Ως καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστημιακό Αθηνών, ο Δημήτρης Πλάντζος έχει ένα πλούσιο συγγραφικό έργο σε θέματα γύρω από την αρχαιότητα (Ελληνική τέχνη και αρχαιολογία, 1200-30 π.Χ., Η τέχνη της ζωγραφικής στον αρχαιοελληνικό κόσμο, Συνέβη στην Αθήνα. Αρχαιολογία, κληρονομιά, αστικές μεταμορφώσεις κ.ά.). Εδώ και λίγες εβδομάδες στο πλούσιο βιογραφικό του έχει προστεθεί και ένα πολύ ευχάριστο βιβλίο για παιδιά με τον έξυπνο τίτλο Αρχαιοκόμιξ και υπότιτλο «Μαθαίνοντας την Αρχαία Ελλάδα μέσα από την τέχνη της» (εκδόσεις Πρώτη Ύλη, 48 σελίδες) σε σχέδια του δικού μας John Antono, κατά κόσμον Γιάννη Αντωνόπουλου. Ο Γιάννης, όμως, δεν σκιτσάρει απλώς, αλλά αφήνει την προσωπική του σφραγίδα και φαίνεται να το απολαμβάνει καθώς βρίσκεται ακριβώς στο στοιχείο του, στο μεταίχμιο μεταξύ Ιστορίας (είναι πτυχιούχος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού) και επιστήμης (το χόμπι του). Και επιπλέον, ως δάσκαλος κόμικς, γνωρίζει πολύ καλά πώς θα μιλήσει στα παιδιά για την τέχνη. Η συνεργασία των δυο τους έχει αποτέλεσμα μια όμορφη ιστορία που παρακινεί τα παιδιά να ρωτήσουν, να διαβάσουν και να μάθουν περισσότερα για την Αρχαία Ελλάδα καθώς και τους μεγάλους να προσφέρουν περισσότερες εναλλακτικές στα παιδιά από τις οθόνες των κινητών και την τηλεόραση. Και μάλιστα, εν όψει ενός κρίσιμου διαγωνίσματος στο μάθημα της Ιστορίας.
Σύμφωνα με το σενάριο, πέντε παιδιά ένα κυριακάτικο απόγευμα πριν από το διαγώνισμα αποφασίζουν να επισκεφθούν τον αρχαιολόγο γείτονά τους, τον κύριο Δημήτρη, για να τα βοηθήσει στο διάβασμα. Αυτός τα υποδέχεται με χαρά και, ενθαρρύνοντάς τα, τους εξηγεί ότι «η ιστορία του κάθε τόπου μένει αποτυπωμένη στα απομεινάρια που αφήνει πίσω του: σπασμένα αγγεία και αγάλματα, γκρεμισμένα σπίτια και ναούς, επιγραφές, νομίσματα. Την Ιστορία μπορούμε να τη μάθουμε με πολλούς τρόπους, αλλά με την αρχαιολογία είναι πιο διασκεδαστικό. Και μπορούμε να ταξιδέψουμε κιόλας, για να δούμε τα περίφημα ευρήματα που θα μας μιλήσουν για το παρελθόν».
Το ταξίδι ξεκινά από τα βιβλία και τους προϊστορικούς οικισμούς την εποχή του λίθου, συνεχίζεται στην εποχή του χαλκού, περνά από τον μινωικό και τον μυκηναϊκό πολιτισμό, τα έπη του Ομήρου, την εποχή του σιδήρου, την επινόηση της γραφής, την Αρχαϊκή Εποχή, τους μεγάλους ναούς και τα περίτεχνα αγάλματα, τους Περσικούς Πολέμους, την Ακρόπολη, τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, την άνοδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τις εξελίξεις στην επιστήμη και την τεχνολογία. Και πάνω που όλα τα παιδιά έχουν ενθουσιαστεί από όλα όσα βλέπουν και μαθαίνουν, φτάνει η νύχτα και πρέπει να αποχαιρετήσουν τον κύριο Δημήτρη. Το ερώτημα είναι αν κέρδισαν κάτι ή όχι από το πρωτότυπο αυτό «μάθημα». «Δεν θυμάμαι όλα όσα είπαμε. Αλλά μετά το διαγώνισμα εγώ, να ξέρετε, θέλω να τα ξαναδιαβάσω», λέει ένα από τα παιδιά. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος.
