Ανασκόπηση διεθνούς Τύπου 2.7.2020

Η νέα βίαιη καταστολή των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Χόνγκ Κονγκ με εκατοντάδες συλλήψεις και χρήση πλαστικών σφαιρών από την αστυνομία συνιστούν το κυρίαρχο θέμα του σημερινού διεθνούς Τύπου, ενώ άλλα ζητήματα  που ξεχωρίζουν είναι τα σχέδια Νετανιάχου για νέες προσαρτήσεις κατεχομένων από το Ισραήλ εδαφών,  καθώς και τα σχόλια του γερμανικού Τύπου για τα μέτρα που αφορούν στις πρώτες αφίξεις τουριστών στη χώρα μας.  

Στη Βρετανία, ο Independent έχει αφιερώσει το πρωτοσέλιδό του στον Χόνγκ Κονγκ με τίτλο «Η καταστολή του Χόνγκ Κονγκ ξεκινά» και στο σχετικό ρεπορτάζ τονίζει ότι, τουλάχιστον 370 διαδηλωτές συνελήφθησαν χθες στην πρώην βρετανική αποικία καθώς και ότι η Βρετανία προσέφερε σε 2,9 εκατομμύρια κατοίκους του Χονγκ Κονγκ τη βρετανική υπηκοότητα με τον Μπόρις Τζόνσον να καταγγέλλει την Κίνα για «ξεκάθαρη και σοβαρή  παραβίαση της συμφωνίας του 1997 με την Κίνα» καθώς χθες εκατοντάδες διαδηλωτές συνελήφθησαν, ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις εξαπέλυσαν βολές με κανόνια νερού και έκαναν χρήση σφαιρών με επικάλυψη καουτσούκ. Όπως μάλιστα τόνισε το βρετανικό υπουργείο εξωτερικών, η συμφωνία του 1997, χρονιά όπου το Χόνγκ Κόνγκ πέρασε στην κινεζική δικαιοδοσία προέβλεπε σημαντικές επί το δημοκρατικότερο μεταρρυθμίσεις.

H Daily Telegraph από την πλευρά της έχει τίτλο «Οι μολύνσεις πέφτουν μετά την χαλάρωση του lockdown» με το δημοσίευμα να επισημαίνει ότι οι μολύνσεις από τον κορονοϊό μειώθηκαν σχεδόν κατά 40% σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που ανακοινώθηκαν χθες το βράδυ.

Στη Γαλλία, η Le Figaro γράφει στο πρωτοσέλιδό της «Προσάρτηση της Υπεριορδανίας (Κατεχομένων) : Το ριψοκίνδυνο στοίχημα του Νετανιάχου» με το κύριο άρθρο να υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο ισραηλινός πρωθυπουργός προετοιμάζει σε συνεργασία με την κυβέρνηση Τραμπ την προσάρτηση στο Ισραήλ των Κατεχομένων Εδαφών και της κοιλάδας του Ιορδάνη, παρά τις αντιδράσεις της διεθνούς Κοινότητας.

Η Le Monde από την πλευρά της έχει τίτλο «Χονγκ Κονγκ: Το Πεκίνο επιβάλλει το καθεστώς της καταστολής» με το κύριο άρθρο να επισημαίνει ότι, ο νόμος που αφορά στην εθνική ασφάλεια της πρώην βρετανικής αποικίας που τέθηκε σε ισχύ προχθές τα μεσάνυχτα, προβλέπει μεταξύ άλλων ποινές ισοβίων για απόπειρα ανατροπής της καθεστηκυίας τάξης, κάτι που περιορίζει δραματικά τις ατομικές ελευθερίες. Γράφει ακόμη ότι η νέα νομοθεσία φέρει την υπογραφή του προέδρου Σι, ο οποίος θέλει την απόλυτη εξουσία του Πεκίνου στην περιοχή.          

Στη Γερμανία, η Süddeutsche Zeitung γράφει ότι οι πρώτες πτήσεις τσάρτερ από τη Γερμανία έφτασαν χθες νωρίς το πρωί στην Κρήτη και οι επιβάτες έγιναν δεκτοί με εορτασμούς. Και μεταφέρει τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα ότι, «η φετινή θα είναι μια δύσκολη σεζόν» σημειώνοντας ότι «ο τουρισμός είναι ο πιο σημαντικός οικονομικός κλάδος της Ελλάδας».

Προσθέτει ακόμη ότι «γιατροί κάνουν ελέγχους σε όλα τα αεροδρόμια και ότι οι ταξιδιώτες θα πρέπει να έχουν συμπληρώσει μια ηλεκτρονική φόρμα τουλάχιστον 48 ώρες πριν την άφιξη και να αναφέρουν πού βρίσκονταν πριν έρθουν στην Ελλάδα και που θα διαμείνουν στην Ελλάδα. Αναφέρει ότι με βάση έναν αλγόριθμο αποφασίζεται ποιος ταξιδιώτης θα υποβληθεί σε τεστ για κορονοϊό μετά την άφιξη. Όποιος  βρεθεί θετικός, θα παραμείνει για 14 ημέρες σε απομόνωση σε ξενοδοχείο. Το κόστος αναλαμβάνει η Ελλάδα». 

Ο αρθρογράφος σημειώνει τέλος ότι η χώρα, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές, έχει ένα πολύ μικρό ποσοστό κρουσμάτων. Από τη πλευρά της η Handelsblatt σημειώνει  ότι ο όμιλος Lufthansa ενημερώθηκε για το μέτρο μόλις την περασμένη Δευτέρα 29 Ιουλίου, όταν πλέον έτρεχε ήδη η προθεσμία για τη διαδικτυακή συμπλήρωση της φόρμας.

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, τις ΗΠΑ τέλος, οι New York Times έχουν τίτλο «Ένας κύριος παράγοντας στη νίκη κατά του ιού : Ποιο νοσοκομείο μπορεί κάποιος να πληρώσει» με το σχετικό ρεπορτάζ να αποκαλύπτει ότι οι «μη έχοντες» αναγκάζονται να νοσηλευθούν σε δημόσια νοσοκομεία στα οποία υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό και μάλιστα δεν εξετάζονται καν από γιατρούς, κάτι που δεν συμβαίνει σε όσους έχουν τη δυνατότητα να εισαχθούν σε ιδιωτικά νοσοκομεία με αποτέλεσμα η θνητότητα των φτωχότερων κατοίκων της Νέας Υόρκης να είναι σημαντικά υψηλότερη απ΄ αυτή των εύπορων πολιτών.