Οι έντονες αναταράξεις του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού, η ελλιπής, όπως αποδεικνύεται, χρηματοδότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας της Βρετανίας, η διαρκώς επιταχυνόμενη κλιματική αλλαγή, και η σαρωτική νίκη του Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ, ο οποίος είναι πλέον ο νέος πρόεδρος του Μεξικού, συνιστούν ορισμένες από τις προεξάρχουσες ειδήσεις που «γράφουν» τα πρωτοσέλιδα του σημερινού διεθνούς Τύπου.
Στη Βρετανία, ο Guardian γράφει στο πρωτοσέλιδό του: «Η (οικονομική) ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας δεν είναι επαρκής προειδοποιεί τη Μέι παρατηρητήριο» και στο σχετικό αποκλειστικό ρεπορτάζ τονίζει, μεταξύ άλλων, ότι το ΕΣΥ της Βρετανίας χρειάζεται πολύ υψηλότερη οικονομική ενίσχυση απ’ αυτήν που ανακοίνωσε πριν από λίγες ημέρες η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι, εάν θέλει να καλύψει πλήρως τις ανάγκες του πληθυσμού της χώρας.
Όπως τόνισε ο επικεφαλής του Εθνικού Γραφείου Ελέγχου, Αμίας Μορς, στο σύνολό του το βρετανικό πολιτικό φάσμα πρέπει να αναζητήσει τρόπους ακόμη μεγαλύτερης χρηματοδότησης του ΕΣΥ εάν θέλει να έχει μια αποτελεσματική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Στη Γαλλία, η Le Figaro καταπιάνεται κι αυτή με τη γερμανική πολιτική κρίση και έχει τίτλο: «Η Άνγκελα Μέρκελ αποσταθεροποιείται λόγω της μεταναστευτικής κρίσης» και στο κύριο άρθρο αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι το μέλλον της Γερμανίδας καγκελαρίου παραμένει αβέβαιο, λόγω της διαμάχης των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) με τους Χριστιανοκοινωνιστές (CSU) συμμάχους της, οι οποίοι ζητούν την αυστηροποίηση της μεταναστευτικής πολιτικής.
H La Croix από την πλευρά της γράφει στο πρωτοσέλιδό της: «Κλίμα, η αλλαγή επιταχύνεται», με το κύριο άρθρο να τονίζει ότι όλες οι πρόσφατες έρευνες καταδεικνύουν ότι η κλιματική απορρύθμιση ενδέχεται να είναι ταχύτερη απ’ ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.
Στη Γερμανία, η εφημερίδα Bild εκτιμά ότι η «παθιασμένη», όπως την περιγράφει, διαμάχη μεταξύ Χριστιανοδημοκρατών και Χριστιανοκοινωνιστών με αιχμή το προσφυγικό είναι προς όφελος της Γερμανίας, αφού ουσιαστικά αναζωογονεί τη δημοκρατία της.
«Με εικονικά μέτρα από τις Βρυξέλλες, η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επιχείρησε να θάψει τη διαμάχη αυτή. Η προσπάθεια κορυφώθηκε με τον ισχυρισμό της ότι προχώρησε σε συμφωνίες για εσπευσμένη επιστροφή προσφύγων με 14 χώρες, γεγονός που στο μεταξύ διαψεύδουν τρεις χώρες. Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για φθηνά κόλπα προκειμένου να διατηρηθεί στην εξουσία.
»Οι διαψεύσεις αυτές είναι ντροπιαστικές για τη Γερμανία. Η διαμάχη πρέπει να επιλυθεί. Χωρίς την CSU δεν θα υπήρχε. Χωρίς την CSU θα συνεχίζαμε να επιτρέπουμε να εισέρχονται στη χώρα άνθρωποι που έχουν απαγόρευση εισόδου και μάλιστα χωρίς να το γνωρίζουμε καν. Τόσο μεγάλη ήταν η αποτυχία της διοίκησης και της πολιτικής.
»Χωρίς την CSU θα παραδίδαμε στην AfD αμαχητί μια από τις σημαντικότερες συζητήσεις και δη στην κρισιμότερη φάση της. Η διαμάχη για τα σύνορά μας είναι σημαντική για τη δημοκρατία μας. Η Γερμανία θα εξέλθει ενισχυμένη από αυτή».
Στην Αυστρία, η εφημερίδα Die Presse επιχειρεί να αναδείξει σε σχόλιό της τις ευρύτερες συνέπειες ενδεχόμενης κατάρρευσης του κυβερνητικού συνασπισμού.
«Το ότι η Μέρκελ αποδέχθηκε 62 από τα 63 σημεία του σχεδίου Ζέεχοφερ για την προσφυγική πολιτική μάλλον εξέπληξε ακόμη και τον ίδιο. Εξαιτίας μόλις ενός σημείου -της απαγόρευσης εισόδου σε συγκεκριμένους πρόσφυγες- ο Ζέεχοφερ θέλει να παραιτηθεί εάν δεν υπάρξει συμφωνία.
»Κι αυτό, παρότι ο ίδιος έδειχνε κατανόηση στις διερευνητικές του 2017 για το ό,τι οι επαναπροωθήσεις δεν μπορούν να γίνουν έτσι απλά και ενώ η ίδια η Μέρκελ είπε χθες ότι και δικός της στόχος είναι ο περιορισμός της μετανάστευσης. Ωστόσο είναι πλέον αργά για να επικρατήσει η λογική, οι εξελίξεις ενδέχεται να προκαλέσουν κρίση, όχι μόνον στη Γερμανία αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη» καταλήγει το δημοσίευμα.
Στις ΗΠΑ τέλος, οι New York Times έχουν τίτλο: «Αριστερός ο νικητής της μεξικανικής ψήφου».
Στο σχετικό ρεπορτάζ τονίζουν ότι ο Ομπραδόρ «εκμεταλλεύθηκε τη λαϊκή οργή και πέτυχε μια σαρωτική νίκη. Μία νίκη η οποία μετά από πολλές δεκαετίες φέρνει στην εξουσία της δεύτερης σε μέγεθος οικονομίας της Λατινικής Αμερικής έναν αριστερό πολιτικό».
