Οσο η Ευρώπη ασχολιόταν με το πως να βρει την χαμένη της ενότητα και αλληλεγγύη μπροστά στην προσφυγική και οι ΗΠΑ άρχισαν να ζουν σε προεκλογικούς ρυθμούς, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ισχυροποιούσε την παρουσία του στην βασική πηγή του προβλήματος, την Συρία. Τώρα, με την επικείμενη συνάντηση του με τον Μπαράκ Ομπάμα, οι προσπάθειες για την διεθνή διπλωματική του απομόνωση παίρνουν τέλος.
Ο Λευκός Οίκος ζυγίζοντας τα υπέρ και τα κατά μιας κατ’ιδίαν συνάντησης των δυο ηγετών στην Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης για τα 70 χρόνια του ΟΗΕ, φαίνεται ότι κατέληξαν ότι μια συζήτηση για τον πόλεμο στη Συρία αξίζει το ρίσκο να θεωρηθεί η συνάντηση ως χαλάρωση της κριτικής για την ρωσική πολιτική στην Ουκρανία.
Το ραντεβού είναι για την Δευτέρα και σύμφωνα με τους Αμερικανούς ορίστηκε μετά από «αίτημα του Ρώσου προέδρου». Είχαν προηγηθεί βέβαια και οι κινήσεις του Κρεμλίνου να εγκαταστήσει αεροπορική βάση στην βορειο-δυτική Συρία, σταθμεύοντας εκεί μαχητικά, αναγνωριστικά, αντιαεροπορικούς πυραύλους και έναν σημαντικό αριθμό στρατιωτικού προσωπικού, που σύμφωνα με πληροφορίες σιγά-σιγά αυξάνεται.
«Παρά τις προφανείς διαφορές μας με την Μόσχα» είπε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου «θα ήταν ανεύθυνο να μην δοκιμάσουμε να δούμε εάν μπορούμε να κάνουμε πρόοδο μέσω επαφών υψηλού επιπέδου με τους Ρώσους»
Με την σύγκρουση στην ανατολική Ουκρανία να βρίσκεται σε ύφεση προς το παρόν, η ρωσική κυβέρνηση έχει επανειλημμένα ζητήσει να υπάρξει μια καλύτερη επικοινωνία με την Ουάσιγκτον για την Συρία, εμφανίζοντας τον Πούτιν ως τον υπεύθυνο ηγέτη που θέλει να κάνει ό,τι μπορεί για να διευθετήσει διεθνή προβλήματα με τον Αμερικανό πρόεδρο.
Το λιγότερο- εκτιμούν οι Financial Times- η συνάντηση θα είναι μια νίκη προπαγάνδας για τον Πούτιν, που θα ήθελε να δει αποδυναμωμένο το δυτικό μέτωπο των κυρώσεων κατά της ρωσικής οικονομίας.
Λύση με τον Ασαντ;
Σε κάθε περίπτωση, με τον πόλεμο στη Συρία στον πέμπτο χρόνο, την προσφυγική κρίση να κλιμακώνεται και την δράση των εξτρεμιστών να επεκτείνεται, η Ουάσιγκτον φαίνεται πρόθυμη τώρα να διερευνήσει τις πιθανότητες ενός διαλόγου με τη Μόσχα για μια πολιτική λύση.
Ηδη ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κέρι έχει μιλήσεις τρεις φορές για την ρωσική παρουσία στη Συρία με τον ομόλογο του από την Μόσχα, Σεργκέι Λαβρόφ και σχεδιάζει και αυτός μια συνάντηση μαζί του στην Νέα Υόρκη.
Παρότι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι δεν γνωρίζουν τους λόγους πίσω από την ενίσχυση της ρωσικής παρουσίας στη Συρία, μια από τις εξηγήσεις που δίνουν είναι ότι ο Πούτιν, καταλαβαίνοντας πως το καθεστώς Ασαντ καταρρέει, θέλει να διασφαλίσει μια θέση ισχύος στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν για τη μετάβαση σε μια νέα κυβέρνηση.
Σε κάθε περίπτωση, με τον πόλεμο να εξακολουθεί να μαίνεται, και οι Ευρωπαίοι, αντιμέτωποι και με την προσφυγική κρίση, κάνουν δεύτερες σκέψεις. Η Ανγκελα Μέρκελ εξέπληξε πολλούς μετά τη έκτακτη σύνοδο κορυφής της Τετάρτης, όταν δεν απέκλεισε αυτή τη φορά επαφές με το καθεστώς στη Δαμασκό.
«Θα πρέπει να συνομιλήσουμε με πολλούς παίκτες» είπε η Γερμανίδα καγκελάριος. «Ο Ασαντ είναι ένας από αυτούς, αλλά είναι κι άλλοι όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία, καθώς και σημαντικοί περιφερειακοί εταίροι, όπως το Ιράν και η Σαουδική Αραβία».
Ακόμα και η Γαλλία και η Τουρκία- δυο από τις χώρες που επέμεναν ότι ο Ασαντ πρέπει να φύγει από την εξουσία- φαίνονται τώρα έτοιμες να κάνουν τον συμβιβασμό. Μια ημέρα μετά την συνάντηση του με τον Πούτιν στην Ρωσία, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν διακήρυξε ότι μπορεί να συμφωνηθεί μια διαδικασία «με τον Ασαντ στην μεταβατική της φάση», εφόσον βέβαια αυτός δεν θα έχει ρόλο στο μέλλον της χώρας και θα συμμετέχει σε αυτήν και η αντιπολίτευση.
Οσο για τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ δείχνει έτοιμος να συζητήσει την ρωσική πρόταση να συγκροτηθεί μια συμμαχία «καλής θέλησης», με τη συμμετοχή και του Σύρου προέδρου.
