Μπερδεμένο γεωπολιτικό «κουβάρι» χωρίς ορατή άκρη ή μήπως κάτι κινείται ξανά στο διπλωματικό παρασκήνιο, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας, πέραν της Λιβύης; Πέντε ημέρες μετά τις συνομιλίες που είχε ο πρόεδρος της διεθνώς αναγνωρισμένης λιβυκής Βουλής των Αντιπροσώπων -και σύμμαχος του στρατάρχη Χάφταρ- Ακίλα Σάλεχ, στη Μόσχα, και μόλις τρεις ημέρες μετά τον επισήμως ακόμη «ορφανό» βομβαρδισμό των τουρκικών δυνάμεων στην αεροπορική βάση αλ Ουατίγια της δυτικής Λιβύης, ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ τόνισε χθες πως η Μόσχα και η Αγκυρα συνεργάζονται για την επίτευξη άμεσης κατάπαυσης του πυρός στην πολύπαθη βορειοαφρικανική χώρα.
«Στέλνουμε σαφές μήνυμα ότι πρώτο, απαραίτητο βήμα είναι να σταματήσουν πλήρως οι εχθροπραξίες», υπογράμμισε o επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας, με το πέρας τηλεδιάσκεψης που είχε με τους ΥΠΕΞ της «τρόικας» της Αφρικανικής Ενωσης (Λ.Δ. Κονγκό, Αίγυπτος και Ν. Αφρική). Ο Λιβυκός Εθνικός Στρατός του Χάφταρ, τόνισε ο Λαβρόφ, είναι έτοιμος να υπογράψει εκεχειρία.
Εξέφρασε την ελπίδα να πετύχει και η Τουρκία από την πλευρά της να πείσει προς την ίδια κατεύθυνση την κυβέρνηση της Τρίπολης -την ώρα που οργιάζουν οι φήμες για κινητοποίηση φιλοκυβερνητικών δυνάμεων προς το στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Σύρτης, το οποίο το Κάιρο έχει ήδη θέσει ξεκάθαρα ως «κόκκινη γραμμή». Και άφησε να φανεί η ενόχληση της Μόσχας για το ότι εδώ και μισό χρόνο δεν έχει διοριστεί ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Λιβύη εξαιτίας ενστάσεων των ΗΠΑ.
Οι εξελίξεις στη Λιβύη και στη Συρία, καθώς και ζητήματα ρωσο-τουρκικής συνεργασίας βρέθηκαν παράλληλα στο επίκεντρο τηλεφωνικής επικοινωνίας των επιτελαρχών Ρωσίας και Τουρκίας, στρατηγών Γκεράσιμοφ και Γκιουλέρ, σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Αμυνας. Επί του ακριβούς περιεχομένου τους, ουδέν άλλο έγινε γνωστό…
Βέτο Ρωσίας, Κίνας
Είχε προηγηθεί βέτο της Μόσχας και του Πεκίνου σε γερμανο-βελγικό σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για παράταση των παραδόσεων ανθρωπιστικής βοήθειας -κυρίως σε εσωτερικά εκτοπισμένους- στη Συρία, μέσω Τουρκίας και δύο σημείων διέλευσης που δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του Ασαντ. Στην παρούσα φάση, η ανθρωπιστική επιχείρηση (που διεξάγεται από το 2014) έχει τυπικά την έγκριση του Σ.Α. του ΟΗΕ ώς αύριο Παρασκευή…
Ενόσω πάντως «η Τουρκία και η Ρωσία εμπλέκονται σε πολέμους διά αντιπροσώπων υποστηρίζοντας διαφορετικές πλευρές στη Συρία και στη Λιβύη, δεν αποκλείεται να βρεθούν τελικά σε τροχιά σύγκρουσης στο περίπλοκο πολιτικό τοπίο της Υεμένης», γράφει η αναλύτρια Ιρίνα Τσούκερμαν σε άρθρο της στο ισραηλινό ινστιτούτο Besa Center.
Με «δούρειο ίππο» κυρίως την ισλαμική ΜΚΟ «Τουρκικό Ιδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας» (İHH), αναφέρει, η Αγκυρα προσπαθεί να ελιχθεί μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών στην πολύπλευρη διαμάχη στην Υεμένη, αυξάνοντας την επιρροή της στις διαλυμένες δομές της αραβικής και φτωχότερης χώρας στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, όπως συμβαίνει στη Συρία και στη Λιβύη, γράφει η Τσούκερμαν, η Ρωσία θεωρεί εαυτόν ως δυνητική μεσολαβητική δύναμη μεταξύ των αντίπαλων μερών.
«Θεωρητικά», σημειώνει, «όσο η Τουρκία σέβεται αυτά τα όρια και δεν έρχεται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της Ρωσίας, οι δυο χώρες μπορούν να επιδιώξουν παράλληλα τους στόχους τους, πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχει ακόμη κάποιος ξεκάθαρος νικητής». «Εάν αντίθετα η Τουρκία προχωρήσει πιο επιθετικά στην επιβολή του ισλαμικού ελέγχου, παρέμβει στρατιωτικά και επιχειρήσει να περιορίσει τον ρόλο και την επιρροή της Ρωσίας ως ηγέτιδας δύναμης, λόγω σύγκρουσης συμφερόντων ή ως απάντηση στη μη επίλυση των κρίσεων στη Συρία ή στη Λιβύη», καταλήγει, «τότε θα μπορούσε να προκύψει ένας νέος πόλεμος δι’ αντιπροσώπων». Λες και δεν είναι οι υφιστάμενοι αρκετοί…
