Σαν χάρτινοι πύργοι κατέρρευσαν κτίρια, γέφυρες και ένα φράγμα, σαν ξαφνικές πληγές άνοιξαν δρόμοι και χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη κάτω από τα ερείπια χαμόσπιτων, πολυκατοικιών και ενός υπό κατασκευή ουρανοξύστη. Οι σεισμοί που συγκλόνισαν χθες την στρατοκρατούμενη και φτωχή Μιανμάρ, πλήττοντας και τη γειτονική Ταΐλάνδη ήταν ισχυρότατοι – σε δύο περιπτώσεις είχαν μέγεθος 7,7 και 7,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
Οι πρώτες πληροφορίες μιλούσαν για εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες αγνοούμενους. Μόνο στην πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης, Μπανγκόκ, 90 άτομα αγνοούνται στα ερείπια υπό κατασκευή ουρανοξύστη, ο οποίος γκρεμίστηκε σε λίγα δευτερόλεπτα.
Το πρώτη πλήγμα του Εγκέλαδου σημειώθηκε στις 13.20 τοπική ώρα κοντά στη Μανταλέι, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Μιανμάρ, με το επίκεντρο σε βάθος 10 χιλιομέτρων. Σύμμαχοί του αποδείχθηκαν η ασύδοτη ανάπτυξη, η φτώχεια και η χούντα που κυβερνάει τη Μιανμάρ.
Θεωρούσαν την περιοχή… ασεισμική
Η περιοχή γύρω από το επίκεντρο είχε θεωρηθεί «ασεισμική» από τις χουντικές υπηρεσίες, διότι δεν είχε δώσει μεγάλο σεισμό τα τελευταία 113 χρόνια. Η χώρα δεν διαθέτει αντισεισμικό κανονισμό σύμφωνο με τα διεθνή πρότυπα, ενώ η πολιτική προστασία δεν έχει αναπτυχθεί γιατί παραμένει συνδεδεμένη «στα χαρτιά» με τις πανταχού παρούσες ένοπλες δυνάμεις. Παράλληλα, σε περιοχές εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων μαίνεται εμφύλιος πόλεμος και οι πληροφορίες για την κατάσταση εκεί ήταν, μέχρι αργά το βράδυ της Παρασκευής, ελάχιστες.
Αλλά και στην Ταϊλάνδη εκατομμύρια κατασκευές είναι πρόχειρες και οι έλεγχοι συχνά ανύπαρκτοι, σε συνδυασμό με τις καταγγελίες για διαφθορά αξιωματούχων των πολεοδομικών υπηρεσιών.
Τέτοιου μεγέθους σεισμοί (από 7 έως 7,9 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ) καταγράφονται κατά μέσον όρο 18 τον χρόνο. Οι περισσότεροι έχουν επίκεντρο που εντοπίζεται στον υποθαλάσσιο πυθμένα και μάλιστα των μεγάλων ωκεανών όπως ο Ινδικός και ο Ειρηνικός. Δυστυχώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Εγκέλαδος όχι μόνο χτύπησε στο υπέδαφος αλλά και σε πολύ χαμηλό εστιακό βάθος, μόλις 10 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια.
Η Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία) είναι μια δικτατορία με 56 εκατομμύρια κατοίκους, όπου την εξουσία κατέχει σχεδόν… «θεσμικά» ο στρατός. Οι χούντες εναλλάσσονται στην εξουσία από το 1962, κάποιες μάλιστα φορώντας «κομμουνιστικό» μανδύα, και τα δημοκρατικά ανοίγματα γίνονται με το σταγονόμετρο.
Σε μια κίνηση που δεν τη συνηθίζει, η στρατιωτική κυβέρνηση έκανε έκκληση για να λάβει η χώρα διεθνή βοήθεια, ενώ κήρυξε έξι σεισμόπληκτες περιφέρειες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Εβδομήντα «7άρια» τα τελευταία 562 χρόνια
Το ρήγμα Σαγκάινγκ που ενεργοποιήθηκε έχει μήκος 1.200 χιλιομέτρων και διασχίζει το κέντρο της Μιανμάρ με κατεύθυνση από βορρά προς νότο. Οι γεωλόγοι πιστεύουν ότι συνιστά το όριο μεταξύ των παλαιών «μικροπλακών» Σούντα και Βιρμανίας, οι οποίες σήμερα αποτελούν μέρος της Ευρασιατικής Πλάκας. Τα ιστορικά αρχεία δείχνουν ότι το ρήγμα έχει προκαλέσει περίπου 70 σεισμούς μεγέθους 7 Ρίχτερ ή μεγαλύτερους τα τελευταία 562 χρόνια. Ο ισχυρότερος καταγεγραμμένος σεισμός είχε μέγεθος 8 Ρίχτερ και σημειώθηκε πάλι κοντά στη Μανταλέι το 1912 με χιλιάδες θύματα.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το συγκεκριμένο ρήγμα έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει σεισμούς μεγέθους έως 8,6 Ρίχτερ.
Το έγκλημα του 2008
Από τις 27 Απριλίου έως τις 3 Μαΐου 2008 ο τροπικός κυκλώνας «Ναργκίς» έπληξε με σφοδρότητα τη Μιανμάρ. Οι νεκροί ξεπέρασαν τους 130.000, οι αγνοούμενοι τους 55.000 και οι υλικές ζημιές (στην πράξη ανυπολόγιστες) τα 15 δισεκατομμύρια δολάρια. Παρά τις αλλεπάλληλες εκκλήσεις, η στρατιωτική δικτατορία αρνήθηκε να δεχτεί οποιαδήποτε βοήθεια για τις κρίσιμες πρώτες 10 μέρες μετά το πέρασμα της θεομηνίας. Τα εφόδια και τα είδη πρώτης ανάγκης έφτασαν πολύ αργά, διανεμήθηκαν με σοβαρά γραφειοκρατικά προβλήματα και πολλά κατέληξαν στη μαύρη αγορά.
Το σκηνικό της εγκληματικής καθεστωτικής καχυποψίας και αδράνειας συμπληρώθηκε κατά τον χειρότερο τρόπο στις 12 Μαΐου του 2008, όταν σεισμός μεγέθους 7,9 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ συγκλόνισε γειτονικές επαρχίες της νοτιοδυτικής Κίνας, προκαλώντας 87.000 νεκρούς επί κινεζικού εδάφους και άγνωστο αριθμό θυμάτων και ζημιών στην τότε, ακόμη, Βιρμανία.
