Τάσεις ανατροπής του διεθνούς status quo αναδεικνύει η νέα Εθνική Αμυντική Στρατηγική του Πενταγώνου, καθώς ανατρέπονται διάφορες στρατηγικές που ήταν εδραιωμένες εδώ και δεκαετίας.
Για παράδειγμα, η Κίνα δεν αποτελεί πλέον την κορυφαία προτεραιότητα ασφαλείας για τις ΗΠΑ.
Το έγγραφο, που δημοσιεύεται μία φορά κάθε τέσσερα χρόνια, αναφέρει αντ’ αυτού ότι η ασφάλεια της αμερικανικής επικράτειας και του Δυτικού Ημισφαιρίου αποτελεί την κύρια μέριμνα του υπουργείου, προσθέτοντας ότι η Ουάσινγκτον έχει επί μακρόν παραμελήσει τα «συγκεκριμένα συμφέροντα» των Αμερικανών.
Το Πεντάγωνο δηλώνει επίσης ότι θα προσφέρει «πιο περιορισμένη» στήριξη στους συμμάχους των ΗΠΑ.
Η στρατηγική αυτή ακολουθεί τη δημοσίευση, πέρυσι, της Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, η οποία ανέφερε ότι η Ευρώπη αντιμετωπίζει «πολιτισμική κατάρρευση» και δεν παρουσίαζε τη Ρωσία ως απειλή για τις ΗΠΑ. Τότε, η Μόσχα είχε δηλώσει ότι το έγγραφο ήταν «σε μεγάλο βαθμό συνεπές» με το δικό της όραμα.
Αντίθετα, η Εθνική Αμυντική Στρατηγική του 2022 χαρακτήριζε την «πολυτομεακή απειλή» που θέτει η Κίνα ως την κορυφαία αμυντική προτεραιότητα. Το 2018, το έγγραφο περιέγραφε «αναθεωρητικές δυνάμεις», όπως η Κίνα και η Ρωσία, ως την «κεντρική πρόκληση» για την ασφάλεια των ΗΠΑ.
Το έγγραφο των 34 σελίδων, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Παρασκευή, σε μεγάλο βαθμό ενισχύει τις πολιτικές θέσεις που έχει χαράξει η κυβέρνηση Τραμπ κατά τον πρώτο χρόνο της επιστροφής της στην εξουσία.
Κατά το διάστημα αυτό, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει απαγάγει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο, έχει πραγματοποιήσει πλήγματα κατά φερόμενων σκαφών διακίνησης ναρκωτικών στον ανατολικό Ειρηνικό και την Καραϊβική και, πιο πρόσφατα, άσκησε πιέσεις σε συμμάχους των ΗΠΑ για την απόκτηση της Γριλανδίας.
Η στρατηγική επαναλαμβάνει ότι το Πεντάγωνο «θα εγγυηθεί τη στρατιωτική και εμπορική πρόσβαση των ΗΠΑ σε καίριας σημασίας περιοχές, ιδίως στη Διώρυγα του Παναμά, τον Κόλπο της Αμερικής και τη Γροιλανδία».
Το έγγραφο αναφέρει επίσης ότι η προσέγγιση της κυβέρνησης Τραμπ θα είναι «θεμελιωδώς διαφορετική από τις μεγαλοπρεπείς στρατηγικές των προηγούμενων μεταψυχροπολεμικών κυβερνήσεων».
Προσθέτει: «Τέλος στον ουτοπικό ιδεαλισμό· αρχή στον σκληροπυρηνικό ρεαλισμό».
Οι σχέσεις με την Κίνα θα προσεγγιστούν μέσω της «ισχύος, όχι της αντιπαράθεσης». Ο στόχος «δεν είναι να κυριαρχήσουμε στην Κίνα, ούτε να τη στραγγαλίσουμε ή να την ταπεινώσουμε», αναφέρει το έγγραφο.
Σε αντίθεση με προηγούμενες εκδοχές της στρατηγικής, η Ταϊβάν —το αυτοδιοικούμενο νησί που διεκδικεί η Κίνα— δεν αναφέρεται. Ωστόσο, το έγγραφο σημειώνει ότι οι ΗΠΑ επιδιώκουν να «αποτρέψουν οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της Κίνας, από το να μπορέσει να κυριαρχήσει σε εμάς ή στους συμμάχους μας».
Στα τέλη του περασμένου έτους, οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν μια τεράστια πώληση όπλων στην Ταϊβάν, αξίας 11 δισ. δολαρίων (8,2 δισ. λιρών), γεγονός που οδήγησε την Κίνα να πραγματοποιήσει στρατιωτικά γυμνάσια γύρω από το νησί ως απάντηση.
Η στρατηγική ζητά επίσης μεγαλύτερη «κατανομή βαρών» από τους συμμάχους των ΗΠΑ, λέγοντας ότι οι εταίροι ήταν «ικανοποιημένοι» να αφήνουν την Ουάσινγκτον να «επιδοτεί την άμυνά τους».
Παρά ταύτα, αρνείται ότι αυτό συνιστά στροφή προς τον «απομονωτισμό».
«Αντιθέτως, σημαίνει μια εστιασμένη και πραγματικά στρατηγική προσέγγιση στις απειλές που αντιμετωπίζει το έθνος μας», αναφέρει, προσθέτοντας ότι δεν επιθυμεί να συγχέει τα αμερικανικά συμφέροντα «με εκείνα του υπόλοιπου κόσμου — ότι μια απειλή για έναν άνθρωπο στην άλλη άκρη του κόσμου είναι η ίδια με μια απειλή για έναν Αμερικανό».
Αντίθετα, αναφέρει ότι οι σύμμαχοι, ιδίως στην Ευρώπη, «θα αναλάβουν ηγετικό ρόλο απέναντι σε απειλές που είναι λιγότερο σοβαρές για εμάς αλλά περισσότερο για τους ίδιους».
Η Ρωσία περιγράφεται ως «επίμονη αλλά διαχειρίσιμη απειλή για τα ανατολικά μέλη του ΝΑΤΟ».
Η στρατηγική σκιαγραφεί επίσης έναν «πιο περιορισμένο» ρόλο των ΗΠΑ στην αποτροπή της Βόρειας Κορέας. Η Νότια Κορέα είναι «ικανή να αναλάβει την κύρια ευθύνη» για το έργο αυτό, προστίθεται.
Σε ομιλία του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο πρωθυπουργός του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ δήλωσε ότι η παλιά παγκόσμια τάξη «δεν πρόκειται να επιστρέψει» και κάλεσε τις λεγόμενες μεσαίες δυνάμεις —όπως η Νότια Κορέα, ο Καναδάς και η Αυστραλία— να ενωθούν.
«Οι μεσαίες δυνάμεις πρέπει να δράσουν από κοινού, γιατί αν δεν είμαστε στο τραπέζι, θα είμαστε στο μενού», δήλωσε ο Κάρνεϊ στη συνάντηση του Νταβός.
Αυτό συνέβη τη στιγμή που και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προειδοποιούσε για μια «στροφή προς έναν κόσμο χωρίς κανόνες».
