Ανασκόπηση διεθνούς Τύπου 7.11.2019

Η ανακοίνωση της παραίτησης του αντιπροέδρου του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος Τομ Γουάτσον, οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη Συρία, η ατιμωρησία των σεξουαλικών παρενοχλήσεων και επιθέσεων στη Γαλλία, καθώς και οι νέες καταθέσεις που «καίνε» τον Τραμπ αναφορικά με το αποκαλούμενο «ουκρανικό σκάνδαλο» συνιστούν ορισμένες από τις σημαντικότερες ειδήσεις της ημέρας που ξεχωρίζουν στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς Τύπου.

Στη Βρετανία,  σχεδόν στο σύνολό τους οι εφημερίδες αναφέρονται στη χθεσινή παραίτηση του «υπαρχηγού» των Εργατικών Τομ Γουάτσον. Έτσι ο Independent γράφει στον τίτλο του : «Ο Γουάτσον παραιτείται καθώς ο Κόρμπιν κερδίζει  τη μάχη για το μέλλον του κόμματος» και στο σχετικό ρεπορτάζ τονίζει ότι, ο Γουάτσον ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από τη θέση του αναπληρωτή ηγέτη του Εργατικού Κόμματος μετά από 40 χρόνια ενασχόλησης με τον πολιτικό βίο. Στην σχετική ανακοίνωση-σοκ πάντως ο βετεράνος πολιτικός των Εργατικών διευκρίνισε ότι θα παραμείνει βουλευτής, μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου, οπότε θα διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές. Διευκρίνισε ακόμη ότι οι λόγοι της παραίτησής του είναι προσωπικοί και όχι πολιτικοί, ωστόσο όπως τονίζει η εφημερίδα το τελευταίο διάστημα είχε συγκρουστεί με τον Κόρμπιν για το Brexit και τον αντισημιτισμό.     

Στη Γαλλία, η Le Monde έχει τίτλο : η Δικαιοσύνη δυσκολεύεται να ασκήσει διώξεις για σεξουαλική βία» και στο κύριο άρθρο υπογραμμίζει ότι ενώ, όλο και περισσότερες γυναίκες καταγγέλλουν σεξουαλική κακοποίηση ή παρενόχληση, η Δικαιοσύνη, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι ανίκανη ν΄ ασκήσει διώξεις στους δράστες. Όπως  επισημαίνει ναι μεν οι καταγγελίες αυξήθηκαν την τελευταία διετία, ωστόσο ελάχιστες απ΄ αυτές τις περιπτώσεις κατέληξαν στις δικαστικές αίθουσες. Μάλιστα από τις 33.000 καταγγελίες που καταγράφηκαν από το 2016, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, το 73% εξ αυτών καταχωρήθηκαν στο αρχείο. Η La Croix από την πλευρά της έχει τίτλο : «Στην δοκιμασία της εξουσίας» και αναφερόμενη στον πρόεδρο Μακρόν τονίζει, μεταξύ άλλων,  ότι, «στη μέση της θητείας του ο Γάλλος πρόεδρος πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να τηρήσει την υπόσχεσή του να καθησυχάσει τη χώρα και να την ξαναθέσει σε γοργό βηματισμό».       

Στη Γερμανία, στις γεωπολιτικές εξελίξεις στη Συρία, με τον Ερντογάν και τον Πούτιν να «μοιράζουν» το βόρειο τμήμα της Συρίας σαν να ήταν «σουλτάνος» και «τσάρος» ενώ ο Άσαντ συνεχίζει να υπερασπίζεται την εξουσία του, εστιάζει σε σχόλιό της η Frankfurter Allgemeine Zeitung και παρατηρεί: «Όσα συμβαίνουν στη Συρία τη δεδομένη στιγμή, πρέπει να παραξενέψουν την Ευρώπη: αυτόν τον τύπο κυνικής πολιτικής ισχύος τον έχει αφήσει πίσω της. Πλέον η Ευρώπη δεν μπορεί να γυρίσει απλά την πλάτη στη Συρία. Ήδη η ανθρωπότητα έχει κληθεί να προσπαθήσει να μετριάσει τον πόνο των απλών ανθρώπων, στις πλάτες των οποίων άλλοι παίζουν παιχνίδια εξουσίας. Ειδικά η Ευρώπη επηρεάζεται από την όλη κατάσταση, όταν αναδύεται ένα νέο προσφυγικό ρεύμα ή όταν οι τζιχαντιστές ανενόχλητοι μέσα στη δίνη του πολέμου μπορούν να σχεδιάσουν νέα χτυπήματα». Σε άλλο σημείο το σχόλιο σημειώνει ότι «η Συρία για πολλά χρόνια ακόμη θα συνεχίσει να φέρνει την ευρωπαϊκή (και τη γερμανική) εξωτερική πολιτική στα όρια του τι είναι πολιτικά δικαιολογημένο και ηθικά ανεκτό» ενώ αναφορικά με τη στάση που πρέπει να κρατήσει μελλοντικά η ΕΕ απέναντι στον Άσαντ και στην ανοικοδόμηση της Συρίας παρατηρεί: «Όποιος θέλει να ασκήσει επιρροή στον Άσαντ, θα πρέπει να μιλά τη  θα πρέπει η Ευρώπη να μπερδέψει την ρεαλπολιτίκ με τους ευσεβείς πόθους».

Από την  πλευρά της η Frankfurter Rundschau επιχειρεί απολογισμό των έως τώρα πεπραγμένων της γερμανικής συγκυβέρνησης CDU/CSU με το SPD, που έχει διανύσει ήδη το μισό της θητείας της. Η εφημερίδα σχολιάζει : «Στην πραγματικότητα έχουν γίνει κάποια πράγματα στον τομέα των οικογενειακών υποθέσεων, της εργασίας και της κοινωνικής πολιτικής. Αλλά γιατί τόσοι πολλοί άνθρωποι είναι δυσαρεστημένοι; Πολύ απλά: Γιατί είναι πολύ λίγα. Αυτό που λείπει είναι μια ιδέα για το μέλλον της χώρας. Ούτε η κλιματική αλλαγή ή το ζήτημα της αγοράς κατοικίας θα επιλυθούν με τις μίνιμουμ παρεμβάσεις. Όπως φαίνεται ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας –σε καμία περίπτωση μόνο όσοι ρέπουν προς τα δεξιά- ζουν μεν ευχαριστημένοι με την ευημερία τους αλλά από την άλλη αισθάνονται ότι πρέπει να αλλάξουν πολύ περισσότερα πράγματα, ώστε να μείνουν όσο το δυνατόν περισσότερα ως έχουν. Η κυβέρνηση κάνει σαν να είναι το οικονομικό και κοινωνικό σύστημα μια καλολαδωμένη μηχανή, που χρειάζεται απλώς λίγη επισκευή».

Στην άλλη όχθη του Ατλαντικού, τις ΗΠΑ,  τέλος η Washington Post έχει τίτλο : «Άλλος ένας απεσταλμένος λέει ότι η βοήθεια προς την Ουκρανία ήταν συνδεδεμένη με τις έρευνες (για την εμπλοκή Τραμπ)» και στο σχετικό ρεπορτάζ επισημαίνει ότι, η κατάθεση του αμερικανού πρέσβη στην Ουκρανία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η στρατιωτική βοήθεια 400 εκατομμυρίων προς τη χώρα δεν επρόκειτο να σταλεί ποτέ, «έτσι ώστε να ασκηθεί πίεση στον πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι να διεξαγάγει έρευνες» που θα ωφελούσαν πολιτικά τον Τραμπ.