Μια από τις πιο τραγικές φιγούρες στην ιστορία των υπερηρωικών κόμικς, ένας συμπαντικός ταξιδιώτης που περιφέρεται αέναα και μοναχικά αναζητώντας νέους πλανήτες για να τους καταστρέψει το αφεντικό του, έκανε την εμφάνισή του στα κόμικς της Marvel πριν από ακριβώς πενήντα χρόνια.
Βασισμένος σε μια ιδέα του εμβληματικού σχεδιαστή Jack Kirby και με τη σύμφωνη γνώμη του σεναριογράφου Stan Lee, ο Silver Surfer ήταν ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα των πολυδιάστατων υπερηρωικών μορφών των ‘60s που επινόησε το θρυλικό δίδυμο.
Παρά την kitsch εμφάνισή του που προαναγγέλλει τη λαμπερή disco σεβεντίλα που θα ακολουθούσε, ο απαστράπτων και λαμέ χαρακτήρας, εσκεμμένα καταδικασμένος ισοβίως να σερφάρει κυριολεκτικά από πλανήτη σε πλανήτη πάνω σε μια σανίδα για να υπηρετεί τον πεινασμένο για πλανητική ενέργεια Galactus, συμπυκνώνει με μοναδικό τρόπο μια σειρά από αδιέξοδα, ενοχικά σύνδρομα, προσωπικές ταπεινώσεις και ερωτικές ματαιώσεις.
Μετά τις διαδοχικές απορρίψεις, κάποιος άλλος στη θέση του θα αποσυρόταν. Αυτός είχε την τύχη να διασταυρώσει τα αλτρουιστικά του αισθήματα που βρίσκονταν σε οδυνηρή εσωτερική σύγκρουση με την εξ ανάγκης καταστροφή του κόσμου, με τις διαδρομές των Fantastic Four. Και να συμμαχήσει μαζί τους πηγαίνοντας κόντρα στη μοίρα του. Παραμένοντας έτσι ανθρώπινος, αν και εξωγήινος. Και τόσο ενδιαφέρων μέσα στην τραγικότητα και τη διαφορετικότητά του όπως οι περισσότεροι χαρακτήρες των Lee-Kirby που άλλαξαν την πορεία των υπερηρωικών κόμικς προικίζοντας τις κατά κανόνα ατσαλάκωτες μορφές με πάθη, λάθη και ελαττώματα. Δηλαδή με ανθρωπιά.
