Βγαλμένες από τους χειρότερους εφιάλτες της κυβέρνησης του Κιέβου, αλλά και των (λιγότερο ή περισσότερο) προθύμων Ευρωπαίων συμμάχων και χορηγών της είναι οι τελευταίες εξελίξεις στο ουκρανικό – τόσο στο διπλωματικό όσο και στο στρατιωτικό πεδίο.
Πιο συγκεκριμένα, χτες επιβεβαιώθηκαν οι διαρροές των προηγούμενων ημερών για το νέο μυστικό προσχέδιο ειρηνευτικής συμφωνίας που προτείνουν οι ΗΠΑ και που, όπως όλα δείχνουν, καλεί την Ουκρανία να κάνει τεράστιες εδαφικές αλλά και πολιτικές παραχωρήσεις προς τη Μόσχα, προκειμένου να υπάρξει κατάπαυση του πυρός πριν από τη διαφαινόμενη κατάρρευση των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων σε πολλαπλά μέτωπα, και ενώ η ουκρανική κοινή γνώμη βράζει από τις αποκαλύψεις για το νέο τεράστιο σκάνδαλο διαφθοράς στην «αυλή» του προέδρου Ζελένσκι. Και σίγουρα δεν είναι τυχαίο πως, ενώ οι Ευρωπαίοι διαμαρτύρονται έντονα για το αμερικανικό σχέδιο, κάνοντας λόγο για ταπεινωτική συνθηκολόγηση άνευ όρων, ο συνήθως αδιάλλακτος Ζελένσκι συμφώνησε αμέσως να διαπραγματευτεί, δηλώνοντας μάλιστα ότι σκοπεύει να το συζητήσει λεπτομερώς και αυτοπροσώπως με τον Τραμπ και «να εργαστεί πάνω στις διατάξεις του σχεδίου με τρόπο που θα οδηγήσει σε ένα δίκαιο τέλος του πολέμου»!
Το ειρηνευτικό σχέδιο έχει 28 σημεία και, σύμφωνα με την πλειονότητα των δημοσιευμάτων του δυτικού Τύπου, προβλέπει όχι μόνο την υποχώρηση των Ουκρανών από το ακόμη διεκδικούμενο τμήμα του Ντονμπάς, που θα μετατραπεί σε αποστρατιωτικοποιημένη «ουδέτερη ζώνη», και τη συνολική αναγνώριση του Ντονμπάς και της Κριμαίας ως ρωσικών επαρχιών, αλλά και τον περιορισμό των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων κατά 50%, σε συνδυασμό με την «εγκατάλειψη βασικών κατηγοριών όπλων», στις οποίες περιλαμβάνονται οι πύραυλοι και τα drones μεγάλου βεληνεκούς που έχουν χορηγηθεί από τους Δυτικούς και μπορούν να χτυπήσουν στόχους βαθιά στο ρωσικό έδαφος.
Εξίσου βαριές είναι οι παραχωρήσεις που καλείται να κάνει το Κίεβο σε πολιτικό επίπεδο, οι οποίες περιλαμβάνουν την οριστική εγκατάλειψη της προοπτικής ένταξης στο ΝΑΤΟ, την απαγόρευση μελλοντικής ανάπτυξης ξένων στρατευμάτων στην Ουκρανία, τη σταδιακή διακοπή της αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας, αλλά και την αναγνώριση της ρωσικής γλώσσας ως επίσημης κρατικής γλώσσας (παράλληλα με τα ουκρανικά) και την αποκατάσταση της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, που έχει υποστεί μεγάλους διωγμούς τα τελευταία χρόνια.
Σε αντάλλαγμα, η Ουκρανία θα κερδίσει το σημαντικότερο γι’ αυτήν: το πάγωμα των εχθροπραξιών κατά μήκος της τρέχουσας «γραμμής επαφής» – γεγονός που θα σημάνει και τη διάσωση από βέβαιο θάνατο ή αιχμαλωσία των χιλιάδων περικυκλωμένων στρατιωτών της στο καταδικασμένο «καζάνι» της πόλης Ποκρόφσκ, αλλά και σε άλλες ημιπερικυκλωμένες πόλεις όπως το Σεβέρσκ, η Κουπιάνσκ, η Κοσταντινόβκα και η Χουλιαϊπόλιε (Ηλιούπολη) στον νότο. Παράλληλα, η Ρωσία δεσμεύεται να αποσύρει τον στρατό της από κάποια μη προσδιορισμένη περιοχή της Ουκρανίας που κατέχει (ίσως τα προγεφυρώματα στο βόρειο Χάρκοβο, το Σοίμι και τη Ζαπορόζιε), το στάτους των οποίων θα τεθεί υπό διαπραγμάτευση. Αναφέρεται, τέλος, ότι κατόπιν όλων αυτών η… υπόλοιπη Ουκρανία θα λάβει «εγγυήσεις ασφαλείας» από τις ΗΠΑ, που ωστόσο δεν διευκρινίζονται.
Σύμφωνα, πάντως, με ρεπορτάζ του NBC, ο Τραμπ έχει ήδη εγκρίνει το προσχέδιο και πιέζει πλέον ασφυκτικά το Κίεβο να το αποδεχτεί, καθώς το αμερικανικό Πεντάγωνο εκτιμά ότι ο πόλεμος έχει χαθεί και ότι οποιαδήποτε παράτασή του θα οδηγήσει σε πολύ μεγαλύτερες απώλειες – εδαφών για την Ουκρανία και γοήτρου και πόρων για τους συμμάχους της. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ επιβεβαίωσε από τη μεριά του ότι ο πρόεδρος Πούτιν ίσως έχει σήμερα κιόλας τηλεφωνική συνομιλία με τον Τραμπ για το θέμα.
Στο Κίεβο, όπως και στις σοκαρισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, επικρατεί παγωμάρα και η γνωστή πλέον αίσθηση «αδειάσματος» και αιφνιδιασμού από την Ουάσινγκτον. Ουκρανοί αξιωματούχοι δηλώνουν ανωνύμως στους Financial Times ότι το σχέδιο «είναι αδύνατον να γίνει αποδεκτό χωρίς σημαντικές αλλαγές». Ωστόσο, ήδη κυκλοφορούν έντονες φήμες ότι προωθείται η δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας για να αναλάβει τις διαπραγματεύσεις, ενώ πέπλο αβεβαιότητας καλύπτει το πολιτικό μέλλον του ίδιου του Ζελένσκι, για τον οποίο οι διαδοχικές στρατιωτικές ήττες και το κλιμακούμενο σκάνδαλο με τον «κολλητό» του Τιμούρ Μίντιτς ίσως αποτελέσουν τη χαριστική βολή για την προεδρία του. Επικεφαλής της εκστρατείας για απομάκρυνση του Ζελένσκι και του «δεξιού χεριού του», Αντρέι Γερμακ, φέρεται άλλωστε να είναι ο πάμπλουτος πρώην πρόεδρος (και εκ των βασικών υπευθύνων της πρώτης φάσης του πολέμου) Πέτρο Ποροσένκο, αλλά και ισχυρή μερίδα της στρατιωτικής ηγεσίας.
Η τραγική ειρωνεία είναι πως, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, το «σχέδιο Τραμπ» λίγο διαφέρει από τη ρωσο-ουκρανική συμφωνία ειρήνης που παραλίγο να υπογραφεί στην Κωνσταντινούπολη την άνοιξη του 2022 και τορπιλίστηκε τότε από την κυβέρνηση Μπάιντεν και τον Βρετανό πρωθυπουργό Μπόρις Τζόνσον, που ταξίδεψε επί τούτου στο Κίεβο για να την εμποδίσει. Από τότε, βέβαια, εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανοί και Ρώσοι έχουν χάσει τη ζωή τους ή σακατευτεί και οι υλικές καταστροφές είναι ανυπολόγιστες, ενώ και οι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι –ανάμεσά τους και η πειθήνια Ελλάδα του Μητσοτάκη– ξόδεψαν μάταια εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια και ευρώ για να «ταΐσουν» τη γιγαντιαία πολεμική μηχανή, τα απομεινάρια της οποίας σήμερα ηττώνται κατά κράτος στα πεδία των μαχών…
