Ο κύβος ερρίφθη… ξανά, και μετά την έγκριση-εξπρές από τη Γερουσία, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν υπέγραψε το νομοσχέδιο για πρόσθετη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία και το Ισραήλ, συνολικού ύψους 95 δισ. δολαρίων. Από αυτά, βέβαια, η μερίδα του λέοντος -τα 61 δισ. δολάρια- θα διοχετευτεί στη «μαύρη τρύπα» της Ουκρανίας, αν και τα περισσότερα στην πραγματικότητα δεν θα φύγουν ποτέ από τις ΗΠΑ, καθώς αποτελούν βασικά την προκαταβολή για τις γιγαντιαίες στρατιωτικές παραγγελίες στο στρατο-βιομηχανικό σύμπλεγμα της Αμερικής, που αποτελεί και τον μεγαλύτερο κερδισμένο της όλης αμαρτωλής υπόθεσης.
Για την ακρίβεια, όπως είχε αναφέρει ο ίδιος ο Μπάιντεν την παραμονή της κρίσιμης «κωλοτούμπας» των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο: «Επενδύουμε στη βιομηχανική βάση της Αμερικής πουλώντας αμερικανικά προϊόντα που κατασκευάζονται από Αμερικανούς εργάτες και δημιουργώντας θέσεις εργασίας σε σχεδόν σαράντα πολιτείες, ενισχύοντας τη δική μας εθνική ασφάλεια».
Με άλλα λόγια, το ποσό των 61 δισ. είναι πλασματικό και μόνο ένα μέρος από το τεράστιο αυτό κονδύλι αντιπροσωπεύει υπαρκτά και… ετοιμοπαράδοτα οπλικά συστήματα και πυρομαχικά, που να μπορούν να μεταφερθούν άμεσα στα υπό κατάρρευση ουκρανικά μέτωπα. Τι θα σημάνει αυτό πρακτικά για την ουκρανική πολεμική προσπάθεια; Δυστυχώς για τον Ζελένσκι και τους στρατηγούς του, όχι και πολλά πράγματα.
Οπως σημειώνει για παράδειγμα το καλά ενημερωμένο αμερικανικό περιοδικό Newsweek, τα νέα όπλα των ΗΠΑ δεν πρόκειται να αλλάξουν τις ισορροπίες στο μέτωπο και σίγουρα δεν πρόκειται να φέρουν τη νίκη στο Κίεβο. Αντίθετα, όλες οι εκτιμήσεις των δυτικών ειδικών είναι πως τις εβδομάδες που ακολουθούν ο ουκρανικός στρατός θα αναγκαστεί να υποχωρήσει εγκαταλείποντας μεγάλες εκτάσεις προκειμένου να μην περικυκλωθεί και πως το μόνο που θα πετύχουν τα νέα οπλικά συστήματα είναι να επιβραδύνουν κάπως την ούτως ή άλλως αργή και μεθοδική ρωσική προέλαση!
Υποστελέχωση
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και οι πιο φιλο-Ουκρανοί αναλυτές αποκλείουν κάθε πιθανότητα για μια νέα ουκρανική αντεπίθεση μεγάλης κλίμακας μέσα στο 2024, σαν την αποτυχημένη περσινή, καθώς αναγνωρίζουν ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα του ουκρανικού στρατού είναι η υποστελέχωση των μονάδων του και η ανάγκη στρατολόγησης εκατοντάδων χιλιάδων νέων στρατιωτών για να καλυφθούν τα κενά.
Αυτό που δεν λένε, βέβαια, είναι ότι η Ουκρανία χρειάζεται νέο «κρέας για τα κανόνια» γιατί έχει ήδη υποστεί τεράστιες απώλειες, τις οποίες κανείς στη Δύση και φυσικά στο Κίεβο δεν θέλει να παραδεχτεί… Και βέβαια όλοι -ακόμη κι ο ίδιος ο Ζελένσκι στις πρόσφατες… παραπονεμένες συνεντεύξεις του- προειδοποιούν πως, αν πραγματοποιηθεί όντως μια μεγάλη ρωσική επίθεση τον Μάιο ή τον Ιούνιο, κανείς δεν θα μπορέσει να τη σταματήσει.
Δεν πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε πως μετά τις πρόσφατες ουκρανικές επιδρομές στο Μπελγκορόντ, και κυρίως μετά την πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στον συναυλιακό χώρο Crocus έξω από τη Μόσχα, την οποία δικαίως ή αδίκως το Κρεμλίνο χρέωσε στους Ουκρανούς, οι Ρώσοι έχουν «βγάλει τα γάντια» και σφυροκοπούν ανελέητα τις ουκρανικές ενεργειακές υποδομές, προκειμένου να εμποδίσουν τη σιδηροδρομική, κυρίως, τροφοδοσία του ουκρανικού στρατού στο Ντονμπάς, τη Ζαπορόζιε και το Χάρκοβο. Κάτι που πρακτικά σημαίνει πως πολλά από τα πολύτιμα όπλα και πολεμοφόδια δεν θα φτάσουν εγκαίρως στα μέτωπα.
Χωρίς εναλλακτικές
Ακούγεται κυνικό, λοιπόν, αλλά το νέο πακέτο των 61 δισ. δεν αποσκοπεί σε κάποια φευγαλέα ουκρανική νίκη, αλλά μάλλον αποτελεί μια ύστατη προσπάθεια του Λευκού Οίκου να κερδίσει χρόνο και να αποφύγει την κατά πολλούς ειδικούς αναπόφευκτη κατάρρευση του μετώπου για τουλάχιστον ακόμη λίγους μήνες – και ιδανικά ώς τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου…
Οπως ανέφερε χαρακτηριστικά σε χτεσινή συνέντευξή του ο διαπρεπής Αμερικανός οικονομολόγος Τζέφρι Σακς, ένας από τους πιο διάσημους επικριτές της δυτικής εμπλοκής στην Ουκρανία: «Αυτή είναι μια πολύ κυνική ενέργεια που στοχεύει στη διατήρηση της Ουκρανίας στο πεδίο της μάχης, αλλά μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε χιλιάδες ακόμη νεκρούς κάθε μήνα. Ο Μπάιντεν και η κυβέρνησή του δεν εξετάζουν εναλλακτικές, δεν θέλουν ούτε να ακούσουν για διπλωματία. Και τα δύο κόμματα είναι υπηρέτες του στρατο-βιομηχανικού συμπλέγματος. Και βέβαια, όσον αφορά το Ισραήλ, απλά τροφοδοτούν μια ξεκάθαρη γενοκτονία»!
