«Οταν η εποχή Τραμπ θα αποτελεί παρελθόν, όταν ο ίδιος θα έχει αφήσει τα χαλινάρια της εξουσίας, όταν η χώρα μας επιστρέψει μετά βεβαιότητος σε πιο ήμερες μέρες, με ισχυρότερη ηγεσία, η Ιστορία θα μας κρίνει για τις σημερινές πράξεις μας. Ποια θα είναι η θέση σας στη συλλογική μνήμη;».
Το ερώτημα-δίλημμα δεν ήταν ρητορικό και η απάντηση, τυπικά, ακόμη αναζητείται. Το έθεσε χθες σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση στις ΗΠΑ ο Δημοκρατικός πρόεδρος της Επιτροπής Δικαστικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων, Τζέρολντ Νάντλερ, απευθυνόμενος στα έτερα μέλη της επιτροπής, Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικανούς, εν μέσω μιας πραγματικά χαώδους διαδικασίας έγκρισης, σε πρώτη φάση, των άρθρων παραπομπής του Αμερικανού προέδρου Τραμπ σε δίκη στη Γερουσία, με το ερώτημα της καθαίρεσης.
Δύο στον αριθμό, αυτά αφορούν κατάχρηση εξουσίας και παρακώλυση του Κογκρέσου στην έρευνα για το περιώνυμο πλέον «Ουκρανία-γκεϊτ», που κατά τους μεν Δημοκρατικούς έθεσε σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, κατά τους δε Ρεπουμπλικανούς είναι μια «φάρσα», που οι πολιτικοί αντίπαλοι του Τραμπ σπεύδουν να εκμεταλλευτούν εν όψει των προεδρικών εκλογών του 2020.
Παρά τις αντεγκλήσεις, τις προσπάθειες των -συσπειρωμένων, θέλοντας και μη, γύρω από τον πρόεδρο- Ρεπουμπλικανών να δυναμιτίσουν με διάφορες τροπολογίες τη διαδικασία, αλλά και τα επικριτικά προς τους Δημοκρατικούς tweets του ίδιου του Τραμπ, ο οποίος παρακολουθούσε χθες από τηλεοράσεως τις εξελίξεις, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στην επιτροπή (όπου οι Δημοκρατικοί έχουν πλειοψηφία τεσσάρων μελών) θεωρείται λίγο-πολύ δεδομένο.
Τόσο, ώστε η πρόεδρος της -επίσης υπό τον έλεγχο των Δημοκρατικών- Βουλής των Αντιπροσώπων, Νάνσι Πελόζι, να δηλώνει a priori και χθες σίγουρη ότι η ψηφοφορία στην ολομέλεια του σώματος θα γίνει την ερχόμενη εβδομάδα, παραπέμποντας έτσι και με τη βούλα τον Τραμπ σε δίκη στη Γερουσία, πιθανόν εντός του Ιανουαρίου. Δεδομένου πάντως του ρεπουμπλικανικού ελέγχου αυτού του νομοθετικού σώματος του Κογκρέσου, το τελικό αποτέλεσμα θεωρείται επίσης -εκτός απροόπτου, βέβαια- προδιαγεγραμμένο. Το είπε νέτα-σκέτα προχθές και ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος της Γερουσίας, Μιτς Μακόνελ. «Θα μου προξενούσε τεράστια έκπληξη», τόνισε, εάν συγκεντρωθεί η απαραίτητη πλειοψηφία των 2/3 για την καταδίκη του Τραμπ. Προέβλεψε μάλιστα ότι η δίκη θα είναι σύντομη. Επονται άλλωστε οι προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου…
Σε κάθε περίπτωση, ο γρίφος παραμένει: Θα γυρίσει η διαδικασία μπούμερανγκ για τους Δημοκρατικούς στις κάλπες ή θα μείνει στον Τραμπ το στίγμα της αμφιβολίας, στερώντας στον ίδιο και στους Ρεπουμπλικανούς μια δεύτερη θητεία στον Λευκό Οίκο;
«Βραχυπρόθεσμα, η στρατηγική των Ρεπουμπλικανών με κωλυσιεργίες και αντεγκλήσεις [στη διαδικασία παραπομπής] μπορεί να αποδώσει», παρατηρεί σε χθεσινό άρθρο του στον Guardian ο αναλυτής και συγγραφέας Τζέφρι Καμπασέρβις. «Οι ψηφοφόροι τους, εξορισμένοι από την παραπομπή, ενδέχεται να μετέχουν μαζικότερα στις εκλογές του 2020, ενώ ορισμένοι ανεξάρτητοι μπορεί να έχουν αηδιάσει τόσο πολύ από το όλο θέαμα, ώστε είτε να ψηφίσουν τελικά Τραμπ είτε να μην ψηφίσουν καθόλου».
«Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, η προσέγγιση των Ρεπουμπλικανών στην παραπομπή πιθανόν να αποδειχθεί αντιπαραγωγική», επισημαίνει. «Η βασική αδυναμία τους, όπως αποδείχθηκε στις ενδιάμεσες εκλογές του 2018, είναι ότι έχουν χάσει τη στήριξη των ψηφοφόρων ανώτερης εκπαίδευσης και των προαστίων, κυρίως των γυναικών, που κάποτε ανήκαν στην εκλογική τους βάση».
«Επιχειρώντας να σαμποτάρουν τη διαδικασία της παραπομπής και αρνούμενοι να ασχοληθούν με την ουσία των ενεργειών του Τραμπ», καταλήγει, «οι Ρεπουμπλικανοί θα βλάψουν περαιτέρω την εικόνα τους απέναντι σε αυτές τις κατηγορίες ψηφοφόρων και θα καταστήσουν ακόμη δυσκολότερη την ανάκτηση της κυβερνητικής πλειοψηφίας» στο Κογκρέσο…
