Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

O Sayed Mushtaq Hossaini θυμάται αμυδρά την 28η Δεκεμβρίου 2017, όταν το Ισλαμικό κράτος αιματοκύλησε την πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, Καμπούλ, με διπλή βομβιστική επίθεση: σε τζαμί και στα γραφεία του πρακτορείου ειδήσεων «Η φωνή του Αφγανιστάν» (Afghan Voice).

Η επίθεση είχε σκοπό να σκορπίσει τον τρόμο και τα κατάφερε, όπως άλλωστε αποδεικνύει ο τραγικός απολογισμός των 41 νεκρών και 84 επιζώντων.

Ο 26χρονος φωτογράφος βρισκόταν στο σιιτικό πολιτιστικό κέντρο Τebyan, τραβώντας φωτογραφίες για την «Afgan Voice», που στεγάζεται στο ίδιο κτίριο, τρεις ορόφους πιο πάνω. Σε εξέλιξη βρισκόταν σεμινάριο για την επέτειο της σοβιετικής εισβολής του 1979 και τον αντίκτυπό της στη χώρα.

Ο Hossaini θυμάται την έκρηξη, ύστερα να κρύβεται πίσω από μια κολόνα στην αίθουσα, τρέμοντας για τη ζωή του την ώρα που φλόγες έκαιγαν τα χέρια και το πρόσωπό του.

Σύμφωνα με Αφγανούς αξιωματούχους, ο βομβιστής είχε δηλώσει συμμετοχή στο σεμινάριο και όταν αυτό ξεκίνησε, πυροδότησε τα εκρηκτικά που φορούσε. Ταυτόχρονα ακριβώς έξω από το κτίριο σημειώνονταν άλλες δύο εκρήξεις «στοχεύοντας» όποιον έβγαινε για να γλιτώσει ή έμπαινε για να βοηθήσει.

Ο Hossaini επέζησε από την κόλαση με σοβαρά εγκαύματα, αλλά οι πληγές του που παραμένουν αθεράπευτες είναι η απελπισία και ο φόβος ότι πουθενά δεν είναι ασφαλής, ούτε στα κέντρα πολιτισμού ούτε στους χώρους λατρείας.

Για πάντα σημαδεμένοι

«Υπήρχε τόσος θόρυβος… γυναίκες και άνδρες να ουρλιάζουν», περιέγραψε στο Associated Press από το κρεβάτι νοσοκομείου στην Καμπούλ έχοντας επιδέσμους στα χέρια και το κεφάλι. «Τους ακούω ακόμα να φωνάζουν “Καίγομαι!”, “Καίγομαι!”»

Τα ίδια συναισθήματα έχει και ο 28χρονος Hamid Azimi, συνάδελφος του Hossaini, δημοσιογράφος στην «Afghan Voice», ο οποίος επίσης βρισκόταν στο κέντρο την ώρα της επίθεσης και τραυματίστηκε ελαφρά.

«Είμαι τόσο φοβισμένος τώρα, αν υπάρχει μια συγκέντρωση κάπου, ακόμα και μόνο με 10-20 άτομα, προσπαθώ να εγκαταλείψω το μέρος όσο πιο γρήγορα μπορώ», είπε ο Azimi. «Πάντα σκέφτομαι ότι κάτι μπορεί να συμβεί».

Τον Οκτώβριο ο Azimi έχασε τον πατέρα του όταν βομβιστής αυτοκτονίας πυροδότησε εκρηκτικά σε τζαμί σκοτώνοντας 57 άτομα και τραυματίζοντας ακόμη 55.

Για πάντα σημαδεμένοι

Ο 47χρονος Jan Ali Hossaini τραυματίστηκε σοβαρά στην επίθεση στο τζαμί, στην οποία σκοτώθηκε ο μικρότερος γιος του Mustafa, 14 ετών, και τραυματίστηκε σοβαρά ο μεγαλύτερος  Mehdi, 17 χρόνων.

Τρεις μήνες μετά, δεν μπορεί ακόμα να χρησιμοποιήσει τα χέρια του και χρειάζεται τη σύζυγό του για βασικές ανάγκες του, όπως να φάει ή να κάνει μπάνιο.

Ο Mehdi υπέστη εγκαύματα σε όλη την πάνω αριστερή πλευρά του σώματός του, αλλά και σημαντική βλάβη στην όραση και την ακοή του. Έμεινε στο νοσοκομείο για εβδομάδες και έχασε τις προαγωγικές εξετάσεις του Γυμνασίου.

Για πάντα σημαδεμένοι

«Ήθελα να γίνω γιατρός, αλλά τώρα που βλέπω την κατάστασή μου, δεν έχω αυτή την ελπίδα πια», δήλωσε στο AP.