«Αφήστε τα παιδιά να ζήσουν», γράφει στο τελευταίο της σημείωμα η αυτόχειρας μητέρα δύο παιδιών. Του «κανονικού» Trevor και του «τερατώδους» Will.
Κάπου στην αχανή και σκοτεινή αμερικανική ενδοχώρα, πριν από μερικές δεκαετίες, στο Freaks of the Heartland (2004) των Steve Niles και Greg Ruth. Μια οικογένεια που ενσωματώνει και αντανακλά όλη την υποκρισία, τον πουριτανισμό και τη βωβή θλίψη του American Gothic του Grant Wood δεν τολμά να αντιμετωπίσει, να αγκαλιάσει και να αγαπήσει τον «ελέφαντα στο σαλόνι».
Γιατί δεν είναι ελέφαντας. Είναι άνθρωπος. Τον εξορίζει. Ο «άσχημος», «παράξενος» και «διαφορετικός» Will ζει φυλακισμένος σε έναν βρόμικο στάβλο, δεμένος με αλυσίδα, τρώγοντας σκουπίδια, μακριά από τα βλέμματα. Κι ο Trevor συχνά-πυκνά τον επισκέπτεται για να παίξουν. Αλλά η εκδίκηση θα έρθει. Και θα είναι σκληρή κι αμείλικτη.
Η ενοχή του πατέρα τιμωρείται με θάνατο. Η παθητική ανοχή και συνενοχή της μητέρας οδηγεί στην αυτοκτονία. Και τα πραγματικά Freaks της Heartland λιγοστεύουν κατά δύο.
