Έκκληση για την προστασία των περισσότερο ευπαθών έκανε η γενική διευθύντρια της UNESCO, Οντρέ Αζουλέ, η οποία δήλωσε «ανήσυχη για τις δυνητικές απειλές ενάντια στα δικαιώματα του ανθρώπου, την ιδιωτική ζωή και τους ηθικούς κανόνες» εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού.
Ζήτησε επίσης να πρυτανεύσει «η συλλογική ευθύνη» για την προστασία των πιο ευπαθών.
«Εν μέσω αυτής της περιόδου αβεβαιότητας, όπου οι κοινωνίες σε όλον τον κόσμο λαμβάνουν τάχιστα και ριζικά μέτρα κατά της πανδημίας, ανησυχώ για τις δυνητικές απειλές ενάντια στα δικαιώματα του ανθρώπου, την ιδιωτική ζωή και τους ηθικούς κανόνες, ιδίως όσον αφορά τους πλέον ευπαθείς. Η κρίση τούτη απαιτεί το καλύτερο που υπάρχει στην ανθρωπότητα, με πυξίδα τις ηθικές αρχές», προσθέτει.
Η Διεθνής Επιτροπή Βιοηθικής της UNESCO και η Παγκόσμια Επιτροπή Ηθικής των Επιστημονικών και Τεχνολογικών Γνώσεων δημοσίευσαν κοινή διακήρυξη «για να καθοδηγεί όσους λαμβάνουν τις πολιτικές αποφάσεις και να πληροφορήσει το κοινό για τις θεμελιώδεις ηθικές επιταγές που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την παγκόσμια τούτη μάχη» ενάντια στην πανδημία.
Όπως τονίζεται, «η πανδημία ενδέχεται να προξενήσει σοβαρό ψυχολογικό στρες σε πρόσωπα ή ομάδες ευπαθείς ή περιθωριοποιημένες σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου κι ακόμη περισσότερο στις αναπτυσσόμενες χώρες».
Όπως εξηγούν οι ειδικοί, η ευπαθής θέση συνδέεται «με τη φτώχεια, τις διακρίσεις, το φύλο, την ασθένεια, την απώλεια της αυτονομίας ή της λειτουργικότητας, την προχωρημένη ηλικία, τις καταστάσεις αναπηρίας, την εθνοτική καταγωγή, τη φυλάκιση, την παράτυπη μετανάστευση, την προσφυγιά ή την κατάσταση του απάτριδος».
Επισημαίνουν επίσης «την ιδιαίτερη μοίρα των ανθρώπων που στερούνται βασικών πόρων, όπως το νερό και το σαπούνι για να εξασφαλίζουν μια στοιχειώδη υγιεινή», τις δυσκολίες «στην τήρηση της κοινωνικής απόστασης στις συνθήκες υπερπληθυσμού που δεσπόζουν στις παραγκουπόλεις και τους καταυλισμούς προσφύγων» και τον «αυξημένο κίνδυνο οικιακής βίας εν μέσω των συνθηκών του εγκλεισμού και της απομόνωσης».
Σύμφωνα με την UNESCO, η μάχη κατά του κορονοϊού «απαιτεί μία συλλογική αναγνώριση των αναδυόμενων και αυξανόμενων αδυναμιών, που θα εγγυάται πως οι πολιτικές και κοινωνικές απαντήσεις σε όλον τον κόσμο δεν θα αφήνουν κανέναν στην άκρη του δρόμου».
Συνεπώς, ζητούν «να ληφθούν επείγοντα μέτρα μέσα από την παγκόσμια συνεργασία και σε πνεύμα αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας την ευθύνη των πλουσίων κρατών να συνδράμουν τις πιο φτωχές χώρες».
«Ο στιγματισμός και οι διακρίσεις θα πρέπει να αποφεύγονται για να εγγυηθούμε την αποτελεσματικότητα των μέτρων για τη δημόσια υγεία, ενώ η επιστημονική έρευνα και τα ιατρικά μέτρα θα πρέπει να υπερβαίνουν τις πολιτικές, γεωγραφικές και πολιτιστικές αποστάσεις», επισημαίνουν.
