Τον τελευταίο καιρό έχουν αυξηθεί τα περιστατικά βίαιης συμπεριφοράς των ανθρώπων προς τα σκυλιά. Έρευνες έχουν δείξει ότι η βίαιη συμπεριφορά προς τα ζώα είναι ο προθάλαμος βίαιης συμπεριφοράς προς τους ανθρώπους. Θυμάστε πριν από λίγα χρόνια, τι είχε γίνει στην τουριστική Αράχωβα; Εκεί ένα σκυλί, ράτσας χάσκι, ο Όλιβερ, είχε βρει τραγικό θάνατο από κάποιον ανώμαλο άνθρωπο.
Συνήθως, αυτοί που βιαιοπραγούν εις βάρος των ζώων, παραμένουν ατιμώρητοι, όπως ο ηλικιωμένος της πρώτης ιστορίας, στον οποίο επιβλήθηκαν τα προβλεπόμενα από το νόμο πρόστιμα και σχηματίστηκε εις βάρος του δικογραφία, αλλά τελικά…αφέθηκε ελεύθερος. Θα πρέπει βάσει νόμου να υποχρεούνται να εκτίουν την ποινή τους, η οποία δεν θα πρέπει να είναι εξαγοράσιμη. Στη φυλακή και να μένουν μέσα.
Όποιος έχει ζήσει με σκύλους ξέρει καλά ότι αυτοί έχουν τουλάχιστον τα ίδια συναισθήματα με τους ανθρώπους: αισθάνονται χαρά, λύπη, ενθουσιασμό, ευγνωμοσύνη και γενικά όλη τη συναισθηματική παλέτα.
Ξέρει επίσης ότι έχουν υψηλή νοημοσύνη, αντίληψη και βούληση να μάθουν περισσότερα. Θέλουν επίσης να το δείχνουν στους ανθρώπους τους (their humans).
Οι σκύλοι έχουν μια παιδική αθωότητα και διδάσκουν σ΄ εμάς τους ανθρώπους ότι δεν πρέπει ποτέ να χάνουμε την παιδικότητά μας και ότι πρέπει να είμαστε homo ludens (ο παιγνιώδης άνθρωπος).
Πάντως τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει και δικαστικές αποφάσεις που αποδεικνύουν ότι υπάρχουν και ες Αθήνας Δικασταί.
Κάτι άλλο που μας διδάσκουν οι σκύλοι είναι η ανυπόκριτη αγάπη, την οποία μάς προσφέρουν χωρίς να περιμένουν την οποιαδήποτε ανταπόδοση.
Από προσωπική εμπειρία, όταν επιστρέφω από τη δουλειά και βλέπω τη χαρά που κάνει ο Βίκτωρας, ο σκύλος μου, είναι κάτι που με γαληνεύει και όσο δύσκολη να ήταν η μέρα μου…τρελαίνομαι.
Επίσης έρευνες έχουν αποδείξει ότι η επαφή με τους σκύλους, «ρίχνει» την αρτηριακή πίεση και ηρεμεί τους ανθρώπους.
Η σχέση των σκύλων με τους ανθρώπους έχει την αρχή της από την αρχαιότητα, τότε που ο πρώτος λύκος εξημερώθηκε από τον άνθρωπο και κυνηγούσαν μαζί. Δεν είναι τυχαίο ότι ο φιλόσοφος Διογένης ονομάστηκε κυνικός. Όσο για την Μαίριλυν Μονρόε είναι γνωστός ο αφορισμός της: «Τα σκυλιά ποτέ δεν με δαγκώνουν. Μόνο οι άνθρωποι».
Τελικά, όντως, οι σκύλοι είναι η επαφή μας με τον Παράδεισο!!
