«Μαγική εικόνα» οι υποσχέσεις του Τραμπ

Θυμάστε που ο Τραμπ υποσχόταν ότι μόλις επέστρεφε στην εξουσία θα τερμάτιζε τον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο μέσα σε 24 ώρες; Θυμάστε που πριν από έντεκα μήνες στην Αλάσκα πανηγύριζε για την επικείμενη ειρήνη, μετά τη συνάντηση με τον Πούτιν, πριν κάνει στροφή 180 μοιρών; Καλά πήγε κι αυτό…

Να όμως που ο Αμερικανός πρόεδρος αποφάσισε, λίγο πριν πετάξει για την κρίσιμη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα, να… αποψύξει και πάλι την ξεχασμένη υπόσχεσή του, δηλώνοντας πως το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία «είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζει ο κόσμος», γιατί τόσο ο Ζελένσκι όσο και ο Πούτιν θέλουν, λέει, μια διπλωματική λύση.

Είναι όμως έτσι; Ως συνήθως, ο Τραμπ άλλα λέει κι άλλα εννοεί. Στην πραγματικότητα, ο… «Ιανός» Αμερικανός πρόεδρος έχει ήδη «πασάρει» τον λογαριασμό της συνέχισης του ουκρανικού πολέμου στους Ευρωπαίους συμμάχους του και προωθεί ταχύτατα την απομάκρυνση των αμερικανικών στρατευμάτων και οπλικών συστημάτων από την Ευρώπη προς τη Μέση Ανατολή και τον Ειρηνικό, ενώ παράλληλα πιέζει ασφυκτικά τις χώρες του ΝΑΤΟ –τις οποίες κατηγορεί δημόσια ότι «δεν στάθηκαν δίπλα του» στον απρόκλητο πόλεμο κατά του Ιράν– να αυξήσουν κατακόρυφα τις αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ τους. Και το αφήγημα που πουλάει στους (ξενερωμένους) MAGA ψηφοφόρους του είναι ότι η Αμερική πλέον μόνο κερδίζει από τον συγκεκριμένο πόλεμο, αφού –σε αντίθεση με το όργιο σπατάλης του Μπάιντεν– ακόμα και η τελευταία οβίδα πληρώνεται αδρά από τους Ευρωπαίους!

Αντίθετα, η διπλωματική προσπάθεια που ξεκίνησε πέρσι στην Αλάσκα έχει προ πολλού εκτροχιαστεί, με τη ρωσική ηγεσία –και ιδιαίτερα τον βετεράνο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ– να διαβεβαιώνουν πως το συναινετικό «πνεύμα του Ανκορατζ» έχει πεθάνει. Οι Ρώσοι βέβαια δεν κλείνουν τελείως την πόρτα στον Τραμπ, αλλά έχουν εξοργιστεί τόσο πολύ με τις συνεχείς επιθέσεις ουκρανικών (κατ’ όνομα μόνο, αφού κατασκευάζονται σε μεγάλο βαθμό στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, και από αυτές καθοδηγούνται στους στόχους τους) drones και πυραύλων εναντίον της Κριμαίας, αλλά και διυλιστηρίων και άλλων στόχων στη Μόσχα και την Πετρούπολη, ώστε έχουν ξεκάθαρα δώσει τον πρώτο λόγο στα όπλα.

Σημείο – κλειδί

Για όσους ασχολούνται με τον πραγματικό πόλεμο και όχι των πόλεμο των εντυπώσεων, και μπορούν να «διαβάσουν» έναν επιχειρησιακό χάρτη, η προχτεσινή οριστική κατάκτηση της Κονσταντινόβκα, της τελευταίας οχυρής πόλης του Ντονμπάς (και της μεγαλύτερης μετά τη Μαριούπολη) πριν από τις δίδυμες πόλεις Σλαβιάνσκ και Κραματόρσκ, αποτελεί τεράστιο πλήγμα για τους Ουκρανούς υπερασπιστές. Αν πέσουν οι δίδυμες πόλεις, από όπου ξεκίνησε η εξέγερση των ρωσόφωνων το 2014, όχι μόνο ολοκληρώνεται η κατάκτηση του Ντονμπάς, της πλουσιότερης και πολυπληθέστερης ουκρανικής περιφέρειας, αλλά δεν απομένει καμιά σημαντική γραμμή άμυνας ώς τον Δνείπερο. Πόσο μάλλον που η κατάσταση είναι εξίσου δραματική στο βόρειο μέτωπο ανατολικά του Χάρκοβο, όπου οι Ρώσοι έχουν ουσιαστικά ανακτήσει έπειτα από τέσσερα χρόνια τη στρατηγική πόλη Κράσνι Λίμαν, αλλά και στη Ζαπορόζιε στον νότο, όπου προωθούνται από δύο στρατηγικούς άξονες.

Δεν ξέρουμε λοιπόν τι κατάλαβε ο… άκαπνος Τραμπ από τη συνομιλία του με τον Πούτιν, που παρεμπιπτόντως κράτησε 85 ολόκληρα λεπτά, αλλά, σύμφωνα με τη ρωσική εκδοχή, ο «τσάρος» «επισήμανε στον Αμερικανό πρόεδρο τους ψευδείς ισχυρισμούς στους οποίους προέβησαν το Κίεβο και οι Ευρωπαίοι σπόνσορές του σχετικά με την κατάσταση στην πρώτη γραμμή και περιέγραψε την πραγματική κατάσταση». Του θύμισε δηλαδή ότι, όσο εντυπωσιακές κι αν είναι οι μαζικές επιθέσεις drones στα μετόπισθεν και όσες ζημιές κι αν προκαλούν, οι πόλεμοι κερδίζονται στα μέτωπα – εκεί όπου ο ουκρανικός στρατός έχει ξεμείνει από εφεδρείες και αντιμετωπίζει τεράστια κενά, όπως παραδέχεται μήνες τώρα και ο ίδιος ο… γεννημένος στη Ρωσία «Ουκρανός» αρχιστράτηγος Σίρσκι.

Αυτό που φοβάται λοιπόν στην πραγματικότητα ο Τραμπ, ο Ζελένσκι και οι Ευρωπαίοι χορηγοί που μαζεύονται σήμερα στην Αγκυρα, περιλαμβανομένων των Μητσοτάκη και… Ντόκου (!), είναι μια ξαφνική κατάρρευση του ανατολικού μετώπου, που θα τινάξει στον αέρα όλο το δυτικό αφήγημα. Γι’ αυτό, άλλωστε, ξαναζεσταίνουν την ιδέα του «παγώματος» στις σημερινές γραμμές της μάχης, που όμως έχει προ πολλού απορρίψει η Μόσχα. Ποιος θα κερδίσει – η εικονική πραγματικότητα ή τα ψυχρά γεγονότα; Για να δούμε…