Οι ΗΠΑ βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με τη σύμμαχό τους στο ΝΑΤΟ, Τουρκία, λόγω της απόφασης της Ουάσινγκτον να συνεχίσει τον εξοπλισμό των Κούρδων της Συρίας.
Οι Τούρκοι αντιτίθενται με σφοδρότητα στα αμερικανικά σχέδια θεωρώντας τους Κούρδους μαχητές «τρομοκράτες». Και όταν ο Ταγίπ Ερντογάν βρεθεί αύριο στον Λευκό Οίκο, φαίνεται ότι το μόνο στο οποίο αυτός και ο Ντόναλντ Τραμπ θα συμφωνήσουν είναι ότι… διαφωνούν.
«Οι Τούρκοι θεωρούν ότι η απόφαση προκαλεί κρίση στις διμερείς σχέσεις», λέει ο Jonathan Schanzer του ιδρύματος Defense of Democracies.
Η διαφωνία δεν είναι καινούργια. Και οι προκάτοχοι του Ντόναλντ Τραμπ αντιμετώπισαν το ευαίσθητο πρόβλημα στην προσπάθειά τους να ισορροπήσουν μεταξύ των θέσεων της τουρκικής κυβέρνησης και αυτών των Κούρδων προκειμένου να εφαρμόσουν την αμερικανική ατζέντα στη Μέση Ανατολή.
Εάν οι χειρισμοί ήταν υπερβολικά… ενθουσιώδεις προς τους Κούρδους, οι ΗΠΑ διακινδύνευαν να σπρώξουν την Τουρκία στην «αγκαλιά» της Ρωσίας. Και εάν δεν είναι ικανοποιητική η βοήθεια, η Ουάσινγκτον μπορεί να έχανε έναν σύμμαχο στο πεδίο της μάχης με αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα κατά των εξτρεμιστών.
Τώρα ο Τραμπ έχει κάνει σαφείς τις προτεραιότητές του. Η κυβέρνησή του εξοπλίζει τους Κούρδους της Συρίας στο πλαίσιο της προσπάθειας ανακατάληψης της πόλης Ράκα, που το Ισλαμικό κράτος έχει κηρύξει πρωτεύουσά του.
Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, πιέζει καιρό τώρα τις ΗΠΑ να σταματήσουν να στηρίζουν τους Κούρδους μαχητές (YPG), δεν θέλουν φυσικά να τους επιτραπεί να ηγηθούν στην έφοδο ανακατάληψης της Ράκα και τους θεωρούν τρομοκράτες λόγω των σχέσεων που διατηρούν με το PKK.
Η ανησυχία της Άγκυρας είναι ότι όσα όπλα σταλούν στους Κούρδους της Συρίας θα καταλήξουν στα χέρια του PKK. Αποδεχόμενο προφανώς ότι κάποιες από τις ανησυχίες αυτές μπορεί να έχουν βάση, το Πεντάγωνο υποσχέθηκε να παρακολουθεί στενά τη διαδρομή των φορτίων των όπλων και να μοιράζεται με την Άγκυρα πληροφορίες που αφορούν την ασφάλεια των τουρκικών συνόρων.
Σε κάθε περίπτωση μια κατά πρόσωπο αντιπαράθεση Ερντογάν – Tραμπ δείχνει αναπόφευκτη, εκτιμά στην ανταπόκρισή του το Associated Press.
Τόσο ο Τούρκος πρόεδρος όσο και η κυβέρνησή του έχουν πιέσει την Ουάσινγκτον να αλλάξει στρατηγική, χωρίς μέχρι στιγμής αποτέλεσμα.
Επόμενο είναι λοιπόν, σύμφωνα με ειδικούς αναλυτές, ο Ερντογάν να χρησιμοποιήσει τη συνάντηση αυτή για να θέσει στον Τραμπ μια σειρά από ζητήματα που έχουν οι Τούρκοι. Μεταξύ άλλων -και πιθανώς και στην κορυφή της λίστας- είναι η έκδοση στην Τουρκία του αυτοεξόριστου ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν που ζει εδώ και χρόνια στην Πενσιλβάνια και τον οποίο ο Ερντογάν θεωρεί ιθύνοντα νου της απόπειρας πραξικοπήματος πέρσι το καλοκαίρι.
Αλλά και οι ΗΠΑ έχουν θέματα να θέσουν. Η Ουάσινγκτον ανησυχεί για τον κλιμακούμενο αντι-αμερικανισμό την Τουρκία που η κυβέρνηση Ερντογάν στην καλύτερη περίπτωση «ανέχεται», ενώ πιέζει -ανεπιτυχώς μέχρι στιγμής- και για την απελευθέρωση του πάστορα Andrew Brunson και άλλων Αμερικανών υπηκόων που κρατούνται στις τουρκικές φυλακές.
Ο Τραμπ έχει προσπαθήσει αρκετά προκειμένου να καλλιεργήσει μια καλή σχέση με τον Ερντογάν. Μετά το δημοψήφισμα τον περασμένο μήνα στην Τουρκία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες και οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα επέκριναν την Τουρκία ότι κινείται προς τον αυταρχισμό, αλλά ο Αμερικανός πρόεδρος έσπευσε να τον συγχαρεί για την επιτυχία του. Τώρα ο Τραμπ μπορεί να προσπαθήσει να εξαργυρώσει τη χάρη.
«Ο Τραμπ έχει θέσει ως προτεραιότητα την προστασία των αμερικανικών συμφερόντων για την εθνική ασφάλεια πάνω από τις δημοκρατικές αξίες ή τα ανθρώπινα δικαιώματα» λέει ο ερευνητής Τζέιμς Φίλιπς του Ιδρύματος Heritage. «Δεν πιστεύω επομένως ότι θα χάσει τον ύπνο του εάν τον επικρίνουν για τη συνάντησή του με τον Ερντογάν, εφόσον βέβαια αποφέρει αποτελέσματα στην ατζέντα του για την εξωτερική πολιτική».
