Το σκάνδαλο της φιλανθρωπικής οργάνωσης Oxfam το οποίο προσλαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, η ασφυκτική πίεση που ασκείται από το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο για την απομάκρυνση του νοτιοαφρικανού προέδρου Τζέικομπ Ζούμα καθώς και τα σχόλια του ελβετικού τύπου για το σκάνδαλο της Novartis συνιστούν ορισμένες από τις προεξάρχουσες ειδήσεις που «γράφουν» τα πρωτοσέλιδα του σημερινού διεθνούς Τύπου.
Στη Βρετανία, οι περισσότερες εφημερίδες έχουν πρώτο θέμα το σκάνδαλο της Oxfam με την Daily Telegraph να γράφει στον τίτλο της : «Οι εργαζόμενοι της Oxfam προσέφεραν βοήθεια για σεξ» και στο αποκαλυπτικό ρεπορτάζ φιλοξενεί δηλώσεις της Έλεν Έβανς αναπληρώτριας γενικής διευθυντού της οργάνωσης, η οποία κατήγγειλε τους επικεφαλής της οργάνωσης για ανοχή απέναντι στην σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων από εργαζόμενους καθώς και ότι αγνόησαν τις εκκλήσεις της για έρευνες, με αποτέλεσμα να υποβάλλει την παραίτησή της.
Για το ίδιο θέμα η iPaper γράφει στον τίτλο της : «Ντρέπομαι για το ότι αυτό συνέβη στην διάρκεια της επίβλεψής μου» και αναφέρει ότι η κα Έβανς παραιτήθηκε μετά τις πληροφορίες ότι εργαζόμενοι της Oxfam χρησιμοποίησαν ανήλικα παιδιά ως σκλάβους του σεξ στην Αϊτή και το Τσάντ.
Στη Γαλλία, η Le Figaro έχει κεντρικό τίτλο : «Ιράκ : μετά τον πόλεμο , οι προκλήσεις της ανοικοδόμησης» και στο σχετικό ρεπορτάζ επισημαίνει ότι εκπρόσωποι των μεγάλων διεθνών funds συζήτησαν στο Κουβέιτ την βοήθεια σε μια χώρα ρημαγμένη από τρεις πολέμους και τις επιδρομές του ISIS, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η χρηματοδότηση δεν μπορεί να γίνει εάν πρώτα δεν πραγματοποιηθούν πολιτικές μεταρρυθμίσεις.
Στην Ελβετία αναφορικά με το σκάνδαλο της Novartis η εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung έχει τίτλο : «Το τεκμήριο αθωότητας δεν ισχύει». Ο αρθρογράφος πάντως δεν σπεύδει να απαλλάξει τη Novartis από τις αιτιάσεις, υπενθυμίζοντας παλαιότερες κατηγορίες για δωροδοκία στις ΗΠΑ, τις οποίες ο ελβετικός όμιλος είχε διευθετήσει με εξωδικαστικό συμβιβασμό και την καταβολή ποσού 215 εκατομμυρίων δολαρίων.
Όπως επισημαίνεται στο σχόλιο «η αμερικανική δικαιοσύνη απειλούσε να επιβάλει πρόστιμο δισεκατομμυρίων και να γονατίσει την εταιρεία. Δικαστική απόφαση δεν εκδόθηκε ποτέ. Αλλά το κύρος είχε ήδη τρωθεί και- κατά τα φαινόμενα- το πλήγμα παραμένει μέχρι σήμερα». Σε άλλο, εκτενές δημοσίευμα για την υπόθεση η ίδια εφημερίδα Neue Zürcher Zeitung αναφέρει τα εξής:
«Αδιαμφισβήτητο φαίνεται το γεγονός ότι ένα δυσλειτουργικό σύστημα υγείας στην Ελλάδα ευνοεί τις παρασπονδίες. Πριν από την κρίση η Ελλάδα διέθετε μία άνω του μέσου όρου υψηλή αναλογία γιατρών σε σχέση με το σύνολο του πληθυσμού. Και στις συνταγές τους η αναλογία των ακριβών, επωνύμων φαρμάκων προς τα γενόσημα ήταν τρεις φορές υψηλότερη απ΄ ότι στη Γερμανία».
«Ο Τσίπρας απαιτεί αποζημίωση από τη Novartis» γράφει άρθρο στην Basler Zeitung της Βασιλείας, όπου εδρεύουν οι μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες της Ελβετίας. Η εφημερίδα αναφέρεται στην πρόταση του πρωθυπουργού για σύσταση εξεταστικής επιτροπής, αλλά και στη δέσμευση της ελληνικής θυγατρικής της Novartis για συνεργασία με την ελληνική δικαιοσύνη.
Στη Νότιο Αφρική, η εφημερίδα The Citizen γράφει στο πρωτοσέλιδό της : «Θα απαλλαγούμε απ΄ αυτόν (Ζούμα)» και στο κύριο άρθρο τονίζει ότι «τα κόμματα της αντιπολίτευσης καλούν σε διάλυση του κοινοβουλίου και σε προκήρυξη πρόωρων εκλογών, με στόχο να ασκηθεί μεγάλη πίεση στο Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο για την εκδίωξη που προέδρου της Νοτίου Αφρικής ο οποίος αντιμετωπίζει κατηγορίες διαφθοράς. Ωστόσο πολιτικοί αναλυτές λένε στην εφημερίδα ότι αυτή είναι μια λανθασμένη στρατηγική η οποία μάλλον θα αποτύχει.
Στις ΗΠΑ τέλος, οι New York Times έχουν μεταξύ άλλων τίτλων στην πρώτη τους σελίδα : «Ο προϋπολογισμός του Τραμπ ευνοεί τις στρατιωτικές δαπάνες και φουσκώνει το έλλειμμα».
Στο σχετικό ρεπορτάζ η εφημερίδα τονίζει ότι ο Αμερικανός πρόεδρος έστειλε στο Κογκρέσο των ύψους 4,4 τρισεκατομμυρίων προϋπολογισμό, ο οποίος προβλέπει περικοπές στα τοπικά προγράμματα των Πολιτειών, αλλά και αυξήσεις μαμούθ στις στρατιωτικές δαπάνες, έναν προϋπολογισμό, που όπως γράφει η αμερικανική εφημερίδα, δείχνει πόσο μακριά είναι οι Ρεπουμπλικάνοι από τους προηγούμενους πολύ πιο ισορροπημένους προϋπολογισμούς.
