Βρισκόταν κοντά στην «καυτή» μεθόριο μεταξύ Βορρά και Νότου, στη «σκουριασμένη» βιομηχανική ζώνη της Καεσόνγκ. Πρώτο του είδους του από τον διαμελισμό της κορεατικής χερσονήσου, μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χτίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2018, στο πλαίσιο των προσπαθειών αποκλιμάκωσης της έντασης μεταξύ της Πιονγιάνγκ και της Σεούλ. Παρέμενε άδειο από τον Ιανουάριο, επισήμως ένεκα κορονοϊού. Και χθες, μετετράπη σε σωρό ερειπίων…
Η ανατίναξη του διακορεατικού Γραφείου Διασύνδεσης είχε λίγο-πολύ προαναγγελθεί από το καθεστώς της Πιονγιάνγκ. Για την ακρίβεια, την είχε ανακοινώσει από το Σάββατο η Κιμ Γιο Γιονγκ, η ισχυρή αδελφή του Βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ουν, όταν σε πολεμοχαρείς τόνους προειδοποιούσε τη Σεούλ ότι θα γίνει αυτόπτης μάρτυρας μιας «τραγικής σκηνής του άχρηστου γραφείου».
Ηταν «μια προσεκτικά χορογραφημένη και σε μεγάλο βαθμό μια συμβολική επίδειξη οργής», σχολιάζει το πρακτορείο AP, «με την οποία εντείνονται οι πιέσεις στην Ουάσινγκτον και τη Σεούλ, μπροστά στο αδιέξοδο της πυρηνικής διπλωματίας».
Επισήμως, αφορμή για τη νέα όξυνση μεταξύ Πιονγιάνγκ και Σεούλ ήταν η αποστολή προπαγανδιστικού υλικού και τροφίμων στη χώρα του Κιμ από Βορειοκορεάτες που έχουν αυτομολήσει στη Νότια Κορέα. Ωστόσο, οι ασύμμετρες αντιδράσεις της βορειοκορεατικής ηγεσίας -από την απόφαση διακοπής κάθε διαύλου επικοινωνίας με τη Σεούλ έως τις απειλές ακόμη και για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης- καταδεικνύουν βαθύτερα αίτια της νέας κρίσης.
Πικρή υπενθύμιση
Δύο χρόνια μετά την ιστορική πρώτη συνάντηση των ηγετών ΗΠΑ και Βόρειας Κορέας, Τραμπ και Κιμ, με επίκεντρο την αποπυρηνικοποίηση της Πιονγιάνγκ και «λίγο μετά την 20ή επέτειο από την πρώτη διακορεατική σύνοδο κορυφής, η καταστροφή του Γραφείου Διασύνδεσης αποτελεί σαφή υπενθύμιση του πώς η διακορεατική συνεργασία πήγε στο παρελθόν στραβά και πόσο γρήγορα ξέφτισε η πρόοδος που σημειώθηκε το 2018», παρατηρεί στο BBC ο Ανκιτ Πάντα, αναλυτής και συγγραφέας του βιβλίου «Ο Κιμ Γιονγκ Ουν και η Βόμβα».
Δεν αποκλείεται στις επόμενες ημέρες, εκτιμά, οι βορειοκορεατικές προκλήσεις να κλιμακωθούν. Ωστόσο, ο στρατηγικός στόχος της Πιονγιάνγκ παραμένει θολός, επισημαίνει. «Μπορεί να επιδιώκει μια κρίση για να πιέσει τον Νοτιοκορεάτη πρόεδρο -που τώρα διαθέτει μεγάλη πλειοψηφία στη Βουλή, μετά τις εκλογές του Απριλίου- να προωθήσει τα σχέδια διακορεατικής οικονομικής συνεργασίας», εξηγεί, λόγω των συνεπειών της πανδημίας, αλλά και του αυξημένου απομονωτισμού του Αμερικανού προέδρου Τραμπ, που τώρα δίνει μάχη για την επανεκλογή του τον Νοέμβριο. «Από την άλλη, αυτή η πρόκληση -όπως και οι επόμενες- πιθανόν να συνδέεται με μια εσωτερική προσπάθεια να ενισχυθεί η νομιμοποίηση της Κιμ Γιο Γιονγκ», προσθέτει ο Πάντα.
Τηρώντας προς το παρόν στάση αναμονής, η Νότια Κορέα εξέφρασε χθες «βαθιά λύπη» για την καταστροφή του Γραφείου Διασύνδεσης και προειδοποίησε με σκληρή απάντηση την Πιονγιάνγκ, σε περίπτωση που τραβήξει κι άλλο το σκοινί. Εκκληση να τηρηθούν χαμηλά οι τόνοι απηύθυνε η Ιαπωνία. Το δε Πεκίνο -διπλωματικός «πάτρωνας» του Κιμ- επανέλαβε τα γνωστά διπλωματικά ευχολόγια «για διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην κορεατική χερσόνησο»…
