Τυχοδιώκτης στην Αγρια Δύση

Στα καλά γουέστερν δεν ήταν πάντα κακοί οι ερυθρόδερμοι «απολίτιστοι» Ινδιάνοι και ελευθερωτές τα χλομά πρόσωπα. Υπάρχουν γουέστερν που στηλιτεύουν την αγριότητα των λευκών εισβολέων και αναδεικνύουν θετικούς χαρακτήρες, τυχοδιώκτες μεν αλλά αφοσιωμένους στην απονομή δικαιοσύνης και την προστασία των αδύναμων. Το «Μπλούμπερι» των Charlier και Giraud (γνωστού και διάσημου με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Moebius) είναι ένα από αυτά.

Εχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που οι εκδόσεις Μαμούθ Κόμιξ κυκλοφόρησαν την ένατη περιπέτεια του Μπλούμπερι. Οι Ελληνες φίλοι του διάσημου χαρακτήρα δεν περίμεναν ότι θα έχει συνέχεια. Και όμως, πριν από λίγους μήνες κυκλοφόρησε ο διπλός τόμος 11 – 12 (σε μετάφραση Αγγελου Φιλιππάτου και Χρήστου Ηλιάδη) με την υπόσχεση ότι ο δέκατος θα κυκλοφορήσει στο άμεσο μέλλον.

Αυτή η γενναία κίνηση αποδεικνύει ότι υπάρχει ακόμα κοινό για τα γουέστερν και δημιουργεί την ελπίδα ότι κάποτε θα δούμε και στην Ελλάδα ολοκληρωμένο το έπος του θρυλικού αντιήρωα. Πρόκειται, άλλωστε, για ένα από τα σημαντικότερα κόμικς– γουέστερν παγκοσμίως, φιλοτεχνημένο από δυο καλλιτέχνες που άφησαν εποχή στην ευρωπαϊκή σκηνή, τον Βέλγο σεναριογράφο Jean – Michel Charlier και τον Γάλλο σχεδιαστή και δημιουργό κόμικς Moebius που υπέγραφε παλαιότερα με το όνομα Jean Giraud.

Οι πρώτες περιπέτειες του Μπλούμπερι δημοσιεύτηκαν το 1963 στο εμβληματικό γαλλικό περιοδικό Pilote και συνεχίστηκαν για πέντε δεκαετίες, ενώ μεταφράστηκαν σε περίπου είκοσι γλώσσες και συνοδεύτηκαν από αμέτρητα βραβεία και διαδοχικές επανεκδόσεις. Τα καταπληκτικά σχέδια του Moebius έπαιξαν καταλυτικό ρόλο σε αυτή την επιτυχία, καθώς με τη μοναδική δεξιοτεχνία του αποδίδει πρόσωπα και τοπία αρκετά διαφορετικά από ό,τι στα συμβατικά γουέστερν. Με τη σεναριακή συμβολή του Charlier εστιάζουν στην ανθρώπινη πλευρά των πρωταγωνιστών, στις εκφράσεις τους, σε προσωπικές στιγμές άγχους, απόγνωσης, φόβου αλλά και σε ηρωικές στιγμές, σε πράξεις αυτοθυσίας και αλληλοβοήθειας.

Ο Μπλούμπερι δεν είναι ένας τυπικός λευκός τυχοδιώκτης που σώζει όμορφες κοπέλες, κερδίζει στα χαρτιά, συλλαμβάνει κλέφτες αμαξών, πυροβολεί Ινδιάνους και σφυρίζει νηφάλιος πάνω στο άλογό του. Αντιθέτως, έχει ένα τραυματικό παρελθόν, κατηγορήθηκε για φόνο που δεν διέπραξε, είναι φυγάς και πότης στις πρώιμες ΗΠΑ του 1870, δεν φημίζεται για την ομορφιά του και τους καλούς τρόπους του. Παλιά ήταν ρατσιστής, αλλά όλα άλλαξαν μέσα του όταν του έσωσε τη ζωή ένας Αφροαμερικανός σκλάβος. Γίνεται ένας περιπλανώμενος στην αφιλόξενη Αγρια Δύση, ένας μοναχικός προστάτης των καταπιεσμένων και των αδύναμων με βάση έναν δικό του κώδικα τιμής χωρίς να υποβαθμίζει και τη δική του καλοπέραση.

Δεν είναι μάρτυρας ούτε σκοπεύει να πουλήσει φτηνά το τομάρι του. Αλλά είναι αμείλικτος απέναντι στους εκμεταλλευτές. Αυτούς τους στέλνει κατευθείαν στην κρεμάλα.

Μια τέτοια ιστορία με έναν φιλόδοξο και πλούσιο απατεώνα αφηγείται ο νέος τόμος με τίτλο «Το Ορυχείο του Χαμένου Γερμανού». Ο Μπλούμπερι, ως προσωρινός σερίφης, θα τα καταφέρει και πάλι (κι αυτό δεν είναι σπόιλερ αλλά αναμενόμενο happy end). Μέχρι την επόμενη περιπέτεια που ελπίζουμε να μην καθυστερήσει πολύ.