Μετά τη σφαγή, η Λιβύη απελευθερώνει 6.000 κρατούμενους μετανάστες

Μετά τη σφαγή της Τετάρτης στο κέντρο κράτησης της Τατζούρα οι λιβυκές αρχές ομολογούν (εκ των υστέρων φυσικά) ότι οι φυλακές τους είναι επικίνδυνες και πως θα απελευθερώσουν άμεσα περίπου 6.000 κρατούμενους.

Σύμφωνα με την La Stampa ο υπουργός Εσωτερικών της επίσημης κυβέρνησης της χώρας δήλωσε ότι η χώρα δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια των κρατουμένων και σκοπεύει να τους απελευθερώσει, χωρίς, όμως να δίνει περισσότερες λεπτομέρειες για το ποια θα είναι η τύχη των ανθρώπων αυτών.

Η επίθεση της Τετάρτης επανέφερε στο προσκήνιο την πραγματική φρίκη που βιώνουν οι σχεδόν 700.000 μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα, η οποία σπαράσσεται από εμφύλιες συγκρούσεις εδώ και χρόνια.

Περίπου 6.000 από αυτούς είναι φυλακισμένοι με τους 3.500 να βρίσκονται εντός εμπόλεμων ζωνών. Παράλληλα, οι αναφορές για σκλαβοπάζαρα, εκμετάλλευση και καταναγκαστική εργασία είναι πληθαίνουν, ενώ στην εξίσωση προστίθενται και καταγγελίες από τις φατρίες που συγκρούονται πως οι μετανάστες χρησιμοποιούνται ως ασπίδα προστασίας από επιθέσεις και βομβαρδισμούς.

Τοπικές πηγές, σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα, σημειώνουν ότι το ζήτημα του κλεισίματος των κέντρων κράτησης συζητούνταν εδώ και μήνες, όμως τώρα επανήλθε στην επικαιρότητα επιτακτικά, ιδιαίτερα μετά τις καταγγελίες από τον ΟΗΕ πως οι φρουροί των φυλακών πυροβολούσαν τους ανθρώπους που έτρεχαν να σωθούν από την αεροπορική επιδρομή.

Οι δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών μπορούν να ερμηνευθούν και ως μία ακόμη έκκληση της Λιβύης για διεθνή βοήθεια, αλλά και μήνυμα προς τη διεθνή κοινότητα να πιέσει τις αντίπαλες φράξιες για ειρήνευση στη χώρα, όμως προς το παρόν δεν έχει αναλάβει κανείς την ευθύνη για τον φρικιαστικό βομβαρδισμό. 

Εκείνος, πάντως, που εξέφρασε άμεσα την ανησυχία του για την ενδεχόμενη απελευθέρωση 6.000 ανθρώπων είναι ο Ματέο Σαλβίνι, ο οποίος έχει επιβάλει σκληρή αντιμεταναστευτική πολιτική στην Ιταλία. 

Από τους περίπου 700.000 μετανάστες και πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα το 12% είναι γυναίκες και σχεδόν όλες έχουν υποστεί βιασμούς και κακοποίηση, ενώ το 9% είναι παιδιά. Η καταγωγή τους είναι από 40 διαφορετικές χώρες με τους περισσότερους να προέρχονται από τον Νίγηρα, την Αίγυπτο, το Τσαντ και το Σουδάν.