Αν ο Κουέντιν Ταραντίνο έδινε τα σενάριά του στον Τανίνο Λιμπερατόρε θα έφτιαχνε κόμικς σαν αυτά της Δανάης Κηλαηδόνη. Αν και τα έργα της Δανάης έχουν μια θεματική πρωτοτυπία και μια επιτηδευμένα ειρωνική νοσταλγική χροιά γεμάτη αναφορές που σπάνια συναντάς.
Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η εικαστική της παιδεία και η δεξιότητά της στα κόμικς και τους παραδοσιακούς κανόνες τους (ντεκουπάζ, στήσιμο σελίδων, χτίσιμο χαρακτήρων κ.λπ.) οδηγούν σε εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Το τρίτο τεύχος τού «Tales From the Strips» δικαιώνει απόλυτα όσους τη βράβευσαν στα Comicdom Awards και «επισημοποιεί» την παρουσία της στην ελληνική κόμικς σκηνή. Με μια ιστορία ασπρόμαυρου τρόμου σαν b-movie που επιδιώκει να είναι τέτοιο. Και ξεκινά με μια πλαστή είδηση-«αποκάλυψη» για τη μετακίνηση βράχων στην Death Valley δίπλα σε ψεύτικη διαφήμιση μεγεθυντή «μπανάνας», προχωρά με πρωταγωνιστές τη Δάφνη και το ζόμπι της σε mood αποδόμησης των ταινιών σοφτ πορνό κολεγιακού τρόμου και, μέσω άλλων «ειδήσεων» και σικέ άρθρων, καταλήγει σε ένα σύγχρονο και βίαιο γουέστερν, ευφυές και απολαυστικό.
