Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί η Ταϊλάνδη τις επιχειρήσεις διάσωσης για τα 12 παιδιά και τον προπονητή τους που παραμένουν εδώ και εννέα ημέρες παγιδευμένοι μέσα σ’ ένα πλημμυρισμένο σπήλαιο στα βόρεια της χώρας.
Αν και μέχρι στιγμής δεν έχει καταστεί δυνατή οποιαδήποτε επαφή μαζί τους, τοπικά μέσα μεταδίδουν ότι δύτες βρίσκονται περισσότερο κοντά παρά ποτέ στον υπόγειο θάλαμο που αποκαλείται «Πατάγια Μπιτς» και στον οποίο πιστεύεται ότι βρίσκεται η ομάδα ποδοσφαίρου.
Από τη βάση επιχειρήσεων που εγκαταστάθηκε χθες στην «καρδιά» του δικτύου σπηλαίων, μήκους 10 χλμ., η απόσταση μέχρι την Πατάγια Μπιτς είναι λιγότερο από 600 μέτρα, εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο υπεύθυνος του Πολεμικού Ναυτικού.

Οι νεαροί ποδοσφαιριστές, ηλικίας 11- 16 ετών, και ο 25χρονος προπονητής τους μπήκαν το βράδυ της 23ης Ιουνίου, μετά την αθλητική προπόνησή τους, στο σπήλαιο Ταμ Λουάνγκ, στη ζώνη πυκνού τροπικού δάσου που βρίσκεται στα σύνορα με τη Βιρμανία και το Λάος.
Όμως, αποκλείστηκαν από τις σφοδρές βροχές των μουσώνων και έκτοτε αγνοείται η τύχη τους.

«Δίνουμε μάχη με τον χρόνο και το νερό για να σώσουμε αυτές τις 13 ζωές. Η σήραγγα είναι γεμάτη λάσπη, οι δύτες πρέπει να την αδειάσουν», λέει ο κυβερνήτης Ναρονγκσάκ Οσοτανακόρν.
Δεκάδες δύτες, μερικοί από τους οποίους από ξένες χώρες, έχουν κινητοποιηθεί εδώ και περισσότερο από μια εβδομάδα για να βρουν τα παιδιά.
Ομάδες ξένων ειδικών που ήρθαν από την Αυστραλία, τη Βρετανία, την Ιαπωνία, την Κίνα, καθώς και περίπου 30 Αμερικανοί στρατιώτες βρίσκονται στην ορεινή και απομακρυσμένη ζώνη για να βοηθήσουν περίπου 1.000 Ταϊλανδούς διασώστες.

«Αν τα παιδιά καταφέρουν να πιουν νερό μέσα στην πλημμυρισμένη σπηλιά, μπορούν να αντέξουν αρκετές εβδομάδες χωρίς τροφή», υπογραμμίζει ο Ανμαρ Μίρζα, Αμερικανός ειδικός στις επιχειρήσεις υπόγειας διάσωσης.
Αγόρια που είναι αθλητές και με καλή υγεία μπορούν «εύκολα να αντέξουν ένα μήνα», αλλά «το μεγάλο πρόβλημα είναι η ψυχολογική τους κατάσταση γιατί δεν ξέρουν πότε οι διασώστες θα τους βρουν», προσθέτει ο ίδιος.

Το 2014 στη Γερμανία ένας άνδρας διασώθηκε έχοντας μείνει 11 ημέρες μέσα σε σπηλιά, ενώ το 2012 στο Περού μεταλλωρύχοι απεγκλωβίστηκαν έπειτα από επτά ημέρες κάτω από τη γη.
Το 2010 στη Χιλή διασώθηκαν μεταλλωρύχοι θαμμένοι 17 ημέρες στα έγκατα της γης.
