτι τέτοιο να μπορέσει να στοιχειοθετηθεί, εντούτοις ο δράστης διατηρούσε ανεμπόδιστα την πρόσβασή του σε οπλισμό χωρίς οι αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας να είναι σε θέση να ελέγξουν τι όπλα αγοράζει, για ποιον σκοπό και πώς τα χρησιμοποιεί.
Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα που ήγειρε η δολοφονική επίθεση είναι σε άμεση συνάρτηση με την ισλαμοφοβία που αναδύεται ως γενικευμένο ρεύμα στις ΗΠΑ.
Η ασυνείδητη ή συνειδητή (στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ) συλλήβδην ενοχοποίηση του μουσουλμανικού στοιχείου και των Σύρων προσφύγων και η διασύνδεσή τους με τα κυκλώματα του ISIS και της τρομοκρατίας, προλειαίνει σταδιακά το έδαφος της ξενοφοβίας, του θρησκευτικού και φυλετικού ρατσισμού.
Η με έμμεσο τρόπο επαναφορά από τον Τραμπ της πρότασής του για απαγόρευση της εισόδου των μουσουλμάνων σε αμερικανικό έδαφος ή για περαιτέρω αυστηροποίηση των κριτηρίων υποδοχής τους με βάση το θρήσκευμα ή τη χώρα προέλευσής τους, είναι ακόμα ένα στοιχείο που δείχνει το πόσο εύκολο είναι μία κοινωνία να παρασυρθεί από τη ρητορική του διχασμού, η οποία αναπτύσσεται συχνά ως απάντηση σε πράξεις βίας όπως η πρόσφατη στο gay club του Ορλάντο.
Ο διαχωρισμός στα στρατόπεδα του «εμείς» και του «αυτοί» είναι το τρόπαιο της νίκης όσων μέσω της μαζικής δολοφονίας αθώων επιζητούν να εξυψώσουν όσα χωρίζουν και όχι όσα ενώνουν τους ανθρώπους.
Το τρίτο ζήτημα που προκύπτει- και δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο- έχει σημείο αναφοράς το κίνημα της LGBT κοινότητας το οποίο παρά τις μεγάλες κατακτήσεις του στην Αμερική με ορόσημο την απόφαση πριν έναν χρόνο του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για την νομιμοποίηση των γάμων ανθρώπων του ίδιου φύλου, βρίσκεται στο στόχαστρο των εξτρεμιστών φονταμενταλιστών.
Ο μακελάρης του Ορλάντο δεν αντλούσε απλώς την έμπνευσή του από τον ISIS και καθετί που πρεσβεύει το «Ισλαμικό κράτος».
Εξέφραζε παράλληλα το πιο νοσηρό στοιχείο που κρύβεται μέσα σε κάθε κοινωνία και δεν αναγνωρίζει την ισότητα και την απόλυτη ελευθερία των ανθρώπινων υποκειμένων στις ερωτικές και κάθε άλλου είδους προσωπικές επιλογές τους.
Η δολοφονική επίθεση στο Ορλάντο όχι απλά επιτείνει την ανάγκη για αλλαγές σε επίπεδο νομοθεσίας σε συνάρτηση με την οπλοκατοχή και τη θωράκιση της συλλογικής ασφάλειας, αλλά έρχεται να υπογραμμίσει και τη σημασία για την κοινωνία να αντιμετωπίζει απερίφραστα και ενωμένη κηρύγματα μίσους και μισαλλοδοξίας κατά κάθε λογής μειονοτήτων θρησκευτικού, σεξουαλικού ή φυλετικού προσανατολισμού.
